Blog prawniczy

Ulga podatkowa na powrót do Polski

Thu, 19 Mar 2026 16:36:29 GMT

Kiedy można nie płacić podatku PIT po emigracji?

Coraz więcej osób po kilku lub kilkunastu latach pracy za granicą decyduje się na powrót do Polski. Polski system podatkowy przewiduje w takich sytuacjach szczególne rozwiązanie – tzw. ulgę na powrót, która pozwala przez kilka lat korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego. Warto jednak wiedzieć, że skorzystanie z ulgi jest możliwe tylko po spełnieniu określonych warunków, a kluczowe znaczenie ma prawidłowe ustalenie rezydencji podatkowej oraz faktycznej daty powrotu do Polski.

Na czym polega ulga na powrót?

Ulga na powrót została wprowadzona do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i obowiązuje od 1 stycznia 2022 roku. Polega ona na zwolnieniu z podatku dochodowego przychodów do określonej wysokości. Limit zwolnienia wynosi 85 528 zł rocznie i maksymalnie przez cztery kolejne lata podatkowe. Oznacza to, że w całym okresie korzystania z ulgi można uzyskać przychody zwolnione z podatku do łącznej kwoty 342 112 zł. Podstawę prawną ulgi stanowią przepisy art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 39, 43 i 44 ustawy o PIT.

Kto może skorzystać z ulgi?

Z ulgi mogą skorzystać osoby, które spełniają określone warunki dotyczące miejsca zamieszkania i pobytu poza Polską. Przede wszystkim podatnik musi przenieść miejsce zamieszkania do Polski, wcześniej przebywać poza Polską przez co najmniej trzy lata kalendarzowe, a po powrocie podlegać w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Z ulgi mogą korzystać m.in. obywatele Polski, osoby posiadające Kartę Polaka oraz obywatele państw Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Szwajcarii. Przepisy przewidują również możliwość skorzystania z ulgi przez niektórych cudzoziemców, którzy przed przyjazdem do Polski mieszkali przez wymagany okres w określonych państwach.

Jakie dochody obejmuje ulga?

Zwolnienie dotyczy wyłącznie określonych źródeł przychodów. Ulga obejmuje między innymi przychody z umowy o pracę, umowy zlecenia, działalności gospodarczej oraz zasiłku macierzyńskiego. Natomiast nie obejmuje m.in. umów o dzieło, przychodów z praw autorskich lub dochodów z inwestycji kapitałowych, takich jak sprzedaż akcji.

Jak ustalić miejsce zamieszkania dla celów podatkowych?

Kluczowym elementem przy stosowaniu ulgi jest ustalenie, gdzie podatnik posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, osoba ma miejsce zamieszkania w Polsce, jeżeli posiada tu centrum interesów osobistych lub gospodarczych (tzw. ośrodek interesów życiowych), lub przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Przy ustalaniu centrum interesów życiowych bierze się pod uwagę wiele czynników, takich jak miejsce zamieszkania najbliższej rodziny, aktywność zawodowa, posiadany majątek, rachunki bankowe, inwestycje lub powiązania społeczne i gospodarcze.

Znaczenie ośrodka interesów życiowych

W praktyce szczególne znaczenie ma to, gdzie znajduje się najbliższa rodzina podatnika. Jeżeli małżonek oraz małoletnie dzieci przebywają w Polsce, może to zostać uznane za istotny argument wskazujący, że ośrodek interesów życiowych znajduje się właśnie w Polsce.

Dlatego moment faktycznego przeniesienia życia rodzinnego do Polski może mieć bezpośredni wpływ na możliwość skorzystania z ulgi.

Weryfikacja przez organy podatkowe

W przypadku korzystania z ulgi na powrót organy podatkowe mogą analizować, czy spełnione zostały wszystkie wymagane warunki. W szczególności mogą badać faktyczny moment powrotu do Polski, miejsce zamieszkania członków rodziny, posiadane nieruchomości, korzystanie z usług medycznych lub innych instytucji, oraz historię przekraczania granic. Celem takiej analizy jest ustalenie czy podatnik rzeczywiście przeniósł swoją rezydencję podatkową do Polski po wymaganym okresie pobytu za granicą.

Certyfikat rezydencji podatkowej

W wielu przypadkach pomocnym dokumentem może być certyfikat rezydencji podatkowej, wydawany przez administrację podatkową państwa, w którym podatnik był rezydentem. Dokument ten potwierdza, że w danym okresie dana osoba podlegała opodatkowaniu w określonym kraju. W niektórych państwach uzyskanie takiego certyfikatu może jednak wymagać przeprowadzenia szczegółowego postępowania przez lokalne organy podatkowe.

Jak zastosować ulgę?

Z ulgi można skorzystać na dwa sposoby: w trakcie roku podatkowego, przy obliczaniu zaliczek na podatek lub w rocznym zeznaniu podatkowym. Po przekroczeniu limitu zwolnienia podatnik może korzystać z innych mechanizmów przewidzianych w systemie podatkowym, takich jak kwota wolna od podatku.

Ulga na powrót stanowi istotne wsparcie dla osób, które po kilku latach pracy za granicą decydują się na powrót do Polski. Pozwala ona przez cztery lata korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego do określonego limitu przychodów. Warunkiem skorzystania z ulgi jest jednak spełnienie szeregu wymogów dotyczących m.in. okresu pobytu za granicą oraz ustalenia miejsca zamieszkania dla celów podatkowych. Dlatego w praktyce kluczowe znaczenie ma prawidłowe określenie momentu zmiany rezydencji podatkowej oraz udokumentowanie faktycznego pobytu poza Polską przez wymagany okres.

Wyjazd z dzieckiem z Wielkiej Brytanii

Thu, 19 Mar 2026 16:27:15 GMT

Czy potrzebna jest zgoda drugiego rodzica?

Jednym z najczęstszych problemów pojawiających się po rozstaniu rodziców mieszkających w Wielkiej Brytanii jest kwestia relokacji lub wyjazdu na stałe z dzieckiem do innego kraju. Wiele osób zastanawia się, czy można wyjechać z dzieckiem z UK do Polski bez zgody drugiego rodzica. Odpowiedź uzależniona jest od kilku ważnych czynników.

W brytyjskim systemie prawnym kluczowe znaczenie ma koncepcja parental rights and responsibilities , czyli władzy rodzicielskiej. Osoby posiadające parental responsibility mają prawo współdecydować o najważniejszych sprawach dotyczących dziecka, w tym o miejscu zamieszkania dziecka, edukacji, leczeniu lub wyjazdach zagranicznych. Najczęściej parental responsibility posiadają oboje rodzice.

Jeżeli oboje rodzice mają parental responsibility , co do zasady potrzebna jest zgoda drugiego rodzica na wyjazd dziecka za granicę. Dotyczy to szczególnie sytuacji, gdy wyjazd ma charakter stały lub długoterminowy. W przypadku krótkich wyjazdów wakacyjnych sytuacja może wyglądać inaczej, jednak w praktyce zaleca się uzyskanie zgody drugiego rodzica na każdorazowy wyjazd poza terytorium Wielkiej Brytanii, aby uniknąć potencjalnych problemów prawnych.

Wywiezienie dziecka z kraju bez zgody drugiego rodzica lub bez odpowiedniego orzeczenia sądu może zostać uznane za międzynarodowe uprowadzenie dziecka. Takie sytuacje regulowane są między innymi przez Konwencję Haską dotyczącą cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę. W praktyce może to prowadzić do wszczęcia postępowania sądowego oraz uzyskania nakazu powrotu dziecka do kraju, w którym wcześniej mieszkało.

Jeżeli rodzice nie mogą dojść do porozumienia, możliwe jest złożenie wniosku do sądu o wydanie odpowiedniego orzeczenia. Sąd analizuje wtedy między innymi: najlepszy interes oraz dobro dziecka, jego relacje z obojgiem rodziców oraz warunki życia w obu krajach. Na tej podstawie podejmowana jest decyzja czy wyjazd jest dopuszczalny.

W większości przypadków wyjazd z dzieckiem z Wielkiej Brytanii do innego kraju wymaga zgody drugiego rodzica posiadającego parental responsibility . Wywiezienie dziecka bez takiej zgody może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych. Dlatego w sytuacjach spornych warto najpierw skonsultować się ze specjalistą lub uzyskać odpowiednie orzeczenie sądu.

Co się dzieje z emeryturą z UK, jeśli wrócisz do Polski?

Thu, 19 Mar 2026 15:32:21 GMT

Czy emerytura z UK przepada po powrocie do Polski?

Wielu Polaków pracujących w Wielkiej Brytanii planuje w pewnym momencie powrót do Polski. Jednym z najczęstszych pytań, które się wówczas pojawia to czy emerytura wypracowana w UK przepada po powrocie do kraju?

W większości przypadków odpowiedź brzmi: nie – lata pracy w Wielkiej Brytanii pozostają zapisane w systemie i mogą zostać uwzględnione przy ustalaniu prawa do emerytury. Warto jednak zrozumieć, jak dokładnie działa system emerytalny w takiej sytuacji.

Czy emerytura z UK przepada po powrocie do Polski?

Nie. Jeżeli pracowałeś legalnie w Wielkiej Brytanii i odprowadzane były składki National Insurance , okresy te pozostają zapisane w brytyjskim systemie. Oznacza to, że nawet jeśli wrócisz do Polski i nie będziesz już pracować w UK, Twoje lata składkowe nadal będą brane pod uwagę przy ustalaniu prawa do emerytury.

Minimalny okres składkowy

Aby otrzymać brytyjską emeryturę państwową ( State Pension ), konieczne jest spełnienie minimalnego wymogu:

co najmniej 10 lat składek National Insurance – aby uzyskać prawo do jakiejkolwiek emerytury
około 35 lat składek – aby otrzymać pełną emeryturę państwową

Jeżeli ktoś pracował w Wielkiej Brytanii krócej niż 10 lat, wciąż istnieją rozwiązania, które pozwalają na zachowanie prawa do emerytury.

Łączenie okresów pracy w różnych krajach

W wielu przypadkach okresy pracy w różnych państwach mogą być sumowane przy ustalaniu prawa do emerytury. Dotyczy to m.in. pracy w Polsce, pracy w Wielkiej Brytanii oraz w innych krajach europejskich. Jeżeli ktoś nie osiągnął minimalnych 10 lat składek w UK, lata pracy w Polsce mogą pomóc spełnić ten warunek. W praktyce jednak każdy kraj wypłaca jednak tylko część emerytury odpowiadającą okresowi pracy w danym państwie.

Przykładowo, gdy osoba pracowała 12 lat w Wielkiej Brytanii, a następnie 25 lat w Polsce, po osiągnięciu wieku emerytalnego może otrzymać część emerytury z Wielkiej Brytanii za 12 lat pracy oraz część emerytury z Polski za 25 lat pracy. Świadczenia są wypłacane niezależnie przez oba państwa.

Czy można otrzymywać brytyjską emeryturę mieszkając w Polsce?

Tak. Brytyjska emerytura może być wypłacana osobom mieszkającym poza Wielką Brytanią. W praktyce oznacza to, że po osiągnięciu wieku emerytalnego można otrzymywać emeryturę z UK nawet mieszkając na stałe w Polsce. Świadczenie może być wypłacane bezpośrednio na konto bankowe w Polsce lub w innym kraju.

Czy warto sprawdzić historię składek?

Osoby, które pracowały w Wielkiej Brytanii zdecydowanie powinny sprawdzić swoją historię składek National Insurance. Pozwala to ustalić, ile lat składkowych zostało już zaliczonych, czy występują brakujące lata oraz czy możliwe jest ich uzupełnienie poprzez dobrowolne składki. Czasami okazuje się, że niewielka dopłata pozwala zaliczyć kolejny rok składkowy, co może zwiększyć przyszłą emeryturę.

Powrót do Polski nie powoduje utraty emerytury wypracowanej w Wielkiej Brytanii. Lata pracy w UK pozostają zapisane w systemie i mogą być uwzględnione przy ustalaniu prawa do świadczenia. W wielu przypadkach możliwe jest również połączenie okresów pracy z różnych krajów, dzięki czemu osoby które pracowały zarówno w Polsce, jak i w Wielkiej Brytanii mogą otrzymywać emeryturę z obu państw. Dlatego przed podjęciem decyzji o powrocie warto sprawdzić swoją historię składek i upewnić się, jakie prawa emerytalne zostały już wypracowane.

Co zrobić, gdy ktoś umrze w UK, a rodzina mieszka w Polsce?

Thu, 19 Mar 2026 15:19:17 GMT

Jak ustalić, jaki majątek pozostawił zmarły?

Śmierć bliskiej osoby za granicą jest zawsze bardzo trudną sytuacją, szczególnie gdy najbliższa rodzina mieszka w innym kraju. Wiele polskich rodzin staje wtedy przed pytaniem: co zrobić, gdy ktoś umrze w Wielkiej Brytanii, a spadkobiercy mieszkają w Polsce? Wbrew pozorom w większości przypadków nie ma konieczności osobistego przyjazdu do Wielkiej Brytanii, aby uregulować sprawy spadkowe. Warto jednak wiedzieć, jakie formalności są wymagane.

Pierwszy krok – ustalenie, czy istnieje testament

Najważniejszym pierwszym krokiem jest ustalenie, czy zmarły pozostawił testament. Jeżeli testament istnieje, to ten dokument wskazuje i reguluje kto dziedziczy majątek, oraz kto jest odpowiedzialny za przeprowadzenie postępowania spadkowego (tzw. executor) . Jeżeli testamentu nie ma, zastosowanie mają przepisy dotyczące dziedziczenia ustawowego.

Jak ustalić, jaki majątek pozostawił zmarły?

Często rodzina mieszkająca w Polsce nie wie dokładnie, jakie aktywa posiadała osoba zmarła w Wielkiej Brytanii. Majątek może obejmować między innymi rachunki bankowe, nieruchomości, oszczędności i inwestycje, środki z pracy lub emerytury oraz ubezpieczenia na życie. W wielu przypadkach konieczne jest ustalenie wszystkich składników majątku przed rozpoczęciem postępowania spadkowego oraz przygotowanie szczegółowego inwentarza majątku spadkowego.

Sprawy spadkowe z elementem międzynarodowym często są bardziej skomplikowane, ponieważ mogą obejmować różne systemy prawne, majątek w kilku krajach lub konieczność przygotowania tłumaczeń dokumentów. Dlatego w wielu sytuacjach pomoc specjalisty może znacznie ułatwić przeprowadzenie całego procesu.

Czym jest Probate/Confirmation?

W Wielkiej Brytanii w wielu sytuacjach konieczne jest uzyskanie dokumentu nazywanego probate/certificate of confirmation. Jest to formalne stwierdzenie nabycia spadku oraz potwierdzenie, że dana osoba ma prawo zarządzać majątkiem zmarłego i podzielić majątek między spadkobierców. Bez tego dokumentu banki lub inne instytucje często nie pozwalają na dostęp do środków należących do zmarłego i odmawiają wypłaty funduszy.

Czy trzeba zapłacić podatek od spadku?

W Wielkiej Brytanii obowiązuje podatek od spadku, tzw. Inheritance Tax . Jednak nie zawsze jest on należny. Wysokość podatku zależy między innymi od wartości majątku, relacji pomiędzy zmarłym a spadkobiercami oraz przysługujących ulg podatkowych. W wielu przypadkach, szczególnie gdy majątek nie przekracza określonych progów, podatek może nie być naliczony, ale wymaga zgłoszenia do urzędu HMRC .

Jeżeli osoba zmarła w Wielkiej Brytanii, a jej rodzina mieszka w Polsce, konieczne jest ustalenie czy istnieje testament, jaki majątek pozostawił zmarły oraz czy wymagane jest przeprowadzenie postępowania spadkowe. W zdecydowanej większości przypadków jest to nieuniknione, a formalności mogą zostać zorganizowane bez konieczności osobistego przyjazdu do Wielkiej Brytanii przez prawnika działającego w Wielkiej Brytanii, pełnomocnika lub osobę wskazaną w testamencie.

Czy polski testament działa w Wielkiej Brytanii?

Thu, 19 Mar 2026 12:33:56 GMT

Czy warto mieć osobny testament w UK?

Coraz więcej Polaków posiada majątek w więcej niż jednym kraju – na przykład mieszkanie w Polsce i nieruchomość lub konto bankowe w Wielkiej Brytanii. W takiej sytuacji często pojawia się pytanie, czy testament sporządzony w Polsce będzie ważny w Wielkiej Brytanii. Odpowiedź brzmi: w wielu przypadkach tak, ale nie zawsze jest to rozwiązanie idealne.

Czy testament z Polski jest uznawany w UK?

Co do zasady testament sporządzony w jednym kraju może być uznany w innym państwie, o ile spełnia podstawowe wymogi formalne. Oznacza to, że polski testament może zostać uznany przez brytyjskie instytucje, jeżeli:

został sporządzony zgodnie z prawem kraju, w którym powstał,

jego autentyczność może zostać potwierdzona,

nie narusza podstawowych zasad prawa obowiązującego w miejscu, gdzie znajduje się majątek.

W praktyce jednak mogą pojawić się pewne komplikacje. Najczęstsze trudności związane z polskim testamentem w Wielkiej Brytanii dotyczą kwestii formalnych, np. może okazać się konieczne między innymi tłumaczenie testamentu na język angielski przez tłumacza przysięgłego, przedstawienie dokumentów potwierdzających jego ważność lub przeprowadzenie dodatkowych formalności przed brytyjskim sądem lub instytucjami finansowymi. W przypadku nieruchomości lub kont bankowych w UK instytucje często oczekują dokumentów zgodnych z rodzimymi procedurami i okazania dokumentów z jurysdykcji brytyjskiej.

Czy warto mieć osobny testament w UK?

Dlatego w wielu sytuacjach praktycznym rozwiązaniem jest sporządzenie osobnego testamentu dotyczącego majątku w Wielkiej Brytanii. Taki testament może w zdecydowanym stopniu przyspieszyć procedurę spadkową, ułatwić dostęp do rachunków bankowych i nieruchomości, oraz znacznie ograniczyć koszty administracyjne. Ważne jest jednak, aby testamenty sporządzone w różnych krajach były odpowiednio skoordynowane i nie odwoływały się wzajemnie.

Jeżeli osoba posiada majątek w więcej niż jednym państwie, postępowanie spadkowe może obejmować kilka systemów prawnych. Dlatego przed sporządzeniem testamentu warto skonsultować się ze specjalistą, który pomoże zaplanować dziedziczenie w sposób uwzględniający przepisy obowiązujące w poszczególnych krajach.

Polski testament może być uznany w Wielkiej Brytanii, jednak w praktyce jego wykorzystanie może wymagać dodatkowych formalności. W wielu przypadkach sporządzenie odrębnego testamentu dla majątku znajdującego się w UK pozwala uprościć przyszłe postępowanie spadkowe i uniknąć problemów dla spadkobierców.

Dziedziczenie w UK bez testamentu

Thu, 19 Mar 2026 12:27:14 GMT

Kto dziedziczy majątek?

Śmierć bliskiej osoby to trudne doświadczenie, a sytuacja może być jeszcze bardziej skomplikowana, gdy zmarły nie pozostawił testamentu. W Wielkiej Brytanii obowiązują wówczas zasady dziedziczenia ustawowego, które określają, kto jest uprawniony do otrzymania majątku.

Wiele osób zakłada, że majątek automatycznie przechodzi na partnera lub najbliższą rodzinę. W praktyce przepisy mogą działać zupełnie inaczej.

Czym jest dziedziczenie bez testamentu?

Jeżeli osoba zmarła nie sporządziła ważnego testamentu, uznaje się, że zmarła bez testamentu (intestate). W takiej sytuacji majątek dzielony jest zgodnie z przepisami prawa, a nie zgodnie z wolą zmarłego. Oznacza to, że osoby wskazane w ustawowych zasadach dziedziczenia mają pierwszeństwo, a inne osoby, nawet bardzo bliskie zmarłemu, mogą nie mieć żadnych praw do majątku.

Kto dziedziczy w pierwszej kolejności?

Kolejność dziedziczenia zależy od tego, czy zmarły pozostawił małżonka lub partnera cywilnego, dzieci, innych krewnych.

Jeżeli zmarły pozostawił małżonka i dzieci - w większości przypadków majątek dzielony jest między małżonka i dzieci. Małżonek otrzymuje określoną część majątku, a pozostała część trafia do dzieci.

Jeżeli zmarły pozostawił tylko małżonka - jeżeli nie ma dzieci ani innych bliskich krewnych, małżonek zazwyczaj dziedziczy cały majątek.

Jeżeli zmarły nie miał małżonka ani dzieci - w takiej sytuacji majątek może przejść na rodziców, rodzeństwo, lub dalszych krewnych. Jeżeli nie można znaleźć żadnych uprawnionych krewnych, majątek może ostatecznie przejść na rzecz państwa.

Czy partner bez ślubu dziedziczy?

To jedna z największych niespodzianek dla wielu osób. Otóż partnerzy żyjący razem bez ślubu nie dziedziczą automatycznie, nawet jeśli mieszkali razem przez wiele lat lub wspólnie posiadali majątek. W takiej sytuacji partner może być zmuszony dochodzić swoich praw w postępowaniu sądowym, co często jest skomplikowane i kosztowne. Dlatego osoby żyjące w związkach nieformalnych powinny szczególnie rozważyć sporządzenie testamentu.

Co dzieje się z domem zmarłego?

Los nieruchomości zależy od formy własności oraz treści samego aktu notarialnego. Jeżeli nieruchomość była wspólnie posiadana z małżonkiem, często przechodzi automatycznie na drugiego właściciela. W innych przypadkach może stać się częścią spadku i zostać podzielona pomiędzy spadkobierców. W praktyce często wymaga to przeprowadzenia postępowania spadkowego, które pozwala ustalić, kto jest uprawniony do zarządzania majątkiem zmarłego.

Dlaczego warto sporządzić testament?

Brak testamentu może prowadzić do wielu problemów, w szczególności, gdy rodzina mieszka w różnych krajach, istnieją partnerzy bez ślubu lub gdy majątek znajduje się w kilku państwach. Testament pozwala jasno określić, kto ma odziedziczyć majątek oraz ograniczyć ryzyko konfliktów rodzinnych.

Jeżeli osoba zmarła bez testamentu, jej majątek jest dzielony zgodnie z przepisami prawa. W wielu przypadkach może to prowadzić do sytuacji, w której majątek trafia do osób innych niż te, które zmarły faktycznie chciałby wskazać. Dlatego sporządzenie testamentu jest jednym z najprostszych sposobów zabezpieczenia przyszłości swoich bliskich.

Czy warto pracować w UK mniej niż 10 lat?

Thu, 19 Mar 2026 11:46:47 GMT

Co dzieje się z emeryturą?

Wielu Polaków pracujących w Wielkiej Brytanii zastanawia się, czy kilkuletnia praca w UK ma sens z punktu widzenia przyszłej emerytury. Często pojawia się pytanie: czy lata pracy przepadają, jeśli ktoś nie osiągnie 10 lat składek? Odpowiedź nie zawsze jest oczywista.

Minimalny okres składkowy w UK

Brytyjski system emerytalny przewiduje minimalny próg, aby otrzymać państwową emeryturę (State Pension). Obecnie wynosi on: 10 lat składek National Insurance. Jeżeli ktoś ma mniej niż 10 lat składek, standardowo nie otrzyma brytyjskiej emerytury. Jednak nie oznacza to automatycznie, że lata pracy są stracone.

Dzięki przepisom o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego okresy pracy w różnych krajach mogą być łączone przy ustalaniu prawa do emerytury. W praktyce oznacza to, że lata pracy w Polsce, lata pracy w Wielkiej Brytanii oraz lata pracy w innych krajach europejskich mogą być brane pod uwagę przy sprawdzaniu, czy ktoś spełnia minimalny wymóg emerytalny. Każde państwo wypłaca jednak tylko część emerytury odpowiadającą okresowi pracy w tym kraju.

Przykładowo, osoba pracowała 7 lat w Wielkiej Brytanii oraz 20 lat w Polsce. Łączny okres pracy wynosi 27 lat. W takiej sytuacji minimalny próg emerytalny zostaje spełniony, a Wielka Brytania wypłaci proporcjonalną część emerytury za okres 7 lat pracy.

Czy warto dopłacić brakujące lata?

W wielu przypadkach osoby, które przepracowały w UK kilka lat mogą zdecydować się na dobrowolne składki National Insurance, aby zwiększyć liczbę lat składkowych. Może to być szczególnie korzystne rozwiązanie, gdy brakuje tylko kilku lat do osiągnięcia minimalnego progu 10 lat. Jednakże najczystszym błędem jest niesprawdzenie historii składek błędne założenie, że kilka lat pracy „przepada” lub brak wiedzy o możliwości dopłacenia brakujących lat. W praktyce wiele osób może znacząco poprawić swoją sytuację emerytalną poprzez odpowiednie planowanie.

Praca w Wielkiej Brytanii krócej niż 10 lat nie zawsze oznacza utratę prawa do emerytury. W wielu przypadkach możliwe jest połączenie okresów pracy z Polski i UK, uzupełnienie brakujących lat składkowych lub uzyskanie części brytyjskiej emerytury. Dlatego warto wcześniej sprawdzić swoją historię składek i rozważyć dostępne możliwości.

*data publikacji: 19 marca 2026 roku

Emerytura w UK

Thu, 19 Mar 2026 11:36:48 GMT

Czy można dopłacić brakujące lata składek?

Wielu Polaków pracujących w Wielkiej Brytanii zastanawia się, czy kilka brakujących lat składek oznacza utratę prawa do emerytury. Dobra wiadomość jest taka, że w wielu przypadkach brakujące lata można uzupełnić poprzez dobrowolne składki National Insurance.

Ile lat pracy w UK potrzeba do emerytury?

Co do zasady, aby otrzymać brytyjską emeryturę państwową (State Pension) trzeba spełnić minimalny warunek:

co najmniej 10 lat składek National Insurance – aby otrzymać jakąkolwiek emeryturę
35 lat składek – aby otrzymać pełną emeryturę państwową

Jeżeli ktoś pracował w Wielkiej Brytanii krócej niż 10 lat, standardowo nie uzyska prawa do brytyjskiej emerytury.

Czym są dobrowolne składki National Insurance?

Osoby, które mają przerwy w historii zatrudnienia mogą w wielu przypadkach zapłacić tzw. voluntary contributions, czyli dobrowolne składki uzupełniające. Najczęściej są to:

Class 2 contributions – tańsza forma składek, dla osób które pracowały w UK
Class 3 contributions – standardowa dobrowolna składka

Dzięki nim można uzupełnić brakujące lata w historii ubezpieczeniowej. Standardowo można dopłacić składki za ostatnie 6 lat. Jednak w ostatnich latach rząd brytyjski wprowadził okresy przejściowe pozwalające uzupełnić nawet starsze lata ubezpieczenia.

Jak sprawdzić swoją historię składek?

Każda osoba pracująca w Wielkiej Brytanii może sprawdzić swój rekord National Insurance poprzez konto rządowe. Można tam zobaczyć, ile lat składkowych zostało zaliczonych, które lata są niepełne oraz ile kosztuje ich uzupełnienie. Często okazuje się, że brakuje jedynie kilku miesięcy, aby dany rok został zaliczony jako pełny.

Czy dopłacanie składek się opłaca?

W wielu przypadkach tak. Jednorazowa dopłata może znacząco zwiększyć wysokość przyszłej emerytury. Dla przykładu – jeden dodatkowy rok składkowy może zwiększyć emeryturę nawet o kilkaset funtów rocznie przez całe życie. Dlatego przed podjęciem decyzji warto sprawdzić, ile lat składkowych już posiadamy, ile kosztuje uzupełnienie brakujących lat oraz jaki będzie wpływ na przyszłą emeryturę.

Emerytura brytyjska a polska

Warto również pamiętać, że lata pracy w różnych krajach Unii Europejskiej mogą być sumowane przy ustalaniu prawa do emerytury. Oznacza to, że okres pracy w Polsce może pomóc spełnić minimalny wymóg 10 lat. W praktyce jednak każdy kraj wypłaca część emerytury odpowiadającą okresowi pracy w danym państwie.

Dlatego jeżeli dana osoba pracowała w Wielkiej Brytanii kilka lat i ma ona przerwy w składkach, nie oznacza to automatycznie utraty prawa do emerytury. W wielu przypadkach można uzupełnić brakujące lata poprzez dobrowolne składki, połączyć okresy pracy z Polski i Wielkiej Brytanii, lub zwiększyć wysokość przyszłej emerytury.

W razie wątpliwości dotyczących indywidualnej sytuacji emerytalnej, warto skonsultować się ze specjalistą.

*data publikacji: 19 marca 2026 roku

Powrót do Polski z Wielkiej Brytanii

Wed, 21 Jan 2026 16:21:38 GMT

Jakie dokumenty zabrać i o czym trzeba pamiętać?

Decyzja o powrocie do Polski po kilku lub kilkunastu latach spędzonych w Wielkiej Brytanii to ważny moment, który wiąże się nie tylko z emocjami i organizacją przeprowadzki, ale również z konsekwencjami prawnymi i administracyjnymi.

W praktyce wiele problemów pojawia się dopiero po powrocie, gdy okazuje się, że brakuje dokumentów potrzebnych do rozliczeń podatkowych, spraw urzędowych czy potwierdzenia okresów pracy i ubezpieczenia. Dlatego odpowiednie przygotowanie się jeszcze przed wyjazdem z UK ma kluczowe znaczenie.

Dokumenty tożsamości i status pobytowy — fundament formalności

Podstawą jest upewnienie się, że osoby powracające posiadają ważny dokument tożsamości — paszport lub dowód osobisty. Warto sprawdzić ich daty ważności jeszcze przed wyjazdem, ponieważ wymiana dokumentów za granicą bywa bardziej czasochłonna.

Równie istotne jest zachowanie potwierdzenia statusu imigracyjnego w Wielkiej Brytanii (settled lub pre-settled status). Choć status ten ma formę cyfrową, w praktyce dobrze jest posiadać jego zapis w bezpiecznym miejscu (np. w chmurze) oraz wydruk informacyjny. Dokument ten może być potrzebny w przyszłości — np. przy ponownym wyjeździe do UK, w sprawach emerytalnych lub dowodowych.

Nie należy zapominać również o numerze National Insurance, który pozostaje przypisany do danej osoby na stałe i może być potrzebny nawet wiele lat po opuszczeniu Wielkiej Brytanii.

Dokumenty związane z pracą — często potrzebne po latach

Jednym z najczęstszych błędów osób wracających do Polski jest niedocenianie znaczenia dokumentów pracowniczych. Tymczasem P45, P60, umowy o pracę, kontrakty czy payslipy mogą okazać się kluczowe przy rozliczeniach podatkowych, potwierdzaniu dochodów, ustalaniu stażu pracy lub sprawach emerytalnych lub rentowych.

Dlatego warto zgromadzić wszystkie dokumenty w jednym miejscu i zachować zarówno w wersji papierowej, jak i elektronicznej. Nawet jeśli obecnie wydają się zbędne, w przyszłości mogą okazać się nieocenione.

Sprawy podatkowe — najczęściej pomijany, a najważniejszy element

Powrót do Polski nie oznacza automatycznego zamknięcia spraw podatkowych w UK. Wiele osób wciąż ma obowiązek złożenia rocznego rozliczenia podatkowego, uregulowania zaległości podatkowych lub wyjaśnienia statusu rezydencji podatkowej.

Dlatego przed wyjazdem warto upewnić się, czy wszystkie kwestie podatkowe zostały prawidłowo uporządkowane oraz zachować całą korespondencję z HM Revenue & Customs. Dokumenty te mogą być potrzebne już po powrocie do Polski, gdy kontakt z brytyjskimi instytucjami staje się trudniejszy.

Ubezpieczenie zdrowotne i okresy składkowe

Osoby pracujące w UK często nie zdają sobie sprawy, że okresy ubezpieczenia za granicą mogą mieć znaczenie w Polsce — np. przy ustalaniu prawa do świadczeń lub emerytury. Dlatego warto zachować dokumenty potwierdzające zatrudnienie i opłacanie składek.

Po powrocie do Polski konieczne będzie również ponowne uregulowanie kwestii ubezpieczenia zdrowotnego, np. poprzez zatrudnienie, działalność gospodarczą lub dobrowolne ubezpieczenie w NFZ.

Sprawy mieszkaniowe, finansowe i codzienne zobowiązania

Przed wyjazdem należy zadbać o formalne zamknięcie spraw związanych z pobytem w UK, takich jak wypowiedzenie umowy najmu, rozliczenie council tax i rachunków za media, oraz uporządkowanie spraw bankowych. Pozostawienie tych kwestii bez zakończenia może prowadzić do problemów finansowych lub windykacyjnych już po wyjeździe.

Dzieci i sprawy rodzinne — szczególna uwaga

Rodziny wracające z dziećmi powinny zadbać o dokumentację dotyczącą edukacji i zdrowia, w tym akty urodzenia, dokumenty szkolne oraz potwierdzenia szczepień. W przypadku bardziej złożonych sytuacji rodzinnych (np. rozwód, opieka nad dziećmi) odpowiednie dokumenty mogą mieć istotne znaczenie prawne w Polsce.

Dlaczego warto przygotować się wcześniej?

Większość problemów zgłaszanych przez osoby wracające do Polski wynika nie z braku dokumentów, ale z faktu, że nie zostały one zabezpieczone na czas. Po wyjeździe ich odzyskanie bywa trudne lub wręcz niemożliwe. Dobrze zaplanowany powrót pozwala uniknąć problemów podatkowych, zaoszczędzić czas i pieniądze, oraz zapewnić sobie spokojny start po powrocie do kraju.

*data publikacji: 21 stycznia 2026 roku

Zmiany w zasadach wjazdu do Wielkiej Brytanii od 2026 roku

Wed, 21 Jan 2026 16:03:44 GMT

Konsekwencje prawne dla osób posiadających status w ramach EU Settlement Scheme

Od momentu zakończenia okresu przejściowego po wystąpieniu Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej, brytyjski system imigracyjny podlega stopniowej, lecz konsekwentnej przebudowie. Jednym z kluczowych elementów tego procesu jest pełna cyfryzacja kontroli granicznej oraz ujednolicenie zasad wjazdu dla obywateli państw trzecich.

Kolejny etap tej reformy wszedł w życie 1 stycznia 2026 roku i ma istotne znaczenie dla obywateli Unii Europejskiej, w tym w szczególności dla Polaków posiadających settled status lub pre-settled status w ramach EU Settlement Scheme.

Zmiany te nie dotyczą samego prawa pobytu, lecz sposobu jego udokumentowania i weryfikacji przy przekraczaniu granicy. W praktyce oznaczają one koniec wieloletniego wyjątku, z którego korzystali obywatele UE podróżujący do Wielkiej Brytanii na podstawie dowodu osobistego.

Koniec okresu przejściowego – co faktycznie się zmienia?

Z dniem 1 stycznia 2026 r. Wielka Brytania zakończyła stosowanie tymczasowych ułatwień, które umożliwiały obywatelom UE wjazd do kraju na podstawie niebiometrycznego dowodu osobistego, czy też dokumentów niespełniających aktualnych standardów identyfikacyjnych.

Od tego momentu jedynym akceptowanym dokumentem jest paszport, alternatywnie – biometryczny dowód osobisty zgodny z normami ICAO. Co ważne, dokument musi być powiązany z kontem w systemie EU Settlement Scheme. Oznacza to faktyczny koniec szczególnego traktowania obywateli UE w zakresie kontroli granicznej.

Charakter prawny zmiany – co warto podkreślić?

Warto wyraźnie zaznaczyć, że nie dochodzi do odebrania praw wynikających z EU Settlement Scheme, nie zmienia się także status prawny osób osiedlonych, zmianie ulega wyłącznie sposób identyfikacji podróżnego na granicy. Z perspektywy prawa imigracyjnego mamy do czynienia z przejściem z modelu „deklaratywnego” na model pełnej weryfikacji cyfrowej, powiązanej z dokumentem biometrycznym. Status osiedlony nie funkcjonuje bowiem jako dokument tożsamości – jest jedynie zapisem w systemie Home Office, który musi zostać powiązany z konkretną osobą i jej dokumentem podróży.

Znaczenie daty 8 listopada 2021 roku dla obywateli polskich

Z punktu widzenia obywateli RP kluczowe znaczenie ma fakt, że dopiero od 8 listopada 2021 roku polskie dowody osobiste zawierają warstwę biometryczną. Oznacza to, że wszystkie dowody wydane przed tą datą nie spełniają nowych wymogów, i nie będą one honorowane jako dokument wjazdowy do Wielkiej Brytanii od 2026 roku, a ich posiadacze będą musieli posługiwać się paszportem. Dlatego rekomendowane jest aby osoby posiadające starsze dowody nie odkładały wymiany dokumentów.

Znaczenie aktualizacji danych w EU Settlement Scheme

Równie istotną kwestią jest obowiązek aktualizacji danych w systemie Home Office. W praktyce oznacza to, że numer dokumentu tożsamości musi być aktualny, dokument musi odpowiadać temu, którym posługujemy się w podróży, a dane muszą być zgodne z zapisami w systemie UKVI. Brak aktualizacji może prowadzić do problemów przy odprawie lotniczej, opóźnień na granicy, konieczności ręcznej weryfikacji statusu, a w skrajnych przypadkach – nawet odmowy wjazdu. Co istotne, procedura aktualizacji jest bezpłatna i w pełni elektroniczna, jednak wymaga świadomego działania ze strony zainteresowanego.

Szczególna sytuacja dzieci

No we zasady obejmują również dzieci – niezależnie od wieku. Każde dziecko bowiem musi posiadać własny dokument podróży, musi mieć przypisany dokument w systemie EUSS, nie może podróżować wyłącznie na podstawie dokumentów rodzica. Dla wielu rodzin będzie to oznaczało konieczność wyrobienia pierwszego paszportu dla dziecka oraz dokonania aktualizacji danych w systemie aby móc spokojnie podróżować w 2026 roku.

Z perspektywy prawnej nadchodzące zmiany nie są rewolucją, lecz konsekwentnym domknięciem procesu Brexitu. Ich skutki będą jednak bardzo odczuwalne w praktyce, zwłaszcza dla osób, które rzadko podróżują do Wielkiej Brytanii, posługują się starymi dowodami osobistymi, lub nie aktualizowały danych w systemie EUSS od kilku lat. Dlatego w interesie każdej osoby posiadającej settled lub pre-settled status leży, sprawdzenie ważności dokumentów, aktualizacja danych w systemie Home Office oraz wyrobienie paszportu z odpowiednim wyprzedzeniem.

Od 1 stycznia 2026 roku wjazd do Wielkiej Brytanii dla obywateli UE jest możliwy wyłącznie na podstawie dokumentów spełniających wymogi biometryczne i prawidłowo powiązanych z systemem imigracyjnym. Warto podkreślić, że nie zmienia się prawo pobytu – zmienia się sposób jego egzekwowania. W praktyce oznacza to, że brak odpowiedniego dokumentu może uniemożliwić podróż, mimo posiadania legalnego statusu w Wielkiej Brytanii.

*data publikacji: 21 stycznia 2026 roku

Nowe zasady wjazdu do Wielkiej Brytanii od 2026 roku

Wed, 21 Jan 2026 15:34:25 GMT

Co naprawdę się zmienia i kogo dotyczą?

W ostatnich tygodniach w polskich i polonijnych mediach pojawiło się wiele artykułów zapowiadających „rewolucję” w zasadach wjazdu do Wielkiej Brytanii. Szczególne emocje wzbudziły informacje o rzekomym zakazie wjazdu dla osób z podwójnym obywatelstwem oraz nowych obowiązkach dokumentowych od lutego 2025 roku.

Część z tych doniesień opiera się jednak na nieprecyzyjnych interpretacjach lub zawiera błędne daty. Poniżej przedstawiamy rzetelną analizę prawną, opartą wyłącznie na oficjalnych źródłach brytyjskiego rządu (GOV.UK i Home Office).

1. Co faktycznie się zmienia i od kiedy?

Kluczowa data: 25 lutego 2026 roku . To właśnie od tej daty Wielka Brytania rozpocznie pełne egzekwowanie systemu Electronic Travel Authorisation (ETA). ETA to elektroniczne zezwolenie na wjazd, wymagane od cudzoziemców, którzy dotychczas mogli podróżować do UK bez wizy (m.in. obywatele UE, USA, Kanady). Obywatele brytyjscy oraz irlandzcy są zwolnieni z obowiązku posiadania ETA.

2. Gdzie pojawia się problem? Obywatele z podwójnym obywatelstwem

Najwięcej kontrowersji dotyczy osób posiadających obywatelstwo brytyjskie oraz drugie obywatelstwo (np. polskie). Od 25 lutego 2026 roku bowiem obywatel Wielkiej Brytanii nie będzie mógł wjechać do UK wyłącznie na paszporcie innego państwa, wymagany będzie albo ważny brytyjski paszport, albo Certificate of Entitlement to the Right of Abode (certyfikat prawa pobytu). To nie jest nowy przepis, lecz zaostrzenie jego egzekwowania w związku z cyfryzacją kontroli granicznej i wdrożeniem ETA.

3. Dlaczego Wielka Brytania wprowadza te zmiany?

Zmiany wynikają z automatyzacji kontroli granicznych, integracji danych z systemem ETA oraz konieczności jednoznacznej identyfikacji statusu podróżnego już na etapie odprawy. W praktyce oznacza to, że linie lotnicze będą sprawdzać dokumenty przed wejściem na pokład, a system nie rozpozna obywatela UK, jeśli podróżuje on na paszporcie innego państwa, w konsekwencji podróżny może nie zostać wpuszczony na pokład lub na terytorium UK.

4. Czy dotyczy to obywateli Irlandii?

Nie. Obywatele Irlandii zachowują szczególny status na mocy tzw. Common Travel Area i:

nie potrzebują ETA,
nie muszą posiadać brytyjskiego paszportu,
mogą wjeżdżać do UK na podstawie dokumentów irlandzkich.

5. Certificate of Entitlement – co to jest?

To dokument potwierdzający prawo pobytu w UK dla osób, które są obywatelami brytyjskimi, ale nie posiadają brytyjskiego paszportu. Koszt uzyskania to około £589, więc jest dokumentem droższym niż samo wyrobienie paszportu brytyjskiego paszportu. Dlatego też w praktyce dla większości osób tańszym i prostszym rozwiązaniem będzie wyrobienie brytyjskiego paszportu.

6. Czy brak dokumentu oznacza automatyczną odmowę wjazdu?

Formalnie: nie zawsze. Praktycznie: bardzo często – tak. Decyzja może zapaść już przy odprawie lotniczej lub na granicy brytyjskiej. Linie lotnicze nie wpuszczą pasażera, jeśli system wskaże brak spełnienia warunków wjazdu.

Nowe przepisy nie zmieniają prawa do obywatelstwa, ale zmieniają sposób jego weryfikacji.
Od 2026 roku decydujący będzie dokument, a nie sam fakt posiadania obywatelstwa. To klasyczny przykład zmiany administracyjnej, która w praktyce może mieć bardzo poważne konsekwencje dla podróżnych.

Dlatego jeśli masz brytyjskie obywatelstwo – sprawdź ważność paszportu, a jeśli go nie masz – rozważ jego wyrobienie. Nie polegaj wyłącznie na paszporcie innego kraju a co najważniejsze nie odkładaj sprawy na ostatnią chwilę przed podróżą.

*data publikacji: 21 stycznia 2026 roku

Prawo pracy w Wielkiej Brytanii w 2026 roku

Tue, 20 Jan 2026 15:44:25 GMT

Co zmieni się dla pracowników, w tym Polaków?

Rok 2026 przynosi jedne z największych zmian w brytyjskim prawie pracy od lat. Nowe regulacje, wprowadzone na mocy Employment Rights Act 2025, znacząco wzmacniają ochronę pracowników i zmieniają zasady gry na rynku pracy. Dla wielu Polaków pracujących w UK będą to zmiany realnie odczuwalne – zarówno na etapie zatrudnienia, jak i w sytuacjach spornych z pracodawcą.

A co dokładnie się zmienia i co to oznacza w praktyce?

Większa ochrona przy strajkach i akcjach pracowniczych (od lutego 2026)

Od lutego 2026 r. pracownicy biorący udział w legalnych akcjach protestacyjnych zyskają automatyczną ochronę przed niesłusznym zwolnieniem, bez dotychczasowego limitu 12 tygodni. Pracodawca więc nie będzie mógł zwolnić pracownika tylko dlatego, że bierze on udział w strajku. W ten sposób uproszczone zostaną procedury związane z organizacją akcji protestacyjnych – w tym zasady dotyczące zawiadomień, głosowań i pikiet.

To istotna zmiana szczególnie w sektorach takich jak transport, logistyka, opieka zdrowotna czy usługi publiczne, gdzie Polacy często są zatrudnieni.

Wynagrodzenie chorobowe od pierwszego dnia (od kwietnia 2026)

Jedna z najbardziej odczuwalnych zmian dotyczy Statutory Sick Pay (SSP). Od kwietnia 2026 roku SSP będzie przysługiwać od pierwszego dnia choroby, a nie – jak dotychczas – od czwartego dnia oraz zniknie minimalny próg zarobków, który do tej pory wykluczał wielu pracowników (zwłaszcza na umowach niskopłatnych lub nieregularnych). To ogromna poprawa sytuacji m.in. dla osób pracujących w gastronomii, serwisie sprzątającym, systemie opieki, czy też pracy agencyjnej i zmianowej.

Więcej praw dla rodziców

Od kwietnia 2026 r. rozszerzone zostaną także uprawnienia rodzicielskie, a mianowicie wydłużony zostanie urlop ojcowski, zwiększą się możliwości korzystania z tzw. ‘’shared parental leave’’, oraz więcej osób spełni warunki do otrzymywania świadczeń rodzinnych dzięki zniesieniu progów dochodowych. Dla polskich rodzin w UK oznacza to większą elastyczność i lepszą ochronę finansową w okresie narodzin dziecka.

Rewolucja w ochronie przed niesłusznym zwolnieniem (koniec 2026 – początek 2027)

To jedna z najważniejszych zmian dla wszystkich pracowników. Od 1 stycznia 2027 roku prawo do roszczenia z tytułu niesłusznego zwolnienia tzw. ‘’unfair dismissal’’ będzie przysługiwać już po 6 miesiącach pracy, a nie po 2 latach. Dla imigrantów, którzy często zmieniają pracę, to ogromne wzmocnienie pozycji prawnej.

Zlikwidowany zostanie także górny limit odszkodowania za niesłuszne zwolnienie. Sądy pracy będą mogły przyznawać rekompensaty adekwatne do realnej szkody poniesionej przez pracownika.

Wzmocniona ochrona przed molestowaniem seksualnym w miejscu pracy

Nowe przepisy wprowadzą również wzmocnioną ochronę przed molestowaniem seksualnym w miejscu pracy, rozszerzone prawo do elastycznej organizacji pracy, dodatkowe zabezpieczenia przed praktyką tzw. „fire and rehire” (zwalnianie i ponowne zatrudnianie na gorszych warunkach), oraz wydłużenie terminu na złożenie sprawy do trybunału pracy z 3 do 6 miesięcy.

To szczególnie istotne dla osób, które nie znają dobrze systemu prawnego w UK, oraz potrzebują więcej czasu na uzyskanie porady prawnej lub dokumentów.

Należy pamiętać, iż powyższe zmiany będą wprowadzane stopniowo, ale warto przygotować się wcześniej: poprzez sprawdzenie swojej umowy o pracę oraz regulaminy pracy, zapoznanie się ze zmianami przed ich wejściem w życie, co umożliwi odpowiednią reakcję w przypadku problemów z pracodawcą.

Dla polskich pracowników w Wielkiej Brytanii rok 2026 może być przełomowy, ale tylko pod warunkiem, że będą świadomi przysługujących im praw.

*data publikacji: 20 stycznia 2026 roku

Najczęstsze błędy podatkowe migrantów w UK

Tue, 20 Jan 2026 15:30:55 GMT

Jak ich uniknąć?

Migracja do Wielkiej Brytanii wiąże się nie tylko z nowymi możliwościami zawodowymi, ale także z obowiązkami podatkowymi, które często różnią się od tych znanych z Polski. W praktyce wiele osób popełnia podobne błędy, narażając się na kary finansowe, odsetki, a czasem nawet postępowania wyjaśniające ze strony HMRC. Poniżej przedstawione zostały najczęstsze błędy podatkowe popełnianie przez migrantów w UK oraz wskazanie jak skutecznie takich pomyłek unikać.

1. Brak rejestracji w HMRC po rozpoczęciu pracy

Jednym z najczęstszych błędów jest przekonanie, że skoro pracodawca „załatwia podatki”, pracownik nie musi robić nic więcej. Tymczasem w wielu sytuacjach konieczna jest samodzielna rejestracja w HMRC, zwłaszcza gdy osoba pracuje jako self-employed, ma więcej niż jedno źródło dochodu, zmienia status zatrudnienia, lub prowadzi działalność gospodarczą lub wykonuje zlecenia dodatkowe.

Jak uniknąć błędu? Zawsze należy sprawdzać, czy dochód jest prawidłowo zgłoszony i czy osoba posiada numer ubezpieczenia społecznego - National Insurance oraz odpowiedni status podatkowy.

2. Błędna klasyfikacja: pracownik etatowy czy samozatrudniony

Wielu migrantów w UK pracuje na zasadzie samozatrudnienia, czyli tzw. ’’self-employment’’, nie zawsze mając świadomość, jakie konsekwencje podatkowe się z tym wiążą. Błędem jest traktowanie tej formy zatrudnienia jak klasycznej umowy o pracę.

Najczęstsze problemy pojawiają się w takich kwestiach jak brak odkładania środków na podatek i National Insurance, brak rocznego rozliczenia (Self Assessment), lub nieuwzględnianie kosztów uzyskania przychodu.

Jak uniknąć błędu? Należy ustalić dokładnie status zatrudnienia i pamiętać, że jako self-employed osoba samodzielnie odpowiada za rozliczenie swojego podatku.

3. Niezłożenie rocznego zeznania podatkowego (Self Assessment)

Nie każdy migrant ma obowiązek składania samodzielnie rocznego zeznania podatkowego – tzw. ‘’Self Assessment’’, ale wiele osób, które powinno to zrobić, o tym fakcie nie wie lub zapomina. Dotyczy to m.in. osób prowadzących własną działalność gospodarczą, uzyskujących dochody z zagranicy, wynajmujących nieruchomości lub osiągających wysokie dochody. Niezłożenie deklaracji w terminie może skutkować automatycznymi karami finansowymi, nawet jeśli podatek wynosi £0.

Jak uniknąć błędu? Co roku należy sprawdzać, czy podatnik ma obowiązek złożenia Self Assessment za poprzedni rok i pilnować terminów złożenia stosownych dokumentów (zwykle do 31 stycznia).

4. Nieprawidłowe rozliczanie dochodów z Polski lub innych krajów

Wielu migrantów zapomina, że dochody uzyskiwane poza UK — np. z Polski — również mogą podlegać zgłoszeniu w brytyjskim systemie podatkowym. Dotyczy to m.in. wynajmu nieruchomości w Polsce, uzyskiwania emerytur i świadczeń, lub prowadzenia działalności gospodarczej za granicą.

Jak uniknąć błędu? Przede wszystkim należy prawidłowo ustalić rezydencję podatkową i sprawdzić, jakie dochody należy wykazać w UK, uwzględniając umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

5. Ignorowanie korespondencji z HMRC

Listy z HMRC bywają często niezwykle trudne i skomplikowane językowo, dlatego część migrantów odkłada je „na później” lub kompletnie ignoruje. To poważny błąd — brak reakcji może bowiem prowadzić do nałożenia kar administracyjnych, wdrożenia postępowań wyjaśniających, bądź też przeprowadzenia egzekucji należności podatkowych.

Jak uniknąć błędu? Każdą korespondencję z HMRC warto przeczytać uważnie, a w razie wątpliwości skonsultować z prawnikiem lub doradcą podatkowym.

6. Brak wiedzy o ulgach i zwolnieniach podatkowych

Migranci często płacą więcej podatku, niż muszą, ponieważ nie korzystają z przysługujących im ulg podatkowych, takich jak: personal allowance, ulgi rodzinne, koszty uzyskania przychodu, czy też ulgi dla self-employed.

Jak uniknąć błędu? Należy regularnie weryfikować swoją sytuację podatkową i sprawdzać z wykwalifikowanym księgowym, czy przysługują zwolnienia lub ulgi podatkowe

Podsumowanie

System podatkowy w Wielkiej Brytanii jest rozbudowany, a błędy popełniane przez migrantów są często wynikiem braku wiedzy, a nie złej woli. Wczesna reakcja, właściwa rejestracja oraz profesjonalna pomoc prawna lub podatkowa mogą uchronić przed poważnymi konsekwencjami finansowymi.

*data publikacji: 20 stycznia 2026 roku

Zmiany w wymogach wizowych w Wielkiej Brytanii

Tue, 20 Jan 2026 15:11:47 GMT

Co warto wiedzieć w 2026 roku?

Wraz z kolejnymi reformami systemu imigracyjnego po Brexicie, od początku 2026 roku wchodzą w życie nowe istotne zmiany dotyczące wymogów wizowych i zasad przyznawania zezwoleń na pobyt i pracę w Wielkiej Brytanii. Dotyczą one zarówno osób przyjeżdżających na krótki pobyt (np. wizy turystycznej czy biznesowej), jak i tych planujących podjęcie zatrudnienia, dłuższy pobyt lub osiedlenie. Poniżej przedstawione zostały najważniejsze zmiany, które zostaną wprowadzone na przestrzeni nadchodzącego roku.

1. Elektroniczna Autoryzacja Podróży (ETA)

Najważniejsza zmiana, która dotknie wszystkich podróżnych nieposiadających wizy, to wprowadzenie obowiązku posiadania Electronic Travel Authorisation (ETA) przed wjazdem do Wielkiej Brytanii. Od 25 lutego 2026 roku podróżni z krajów, które dotychczas korzystały z ruchu bezwizowego, nie będą mogli wjechać na Wyspy bez uprzedniego uzyskania ETA.

ETA to elektroniczne zezwolenie na podróż, które trzeba uzyskać przed podróżą online. Bez ważnej ETA linia lotnicza lub przewoźnik może odmówić wejścia na pokład.

2. Paszport i dokumenty — dowód osobisty może nie wystarczyć

Od 2026 roku obowiązuje zasada, że posiadanie paszportu jest warunkiem wjazdu do UK, również dla osób z settled lub pre-settled status. Starsze, niebiometryczne dowody osobiste nie będą już akceptowane jako dokument podróży. Oznacza to, że nawet osoby osiedlone i mieszkające na stałe w UK w ramach EU Settlement Scheme muszą posługiwać się paszportem podczas przekraczania granicy.

3. Wyższe wymagania językowe przy wizach pracowniczych

Kolejna istotna zmiana dotyczy pracy i pobytu — od 8 stycznia 2026 roku wiele kategorii wiz pracowniczych (np. Skilled Worker Visa, High Potential Individual Visa czy Scale-up Visa) będzie wymagać wyższej znajomości języka angielskiego. W praktyce aplikanci będą musieli wykazać się umiejętnościami na poziomie B2 CEFR (odpowiadającym poziomowi A-Level), czyli wyższym niż dotychczasowe minimum (B1). To oznacza, że w praktyce osoby ubiegające się o wizę pracowniczą muszą przygotować się na nowy standard egzaminów i certyfikatów językowych.

4. Zmiany w zasadach osiedlenia i stałego pobytu

Zmiany imigracyjne, które zostały przedstawione w tzw. White Paper, obejmują także reformę okresu kwalifikacyjnego do stałego pobytu (Indefinite Leave to Remain). Planowane jest wydłużenie tego okresu do 10 lat, choć mniejsze okresy mogą być możliwe dla osób znacząco przyczyniających się do wkładu w gospodarkę Wielkiej Brytanii. To oznacza, że osoby planujące osiedlenie na stałe będą musiały liczyć się z dłuższym czasem oczekiwania na pobyt stały i bardziej wymagającymi kryteriami w tym zakresie.

5. Inne istotne zmiany w wizach i imigracji

Oprócz zwiększenia wymagań językowych, reformy obejmują także:

Nowe zasady dla seasonal workers - sezonowi pracownicy będą mogli pracować w UK przez 6 miesięcy w ciągu 10-miesięcznego okresu, co różni się od dotychczasowych zasad (6 miesięcy na 12 miesięcy).

Zmiany w systemie Sponsor Licence - pracodawcy zatrudniający cudzoziemców mogą spodziewać się nowych zasad dotyczących licencji sponsorskich — jednak szczegóły wymagają śledzenia kolejnych komunikatów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

Rozszerzenie e-wiz - w październiku 2025 roku UK rozszerzyła możliwość korzystania z e-wiz (bez fizycznej naklejki w paszporcie) na kolejne kategorie, w tym wizy rodzinne i pobytowe. Status imigracyjny będzie sprawdzany cyfrowo przez system UKVI.

Podsumowanie — kluczowe punkty zmian 2026

ETA jest obowiązkowe dla podróżnych bez wiz - brak ETA oznacza brak wjazdu do UK.
Paszport, a nie dowód osobisty, staje się podstawowym dokumentem podróży.
Wizowe wymagania językowe podnoszą poprzeczkę do poziomu B2 dla wielu ścieżek pracowniczych.
Okres do stałego pobytu (ILR) może się wydłużyć do 10 lat.
Pojawiają się także zmiany w czasie pracy sezonowej czy zasadach e-wiz.

Powyższe zmiany mają wpływ na osoby planujące pracować w UK, migracje rodzinne i ścieżki osiedleńcze, podróżnych korzystających z ruchu bezwizowego, oraz pracodawców zatrudniających cudzoziemców. Dlatego., jeśli planujesz złożyć wniosek wizowy lub przedłużyć swój pobyt w Wielkiej Brytanii, warto uwzględnić nowe wymogi i przygotować się do nich odpowiednio wcześniej.

*data publikacji: 20 stycznia 2026 roku

5 rzeczy, które musisz wiedzieć przed powrotem z UK do Polski

Mon, 20 Oct 2025 20:13:58 GMT

O czym warto pamiętać?

Decyzja o powrocie do Polski po latach spędzonych w Wielkiej Brytanii to nie tylko ważny krok życiowy, ale także poważne przedsięwzięcie prawne i organizacyjne. Wielu Polaków którzy spędzili na Wyspach kilka lub kilkanaście lat nie zdaje sobie sprawy z formalności, które należy dopełnić przed wyjazdem i po przyjeździe do kraju. Poniżej przedstawiamy 5 kluczowych kwestii, które warto sprawdzić, zanim spakujesz walizki.

1. Status rezydenta w UK – czy warto go utrzymać?

Jeśli mieszkałeś w Wielkiej Brytanii przed zakończeniem okresu przejściowego (31 grudnia 2020r.), mogłeś uzyskać status osoby osiedlonej (settled status) lub tymczasowo osiedlonej (pre-settled status) w ramach programu EU Settlement Scheme. Nawet jeśli planujesz powrót do Polski, warto rozważyć utrzymanie tego statusu, ponieważ:

daje on prawo powrotu do UK w przyszłości bez konieczności ubiegania się o wizę,

pozwala zachować dostęp do świadczeń i emerytury brytyjskiej,

ułatwia załatwianie spraw majątkowych, np. sprzedaż nieruchomości w UK.

Pamiętaj jednak, że:

status pre-settled wygasa po 2 latach nieobecności w Wielkiej Brytanii (a w niektórych sytuacjach już po 6 miesiącach),

status settled pozwala na dłuższą nieobecność (do 5 lat), ale również może zostać utracony po przekroczeniu tego okresu.

Zanim wyjedziesz, sprawdź daty ważności swojego statusu.

2. Rozliczenia podatkowe i kontakt z HMRC

Wyjazd z Wielkiej Brytanii nie oznacza automatycznego zakończenia Twoich zobowiązań wobec brytyjskiego fiskusa. Zanim opuścisz kraj, powinieneś:

złożyć formularz P85 w HM Revenue & Customs (HMRC), informując urząd o wyjeździe i zmianie miejsca zamieszkania,

uzyskać od pracodawcy formularz P45 potwierdzający dochody i odprowadzone podatki,

rozliczyć ewentualną nadpłatę lub dopłatę podatku,

poinformować HMRC o ewentualnych dochodach, które nadal będziesz uzyskiwać z Wielkiej Brytanii (np. z wynajmu nieruchomości, emerytury, inwestycji).

Jeśli po powrocie planujesz pracować w Polsce, upewnij się, że nie zapłacisz podatku dwa razy.
Polska i Wielka Brytania mają podpisaną umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania (Dz.U. 2006 nr 250 poz. 1840), jednakże warto skonsultować się z doradcą podatkowym, który pomoże poprawnie zastosować właściwą metodę rozliczenia.

3. Świadczenia i zasiłki – co się dzieje po wyjeździe?

Świadczenia otrzymywane w Wielkiej Brytanii, takie jak Universal Credit, Child Benefit czy Housing Benefit, nie przenoszą się automatycznie do Polski. Po wyjeździe z UK należy:

poinformować odpowiedni urząd (np. DWP lub HMRC) o zmianie miejsca zamieszkania,

zwrócić nadpłacone świadczenia, jeśli zostały wypłacone po wyjeździe,

sprawdzić, czy w konkretnym przypadku możliwy jest transfer świadczeń rodzinnych do Polski.

Po powrocie do Polski możesz ubiegać się o świadczenia krajowe, np.:

program 800+ (dawniej 500+),

zasiłki rodzinne,

świadczenia opiekuńcze.

Warto pamiętać, że okresy zatrudnienia i składki odprowadzane w UK mogą być uwzględnione przy ustalaniu prawa do emerytury w Polsce, ale wymagają potwierdzenia dokumentami pozyskanymi z HMRC lub brytyjskiego DWP.

4. Ubezpieczenie zdrowotne i prawo do leczenia

Po powrocie do Polski nie ma automatycznego prawa do świadczeń zdrowotnych z NFZ – nawet jeśli wcześniej byłeś ubezpieczony w Wielkiej Brytanii. Aby odzyskać dostęp do publicznej opieki zdrowotnej, należy:

zarejestrować się w ZUS jako osoba pracująca lub prowadząca działalność,

albo zgłosić się do urzędu pracy jako osoba bezrobotna,

ewentualnie opłacać dobrowolną składkę zdrowotną.

Jeśli planujesz tymczasowy pobyt w Polsce przed całkowitą relokacją, możesz korzystać z brytyjskiej karty GHIC/EHIC, ale tylko w zakresie niezbędnej opieki medycznej – nie jako stały rezydent Polski.

5. Formalności po powrocie – dokumenty, meldunek, prawo jazdy

Po przyjeździe do Polski pamiętaj o kilku istotnych kwestiach administracyjnych:

Zameldowanie – co prawda nie jest obowiązkowe, ale ułatwia uzyskanie świadczeń i rejestrację w urzędach.

Prawo jazdy – brytyjskie prawo jazdy jest nadal uznawane w Polsce, ale jego wymiana może być wymagana, jeśli planujesz stały pobyt lub jego termin ważności wygasa.

Dowód osobisty i paszport – wymiana dokumentów może być konieczna, jeśli upłynął termin ważności w czasie pobytu w UK. Warto przy tym pamiętać, iż posiadanie ważnego dowodu osobistego mieszkając w Polsce jest obowiązkiem.

Banki i finanse – warto rozważyć zamknięcie kont w UK lub zmianę adresu korespondencyjnego, aby uniknąć problemów z bankami lub urzędem skarbowym.

Podsumowanie

Powrót z Wielkiej Brytanii do Polski to nie tylko kwestia logistyczna, ale także szereg obowiązków prawnych i podatkowych, które warto zaplanować z wyprzedzeniem. Uregulowanie statusu w UK, rozliczenie z HMRC, zgłoszenie do ZUS i przemyślane działania dotyczące majątku czy ubezpieczenia pozwolą Ci uniknąć niepotrzebnych komplikacji.

Zanim podejmiesz ostateczną decyzję, warto skonsultować swój plan z prawnikiem lub doradcą podatkowym – szczególnie jeśli posiadasz majątek, świadczenia lub dochody po obu stronach Kanału La Manche. Dobrze przygotowany powrót to gwarancja spokojnego startu w Polsce.

*data publikacji: 20 października 2025 roku

Sukcesja międzynarodowa między UK a Polską

Mon, 20 Oct 2025 20:01:37 GMT

Co musisz wiedzieć, jeśli masz majątek w obu krajach?

Coraz więcej Polaków żyjących w Wielkiej Brytanii posiada majątek zarówno w UK, jak i w Polsce. Nieruchomości, konta bankowe, inwestycje, a nawet udziały w firmach – wszystko to rodzi pytania o to, jak będzie przebiegać dziedziczenie po śmierci ich właściciela. Czy wystarczy jeden testament? Które prawo będzie miało zastosowanie – polskie czy brytyjskie? I co z podatkami od spadku?

Poniżej przedstawiamy kluczowe informacje dotyczące sukcesji międzynarodowej pomiędzy Polską a Wielką Brytanią, z którymi warto się zapoznać, planując przekazanie majątku.

1. Dwa systemy prawne – dwa różne podejścia do dziedziczenia

Polska i Wielka Brytania opierają się na zupełnie odmiennych systemach prawnych.
W Polsce obowiązuje kodeks cywilny, który szczegółowo określa porządek dziedziczenia ustawowego, a także przewiduje instytucję zachowku, która chroni interesy najbliższej rodziny.
Z kolei Wielka Brytania działa na zasadach common law, gdzie istnieje znacznie większa swoboda rozporządzania majątkiem, ale też bardziej sformalizowana procedura spadkowa.

Co istotne, po Brexicie nie obowiązuje już wspólne unijne prawo spadkowe, co oznacza, że każda część majątku może podlegać innemu systemowi prawnemu – polskiemu lub brytyjskiemu – jeśli nie zostanie to odpowiednio ujęte i zaplanowane w testamencie.

2. Testament z klauzulą wyboru prawa – klucz do spójnej sukcesji

Choć Wielka Brytania nie stosuje już europejskiego rozporządzenia w zakresie spraw spadkowych tj. UE nr 650/2012, Polska nadal podlega temu reżimowi prawnemu.
Zgodnie z tym rozporządzeniem polski sąd spadkowy może zastosować prawo kraju, w którym zmarły miał „zwykłe miejsce pobytu” – czyli np. brytyjskie prawo spadkowe.
Aby uniknąć niejasności, warto w testamencie zawrzeć klauzulę wyboru prawa, np. prawo polskie jako właściwe dla całego majątku. Dzięki temu:

postępowanie spadkowe może być prowadzone według jednego porządku prawnego,

spadkobiercy unikną prowadzenia dwóch równoległych postępowań,

możliwe będzie łatwiejsze rozliczenie podatkowe.

3. Europejskie Poświadczenie Spadkowe (EPS) – nie działa w Wielkiej Brytanii

W państwach UE funkcjonuje Europejskie Poświadczenie Spadkowe (EPS) – dokument, który potwierdza prawa spadkobiercy w całej Unii Europejskiej. Niestety, EPS nie ma mocy prawnej w Wielkiej Brytanii, więc w przypadku majątku położonego w UK konieczne jest przeprowadzenie oddzielnego postępowania spadkowego (probate) w przypadku braku testamentu. W praktyce oznacza to, że sukcesja z udziałem majątku w Polsce i w Wielkiej Brytanii często wymaga prowadzenia dwóch odrębnych postępowań – w obu krajach.

4. Opodatkowanie spadków – Polska a Wielka Brytania

Polska i Wielka Brytania stosują różne zasady podatkowe w zakresie spadków, a pomiędzy krajami nie istnieje umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie spadków i darowizn.

W Polsce:

spadki podlegają podatkowi od spadków i darowizn,

najbliższa rodzina (tzw. „grupa zerowa” – małżonek, dzieci, rodzice) może uzyskać zwolnienie z podatku, jeśli zgłosi nabycie spadku w terminie 6 miesięcy do urzędu skarbowego,

wartość zagranicznego majątku może wymagać przeliczenia i uwzględnienia w rozliczeniu PIT.

W Wielkiej Brytanii:

obowiązuje Inheritance Tax (IHT) – standardowo 40% od wartości majątku powyżej £325,000 (dla osoby samotnej),

istnieją ulgi, np. spouse exemption (zwolnienie dla małżonka) lub residence nil rate band (dla nieruchomości przekazywanej dzieciom),

opodatkowanie zależy od miejsca zamieszkania (domicile) oraz miejsca położenia majątku.

Ze względu na brak umowy międzynarodowej między Polską a UK, ten sam majątek spadkowy może zostać opodatkowany podwójnie – zarówno w Polsce, jak i w Wielkiej Brytanii. Dlatego też, właściwe planowanie podatkowe i doradztwo międzynarodowe mogą pomóc tego uniknąć.

5. Jak przygotować się do sukcesji międzynarodowej?

Aby zabezpieczyć interesy swoich bliskich i uniknąć sporów, warto odpowiednio wcześniej przygotować plan sukcesyjny:

✍️ Sporządź testament – najlepiej z klauzulą wyboru prawa polskiego (jeśli jesteś obywatelem Polski).

�� Upewnij się, że testament spełnia wymogi formalne obowiązujące zarówno w Polsce, jak i w UK.

�� Sporządź inwentarz majątku – listę nieruchomości, kont bankowych, udziałów, inwestycji.

�� Rozważ dokonanie darowizn za życia – mogą one pomóc w optymalizacji podatkowej.

⚖️ Skonsultuj plan sukcesyjny z prawnikiem lub doradcą podatkowym, aby zapewnić zgodność z przepisami obu krajów.

6. Kiedy warto skorzystać z pomocy prawnika?

Pomoc specjalisty jest szczególnie wskazana, gdy:

posiadasz nieruchomość lub firmę w UK,

Twoi spadkobiercy mieszkają w różnych krajach,

chcesz zminimalizować ryzyko podatkowe,

pragniesz uniknąć prowadzenia równoległych postępowań spadkowych w Polsce i w Wielkiej Brytanii.

Prawnik specjalizujący się w prawie międzynarodowym pomoże dobrać właściwe prawo, przygotować testament oraz opracować plan sukcesji zgodny z przepisami obu państw.

Podsumowanie

Sukcesja międzynarodowa pomiędzy Polską a Wielką Brytanią wymaga znajomości dwóch odrębnych systemów prawnych i podatkowych. Kluczem do sprawnego przekazania majątku jest odpowiednie zaplanowanie dziedziczenia – z uwzględnieniem różnic proceduralnych, podatkowych i formalnych.
Właściwie sporządzony testament, konsultacja z prawnikiem i doradcą podatkowym oraz wczesne działania planistyczne pozwolą uniknąć konfliktów, podwójnego opodatkowania i długich postępowań w dwóch krajach.

*data publikacji: 20 października 2025 roku

Nowe zasady wizy pracowniczej - Skilled Worker w Wielkiej Brytanii

Mon, 20 Oct 2025 16:10:14 GMT

Co muszą wiedzieć migranci?

W lipcu 2025 r. wprowadzono istotne zmiany w przepisach dotyczących wizy pracowniczej Skilled Worker Visa, które mają znaczący wpływ na osoby spoza Wielkiej Brytanii planujące podjąć zatrudnienie na Wyspach. Nowe regulacje zaostrzają wymagania w zakresie wynagrodzenia i kwalifikacji, a także wprowadzają wyższe standardy dla pracodawców sponsorujących pracowników z zagranicy.

Czym jest wiza pracownicza – Skilled Worker Visa?

Skilled Worker Visa to zezwolenie na pracę, które umożliwia migrantom legalne zatrudnienie na terytorium Zjednoczonego Królestwa. Wiza ta zastąpiła dawny system Tier 2 (General Work Visa) i stanowi obecnie główną ścieżkę imigracyjną dla osób przyjeżdżających do Wielkiej Brytanii w celach zarobkowych.

Wizę można uzyskać na okres do 5 lat (zależnie od długości kontraktu wskazanej w Certyfikacie Sponsora). Po upływie tego czasu wiza może być przedłużana, o ile zatrudnienie odbywa się u tego samego pracodawcy i na tym samym stanowisku. Po 5 latach nieprzerwanego pobytu posiadacz wizy może ubiegać się o status stałego pobytu (Indefinite Leave to Remain – ILR), a następnie – po spełnieniu dodatkowych wymogów, takich jak zdanie testu „Life in the UK” i potwierdzenie znajomości języka angielskiego – o obywatelstwo brytyjskie.

Należy pamiętać, że wiza Skilled Worker jest ważna tylko w przypadku zatrudnienia u pracodawcy, który sponsoruje danego pracownika. Zmiana pracy lub stanowiska wymaga złożenia nowej aplikacji wizowej.

Warunki kwalifikujące – co trzeba spełnić?

Aby uzyskać wizę Skilled Worker, aplikant musi spełnić szereg wymogów formalnych. Poniżej przedstawiono najważniejsze z nich (stan na 2025 r.):

Oferta pracy od licencjonowanego pracodawcy - Kandydat musi posiadać oficjalną ofertę pracy od pracodawcy znajdującego się na liście sponsorów zatwierdzonych przez Home Office. Pracodawca musi posiadać ważną licencję sponsora, umożliwiającą zatrudnianie pracowników spoza Wielkiej Brytanii.

Certyfikat Sponsora (Certificate of Sponsorship – CoS) - Po zaakceptowaniu oferty pracy pracodawca wystawia cyfrowy Certyfikat Sponsora, który zawiera kluczowe informacje dotyczące zatrudnienia – w tym nazwę stanowiska, okres trwania kontraktu, poziom wynagrodzenia oraz numer licencji sponsora.

Zawód z listy kwalifikowanych profesji - Stanowisko, na które kandydat aplikuje, musi znajdować się na liście kwalifikowanych zawodów (eligible occupations). Każdy zawód ma przypisany kod (SOC), który określa poziom umiejętności wymaganych do jego wykonywania.

Wymagany poziom umiejętności (Skill Level) - Oferowana praca powinna odpowiadać co najmniej poziomowi RQF 6, czyli poziomowi studiów licencjackich, bądź być równoważna temu poziomowi pod względem kwalifikacji zawodowych.

Minimalne wynagrodzenie – nowe progi od lipca 2025 r. - Jedną z najważniejszych zmian jest podwyższenie progu wynagrodzenia. Od 22 lipca 2025 r. minimalna roczna pensja dla posiadaczy wizy Skilled Worker wynosi co najmniej £41,700 lub stawka „going rate” dla danego zawodu – w zależności od tego, która z tych wartości jest wyższa. Dla niektórych grup zawodowych (np. doktorantów, nowo zatrudnionych absolwentów) przewidziano obniżone progi.

Środki na utrzymanie (Maintenance Funds) - Aplikant musi wykazać, że posiada co najmniej £1,270 na koncie bankowym, dostępne przez minimum 28 dni przed złożeniem wniosku. Alternatywnie, pracodawca może zadeklarować w CoS, że pokryje koszty utrzymania pracownika w pierwszym miesiącu zatrudnienia.

Znajomość języka angielskiego - Wymagane jest wykazanie znajomości języka angielskiego na poziomie minimum B1. Potwierdzić to można poprzez:

zdanie zatwierdzonego testu językowego (np. IELTS for UKVI),

posiadanie dyplomu uczelni anglojęzycznej,

pochodzenie z kraju, w którym język angielski jest językiem urzędowym.

Jak przebiega proces aplikacji?

Procedura aplikacyjna obejmuje kilka etapów:

Sprawdzenie kwalifikowalności – upewnienie się, że oferta pracy i stanowisko spełniają kryteria Skilled Worker Visa.

Uzyskanie Certificate of Sponsorship od licencjonowanego pracodawcy.

Zebranie dokumentów – m.in. paszport, potwierdzenie kwalifikacji zawodowych, dowód środków finansowych, certyfikat językowy, zaświadczenie o niekaralności, badania TB (jeśli wymagane).

Złożenie wniosku online poprzez oficjalny system Home Office.

Uiszczenie opłat – opłaty wizowej, za biometrię oraz Immigration Health Surcharge (IHS) uprawniającej do korzystania z NHS.

Złożenie biometrii i dokumentów – w centrum wizowym lub za pomocą aplikacji mobilnej UK Immigration: ID Check.

Decyzja wizowa – zazwyczaj wydawana w ciągu około 3 tygodni w przypadku aplikacji spoza Wielkiej Brytanii. W praktyce czas rozpatrzenia może się jednak wydłużyć ze względu na opóźnienia w pracy Home Office.

Zmiana pracodawcy lub stanowiska – co trzeba wiedzieć?

Posiadacze wizy Skilled Worker, którzy chcą zmienić pracodawcę lub stanowisko, muszą:

złożyć nową aplikację wizową (aktualizacja dotychczasowej nie wystarczy),

rozpocząć proces do 3 miesięcy przed planowaną datą rozpoczęcia nowej pracy,

upewnić się, że nowy pracodawca posiada licencję sponsora i wystawi nowy Certificate of Sponsorship.

Zmiana zawodu na taki, który nie znajduje się na liście kwalifikowanych profesji, może wymagać złożenia zupełnie innego wniosku wizowego.

Przedłużenie wizy i droga do stałego pobytu (ILR)

Wiza Skilled Worker może być przedłużana bez ograniczeń, pod warunkiem, że wnioskodawca nadal spełnia wymogi programu. Po 5 latach ciągłego pobytu (z dopuszczalnym limitem nieobecności do 180 dni rocznie) można ubiegać się o Indefinite Leave to Remain (ILR).

Warunki uzyskania ILR obejmują m.in.:

utrzymanie stałego zatrudnienia u sponsora,

zarobki powyżej wymaganego progu,

znajomość języka angielskiego,

zdanie testu „Life in the UK”.

Po uzyskaniu ILR możliwe jest – zwykle po roku – ubieganie się o obywatelstwo brytyjskie.

Na co uważać? Typowe błędy i pułapki

Niedoszacowanie wymaganego wynagrodzenia – stawka minimalna może być wyższa niż £41,700, jeśli „going rate” dla zawodu jest wyższy.

Przerwy w zatrudnieniu – zakończenie kontraktu uruchamia krótki termin na znalezienie nowego sponsora lub zmianę statusu wizowego.

Nieprawidłowe dokumenty – brak potwierdzenia środków, błędy w certyfikacie językowym lub w danych sponsora mogą skutkować odmową.

Długie nieobecności w kraju – mogą uniemożliwić uzyskanie ILR.

Zmiany w prawie imigracyjnym – przepisy są często aktualizowane, dlatego warto śledzić bieżące informacje Home Office lub skonsultować się z prawnikiem imigracyjnym.

Podsumowanie

Wiza Skilled Worker pozostaje najpopularniejszym sposobem legalnego zatrudnienia w Wielkiej Brytanii dla migrantów spoza kraju. Zmiany wprowadzone w 2025 roku – w tym podwyższenie progów wynagrodzenia – mają na celu przyciągnięcie wysoko wykwalifikowanych specjalistów, ale też znacząco podnoszą poprzeczkę dla kandydatów.

Z tego względu warto przed rozpoczęciem procedury skorzystać z profesjonalnej porady imigracyjnej, aby uniknąć błędów i zwiększyć szanse na pozytywne rozpatrzenie wniosku.

*data publikacji: 20 października 2025 roku

Cyfrowe ID w Wielkiej Brytanii

Sat, 18 Oct 2025 15:48:40 GMT

Obowiązek dla pracowników do 2029 roku

W ostatnich tygodniach w Wielkiej Brytanii coraz głośniej mówi się o planowanym wprowadzeniu cyfrowego systemu identyfikacji. Rząd zapowiedział, że w ciągu najbliższych kilku lat uruchomi tzw. Digital ID, czyli cyfrowy dokument potwierdzający tożsamość obywateli i rezydentów.

Premier Sir Keir Starmer podkreślił, że głównym celem projektu jest zwiększenie bezpieczeństwa granic oraz ograniczenie nielegalnego zatrudnienia. System ma być w pełni gotowy do końca obecnej kadencji parlamentu, a więc przed wyborami powszechnymi, które zgodnie z brytyjskim prawem muszą odbyć się najpóźniej w sierpniu 2029 roku.

Obowiązek dla osób pracujących

Najistotniejszym elementem planowanej reformy jest to, że cyfrowy identyfikator stanie się obowiązkowy dla wszystkich osób podejmujących pracę. Dla obywateli Wielkiej Brytanii i osób posiadających prawo stałego pobytu będzie on dostępny powszechnie, natomiast dla studentów, emerytów czy osób nieaktywnych zawodowo – pozostanie rozwiązaniem dobrowolnym.

Cyfrowa tożsamość ma być przechowywana w formie aplikacji mobilnej, podobnej w działaniu do aplikacji NHS czy cyfrowych portfeli bankowych. Zawierać będzie podstawowe dane identyfikacyjne, takie jak: imię i nazwisko, datę urodzenia, obywatelstwo, status pobytowy oraz zdjęcie posiadacza.

Cele wprowadzenia systemu

W założeniu rządu nowy system ma pomóc w ograniczeniu tzw. szarej strefy na rynku pracy. Obecnie do potwierdzenia prawa do zatrudnienia wykorzystywany jest National Insurance Number – numer ubezpieczenia społecznego, który stosunkowo łatwo można pożyczyć lub wykorzystać niezgodnie z prawem.

Digital ID ma w założeniu temu zapobiec. Dzięki powiązaniu tożsamości z cyfrowym wizerunkiem i statusem pobytowym ma być trudniejszy do nadużyć. Rząd argumentuje, że system zwiększy transparentność rynku pracy i utrudni funkcjonowanie osobom przebywającym w kraju bez zezwolenia.

Krytyka i wątpliwości

Wprowadzenie cyfrowej tożsamości spotkało się jednak z szeroką dyskusją. Część ekspertów oraz organizacji społecznych zwraca uwagę, że nie ma pewności, iż nowe rozwiązanie rzeczywiście ograniczy nielegalną migrację.

Organizacje zajmujące się ochroną praw obywatelskich wskazują, że system ten może prowadzić do nadmiernej kontroli i ingerencji w prywatność obywateli. Obawy budzi również kwestia bezpieczeństwa danych, które mają być gromadzone i przetwarzane przez administrację publiczną.

Niektórzy komentatorzy określają cyfrowy ID jako krok w stronę tzw. „państwa nadzoru”, w którym dostęp do podstawowych praw i usług staje się ściśle powiązany z technologią i infrastrukturą cyfrową.

Zakres zastosowania

Brytyjski rząd zapewnia, że cyfrowy identyfikator nie zastąpi tradycyjnego dowodu osobistego i nie będzie wymagany w codziennych sytuacjach, takich jak korzystanie z opieki zdrowotnej czy świadczeń socjalnych.

Z czasem jednak Digital ID ma być integrowany z innymi usługami publicznymi – w tym z systemami wydawania prawa jazdy, obsługi podatków, a także z procedurami otwierania kont bankowych. Dzięki temu ma ułatwić kontakt z administracją i ograniczyć ryzyko nadużyć w obrocie dokumentami.

Konsekwencje dla prawa pracy

Z perspektywy prawa pracy wprowadzenie cyfrowego ID będzie miało znaczące skutki. Proces zatrudniania zostanie w dużej mierze zautomatyzowany i uzależniony od weryfikacji w systemie cyfrowym.

Tradycyjne formy potwierdzania tożsamości – takie jak paszport czy numer ubezpieczenia społecznego – przestaną być wystarczające. Dla pracodawców oznacza to konieczność wdrożenia nowych procedur weryfikacyjnych, a dla pracowników – obowiązek posiadania aktywnego cyfrowego profilu.

Brak takiego profilu uniemożliwi legalne zatrudnienie, co w praktyce może prowadzić do wykluczenia osób, które nie korzystają ze smartfonów lub mają ograniczony dostęp do technologii.

Wygoda czy kontrola?

Projekt Digital ID wpisuje się w globalny trend cyfryzacji administracji publicznej. Jego zwolennicy wskazują na potencjalne korzyści – większą wygodę, prostszy dostęp do usług i mniejsze ryzyko oszustw.

Z drugiej strony, pojawiają się pytania o granice ingerencji państwa w życie obywateli i o to, kto oraz w jakim zakresie będzie miał dostęp do zgromadzonych danych. Wprowadzenie takiego systemu wymaga bowiem nie tylko sprawnego zaplecza technologicznego, ale również solidnych gwarancji prawnych w zakresie ochrony prywatności.

Podsumowanie

Cyfrowy ID to bez wątpienia jedno z najbardziej ambitnych przedsięwzięć brytyjskiego rządu w ostatnich latach. Może stać się skutecznym narzędziem do walki z nadużyciami na rynku pracy, ale jednocześnie budzi poważne obawy dotyczące wolności obywatelskich i ochrony danych osobowych.

Do 2029 roku Wielka Brytania stanie przed wyzwaniem połączenia nowoczesnej administracji cyfrowej z poszanowaniem prywatności jednostki. Sukces tego projektu zależeć będzie nie tylko od technologii, lecz przede wszystkim od zaufania obywateli do państwa, które tę technologię wprowadza.

*data publikacji: 18 października 2025 roku

Zmiany w brytyjskim prawie imigracyjnym

Sat, 18 Oct 2025 15:21:18 GMT

Co muszą wiedzieć migranci w UK?

W maju 2025 roku rząd Wielkiej Brytanii opublikował tzw. ‘’white paper’’ – dokument zawierający propozycje zmian w prawie imigracyjnym. Choć nie są one jeszcze obowiązującym prawem, wiele wskazuje na to, że wejdą w życie w najbliższych miesiącach. Warto więc wiedzieć, czego się spodziewać i jak te reformy mogą wpłynąć na życie migrantów w Zjednoczonym Królestwie.

1. Nieograniczony pobyt i obywatelstwo

Jedną z najważniejszych zmian jest propozycja wydłużenia okresu pobytu wymaganego do uzyskania Indefinite Leave to Remain (ILR) – czyli pobytu stałego – z 5 do 10 lat dla większości ścieżek imigracyjnych. Wyjątkiem mają pozostać wizy rodzinne, gdzie wymóg 5 lat będzie nadal obowiązywał. Rząd wspomina także o możliwości szybszego uzyskania ILR dla osób, które „wnoszą szczególny wkład w gospodarkę lub społeczeństwo Wielkiej Brytanii”, ale szczegóły nie są jeszcze znane.

Jeśli więc spełniasz obecne kryteria, warto rozważyć złożenie wniosku o ILR lub obywatelstwo przed wejściem w życie nowych zasad.

2. Zmiany w wizach pracowniczych

Od lipca 2025 roku osoby spoza Wielkiej Brytanii nie będą mogły ubiegać się o wizę w sektorze opieki dla dorosłych (Health & Care Worker Visa). Ci, którzy już ją posiadają, mogą ją przedłużyć, ale od 2029 roku nie będzie możliwości przejścia na tę kategorię wizy w UK.

Również od lipca 2025 zostały wprowadzone zmiany w wizie pracowniczej - obecnie zasadniczo wymagana jest kwalifikacja na poziomie studiów wyższych. Do końca 2026 roku w zawodach deficytowych (np. budownictwo, mechanika) wciąż możliwa będzie aplikacja bez stopnia naukowego – ale w takim przypadku rodzina nie będzie mogła dołączyć jako osoby zależne tzw. ‘’dependents’’.

Ważne, że osoby już posiadające wizę pracowniczą będą mogły ją przedłużać na dotychczasowych zasadach.

3. Wiza absolwencka (Graduate visa)

Obecnie absolwenci brytyjskich uczelni mogą zostać w UK przez 2 lub 3 lata po zakończeniu nauki. Propozycja zmian zakłada skrócenie tego okresu do 18 miesięcy. Warto zwrócić uwagę, iż proponowana zmiana nie obejmie osób, które już posiadają wizę dla absolwentów.

4. Wizy rodzinne

Według zapowiedzi, wizy rodzinne pozostaną bez większych zmian. Nadal wymagany okres pobytu do uzyskania ILR wynosi 5 lat. To ważna informacja dla osób, które łączą życie rodzinne w UK z planami długoterminowego osiedlenia.

5. Znajomość języka angielskiego

Planowane jest zaostrzenie wymogów językowych. Mianowicie, osoby dołączające do partnera lub członka rodziny w UK będą musiały wykazać się podstawowym angielskim. Natomiast przy przedłużaniu wiz, składaniu wniosków o ILR czy obywatelstwo wymagany będzie wyższy poziom języka.

Dlatego to dobry moment, by zainwestować w naukę języka i zdać test wcześniej, zanim wymagania staną się trudniejsze.

Co powyższe propozycje zmian oznaczają dla migrantów?

Działaj z wyprzedzeniem – jeśli możesz aplikować o ILR lub obywatelstwo na obecnych zasadach, nie zwlekaj.

Monitoruj daty wejścia w życie zmian – część nowych przepisów zaczęła obowiązywać w lipcu 2025 roku.

Rozwijaj znajomość angielskiego – wyższe standardy w zakresie wymogów językowych staną się kluczowym elementem procesu imigracyjnego.

Skorzystaj z pomocy prawnika imigracyjnego – każda sytuacja jest inna, a zmiany mogą skomplikować Twoją ścieżkę pobytową.

Podsumowanie

Proponowane zmiany w brytyjskim systemie imigracyjnym mają na celu zaostrzenie kryteriów i wydłużenie procesu uzyskiwania stałego pobytu. Choć wskazane zmiany nie są jeszcze obowiązującym prawem, warto przygotować się na nowe zasady i podjąć decyzje już teraz, aby uniknąć dodatkowych trudności w przyszłości.

*data publikacji: 18 października 2025 roku

Braki w kontroli wiz pracowniczych w Wielkiej Brytanii

Wed, 09 Jul 2025 17:00:02 GMT

Co pokazuje najnowszy raport?

Najnowszy raport brytyjskiej Komisji ds. Rachunków Publicznych (Public Accounts Committee, PAC) ujawnia poważne braki w funkcjonowaniu systemu kontroli migracji pracowniczej w Wielkiej Brytanii. Problem dotyczy przede wszystkim braku monitorowania, czy zagraniczni pracownicy opuszczają kraj po wygaśnięciu ich wiz.

Brak podstawowych danych wyjazdowych

Od wprowadzenia tzw. skilled worker visa w grudniu 2020 roku do końca 2024 roku, do Wielkiej Brytanii w ramach tej ścieżki wizowej aplikowało ponad 1,18 miliona osób. Jednak jak wskazuje raport PAC, brytyjski Home Office nie gromadzi i nie analizuje danych o opuszczeniu kraju przez osoby, których wizy wygasły.

Obecnie urząd polega głównie na danych przekazywanych przez linie lotnicze – i to bez systematycznej analizy od 2020 roku. Komisja uznała, że brak tak podstawowych informacji uniemożliwia skuteczne egzekwowanie przepisów migracyjnych oraz osłabia kontrolę nad legalnością pobytu cudzoziemców.

Nadużycia wobec pracowników zagranicznych

Raport ujawnia również poważne nadużycia w stosunku do pracowników zagranicznych – w tym przymusowe zadłużenie, nadmierne godziny pracy oraz nieuczciwe warunki zatrudnienia. Według PAC, reakcja Home Office na przypadki wyzysku była zbyt wolna i nieskuteczna.

Problem ten dotyczy szczególnie sektora zdrowia i opieki społecznej, który – po pandemii COVID-19 – był jednym z głównych beneficjentów rozszerzonej polityki migracyjnej wprowadzonej przez poprzedni rząd.

Planowane zmiany i nadzór

W odpowiedzi na krytykę, trwają prace nad nowymi mechanizmami, które mają poprawić kontrolę nad legalnością zatrudnienia cudzoziemców. W planach są m.in.:

Wdrożenie systemu monitorowania wjazdów i wyjazdów,

Zastosowanie biometrii w miejscu pracy – np. weryfikacja legalności zatrudnienia na podstawie odcisków palców,

Ograniczenie rekrutacji zagranicznej w sektorze opieki.

Co to oznacza dla pracodawców?

Pracodawcy powinni liczyć się z dalszymi zaostrzeniami w polityce migracyjnej – zwłaszcza w zakresie obowiązków związanych z weryfikacją statusu zatrudnianych cudzoziemców. Jednocześnie warto mieć na uwadze, że nieprzestrzeganie przepisów może wiązać się z utratą licencji sponsorskiej lub odpowiedzialnością prawną.

Dla osób zatrudnionych na podstawie wiz pracowniczych, sytuacja może oznaczać większy nadzór, a także potencjalne trudności w kontynuowaniu zatrudnienia po wygaśnięciu wizy, zwłaszcza w obliczu niewystarczającego wsparcia ze strony urzędów.

Podsumowanie

Raport Komisji PAC uwidacznia poważne luki w nadzorze nad systemem migracyjnym Wielkiej Brytanii – zarówno w zakresie kontroli opuszczania kraju przez cudzoziemców, jak i ochrony przed nadużyciami w miejscu pracy. Oczekiwane zmiany w polityce mają na celu zaostrzenie wymogów oraz odbudowę skuteczności instytucji odpowiedzialnych za imigrację i zatrudnienie. Pracodawcy powinni przygotować się na nowe obowiązki, a pracownicy – na ściślejsze kontrole i weryfikację statusu.

*data publikacji: 9 lipca 2025 roku

Nowe prawa pracownicze w Wielkiej Brytanii dopiero w 2027 roku

Tue, 08 Jul 2025 17:00:02 GMT

Co się zmieni i kiedy?

Wielka Brytania pracuje nad dużą reformą prawa pracy. Nowe przepisy mają zapewnić pracownikom więcej ochrony i ułatwić godzenie pracy z życiem prywatnym. Niestety – najważniejsze zmiany, takie jak ochrona przed zwolnieniem od pierwszego dnia pracy, zostały przesunięte na 2027 rok.

Pierwotnie planowano, że nowe przepisy wejdą w życie w 2026 r., jednak w związku z wątpliwościami zgłaszanymi przez przedsiębiorców, rząd przesunął termin o kolejny rok. Dotyczy to m.in.:

Ochrony przed niesłusznym zwolnieniem od pierwszego dnia pracy (obecnie trzeba przepracować dwa lata),

Gwarantowanego prawa do elastycznego czasu pracy,

Ograniczeń w stosowaniu umów zero godzinowych.

Pracownicy zyskają też ochronę przed nagłym zwolnieniem i ponownym zatrudnieniem na gorszych warunkach (tzw. „fire and rehire”), ale dopiero od października 2026 roku. Mimo opóźnień, część zmian planowana jest już od kwietnia 2026 roku. Będą to:

Lepszy dostęp do zasiłku chorobowego – zniesione zostaną obecne limity (dziś przysługuje dopiero od 4. dnia choroby i tylko osobom zarabiającym min. £125 tygodniowo),

Większa ochrona dla sygnalistów (tzw. whistleblowing),

Urlop ojcowski i bezpłatny urlop rodzicielski – już od pierwszego dnia zatrudnienia.

Wśród najważniejszych zmian, które mają pojawić się w 2027 roku, znajdują się:

Ograniczenie tzw. umów zero godzinowych, które dają pracodawcy pełną dowolność w przydzielaniu (lub nieprzydzielaniu) pracy,

Wprowadzenie 9-miesięcznego okresu próbnego – w tym czasie pracownik nie będzie w pełni chroniony przed zwolnieniem, co oznacza, że pracodawca będzie miał więcej swobody przy podejmowaniu decyzji o zakończeniu współpracy.

Szacuje się, że wdrożenie reform będzie kosztować brytyjskie firmy nawet 5 miliardów funtów . Do tego dochodzą już obowiązujące podwyżki składek na ubezpieczenia społeczne oraz wzrost płacy minimalnej. Pracodawcy zwracają uwagę, że brakuje szczegółowych informacji na temat funkcjonowania nowych przepisów – zwłaszcza dotyczących okresów próbnych, nowych zasad elastycznego zatrudnienia i zasiłków. Planowane są również zmiany w przepisach dotyczących związków zawodowych:

Uproszczenie procesu uznania związków,

Likwidacja ograniczeń w strajkach – wprowadzonych wcześniej w niektórych zawodach (np. nauczyciele, strażacy, kolejarze).

Nowością będzie także utworzenie Agencji Sprawiedliwej Pracy (Fair Work Agency), która będzie odpowiedzialna za egzekwowanie przepisów i walkę z nadużyciami wobec pracowników.

Nowa ustawa o prawach pracowniczych w Wielkiej Brytanii przynosi wiele pozytywnych zmian – jednak większość z nich pracownicy odczują dopiero w 2027 roku. Dla pracodawców to czas na przygotowanie się do nowych obowiązków. Dla pracowników – szansa na większe bezpieczeństwo i lepsze warunki zatrudnienia w niedalekiej przyszłości.

*data publikacji: 8 lipca 2025 roku

Nowe zasady wiz pracowniczych w Wielkiej Brytanii

anna.ziarkowska@onet.pl (Anna Ziarkowska) — Mon, 07 Jul 2025 20:14:36 GMT

Co warto wiedzieć przed zatrudnieniem cudzoziemców?

Wielka Brytania ogłosiła istotne zmiany w zasadach przyznawania wiz pracowniczych. Celem reformy jest ograniczenie napływu niżej wykwalifikowanych pracowników i zwiększenie udziału osób z wyższymi kwalifikacjami. Nowe przepisy już obowiązują i będą miały wpływ zarówno na pracodawców, jak i potencjalnych kandydatów spoza Wielkiej Brytanii.

Co się zmienia?

Od teraz wizy pracownicze mają być dostępne głównie dla osób wykonujących zawody wymagające wykształcenia wyższego. Dodatkowo podniesiono progi minimalnych wynagrodzeń – oznacza to, że tylko ci pracodawcy, którzy zaoferują odpowiednio wysoką pensję, będą mogli zatrudnić cudzoziemca.

Ale to nie wszystko.

Lista wyjątków do 2026 roku

Aby dać czas na dostosowanie się do nowych zasad, wprowadzono tymczasową listę zawodów deficytowych, która obowiązuje do końca 2026 roku. Dzięki niej nadal będzie możliwe zatrudnianie zagranicznych pracowników na niektórych mniej wykwalifikowanych stanowiskach – takich jak technik wsparcia IT, księgowy, pracownik działu sprzedaży czy pomocnik administracyjny.

Lista obejmuje też zawody związane z przemysłem (np. spawaczy, techników laboratoryjnych, monterów stalowych) oraz szeroko pojęty sektor kreatywny (np. tancerzy, fotografów, scenografów, pracowników obsługi kasowej).

Ale uwaga – są ograniczenia.

Choć lista jest korzystna dla wielu pracodawców, obowiązują istotne ograniczenia:

Brak możliwości sprowadzania rodziny – osoby zatrudnione na podstawie tymczasowej listy nie mogą przyjechać z osobami towarzyszącymi.

Brak ulg – nie ma żadnych zniżek w opłatach wizowych ani w wymaganych stawkach wynagrodzenia.

Co po 2026 roku?

Po zakończeniu okresu przejściowego każda branża, która będzie chciała kontynuować zatrudnianie obcokrajowców, musi przedstawić konkretny plan szkoleniowy dla lokalnych pracowników. Bez takiego planu dane stanowisko może zostać usunięte z listy uprawniającej do zatrudnienia cudzoziemców.

Co to oznacza dla pracodawców?

Jeśli prowadzisz firmę w Wielkiej Brytanii i planujesz zatrudnić pracowników spoza UK – teraz jest czas na działanie. Sprawdź, czy interesujące Cię stanowiska znajdują się na liście tymczasowej i upewnij się, że spełniasz nowe wymogi płacowe. Pamiętaj też, że po 2026 roku sytuacja może się zmienić – warto więc zacząć planować szkolenia i inwestować w rozwój lokalnych kadr już teraz.

*data publikacji: 7 lipca 2025 roku

Pamiętaj o polskich dokumentach podczas wakacyjnych podróży do Polski

Mon, 07 Jul 2025 19:55:49 GMT

Jakie dokumenty powinniśmy mieć przy sobie?

Wraz z nadejściem sezonu letniego wielu obywateli Polski mieszkających za granicą planuje podróże do ojczyzny. To czas rodzinnych odwiedzin, urlopów i powrotów do korzeni. Warto jednak pamiętać, że wakacyjna beztroska nie zwalnia z przestrzegania przepisów prawa – szczególnie w zakresie przekraczania granicy państwowej.

Polskie obywatelstwo = polskie dokumenty

Przypominamy, iż, każdy obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od posiadania dodatkowego obywatelstwa, ma obowiązek przekraczać granicę Polski posługując się ważnym polskim dokumentem tożsamości – czyli polskim paszportem lub dowodem osobistym.

Obowiązek ten wynika bezpośrednio z ustawy o obywatelstwie polskim (Dz.U. z 2023 r. poz. 1989), która stanowi, że obywatel Polski nie może korzystać z innego obywatelstwa w relacjach z polskimi organami. Oznacza to, że nawet jeśli ktoś posiada ważny paszport innego kraju, nie może się nim legitymować podczas wjazdu lub wyjazdu z Polski – jeśli posiada również obywatelstwo polskie.

Zasada ta dotyczy również dzieci posiadających polskie obywatelstwo – niezależnie od wieku. Nawet niemowlęta muszą mieć polski paszport lub dowód osobisty, aby legalnie podróżować do lub z Polski. Dokumenty zagraniczne, takie jak brytyjski czy amerykański paszport, nie wystarczą – szczególnie jeśli nie zawierają stosownych stempli potwierdzających legalny wjazd na terytorium RP.

Brak polskich dokumentów może skutkować poważnymi konsekwencjami – w tym odmową wyjazdu z Polski. W sytuacjach granicznych funkcjonariusze służby celnej nie mogą uznać zagranicznego paszportu jako podstawy do opuszczenia kraju przez obywatela RP. Takie sytuacje mogą prowadzić do stresu, niepotrzebnych kosztów, a nawet konieczności odwołania podróży.

Dlatego przed wyjazdem do Polski lub planowaną podróżą z Polski za granicę:

Sprawdź ważność polskiego paszportu lub dowodu osobistego – dla siebie i dzieci.

Złóż wniosek o nowy dokument z odpowiednim wyprzedzeniem, jeśli obecny jest przeterminowany lub zagubiony.

Nie polegaj wyłącznie na dokumentach obcego państwa, nawet jeśli zostały wydane legalnie i są aktualne.

Pamiętaj: prawo obowiązuje wszystkich. Niezależnie od miejsca zamieszkania i codziennej tożsamości kulturowej, polskie przepisy obowiązują wszystkich obywateli RP. Dlatego też warto wcześniej zadbać o komplet wymaganych dokumentów, aby uniknąć problemów podczas kontroli granicznej – szczególnie w intensywnym sezonie wakacyjnym.

*data publikacji: 7 lipca 2025 roku

Zmiany w EU Settlement Scheme – Dobra wiadomość dla posiadaczy pre-settled status!

Mon, 07 Jul 2025 18:50:09 GMT

Co musisz wiedzieć?

Dobre wieści dla posiadaczy pre-settled status – korzystne zmiany w przepisach imigracyjnych od lipca 2025. Brytyjski parlament ogłosił istotne zmiany w ramach EU Settlement Scheme (EUSS), które przyniosą ulgę wielu obywatelom Unii Europejskiej posiadającym status tymczasowy (pre-settled status) w Wielkiej Brytanii. Zmiany te wejdą w życie 16 lipca 2025 r. i znacząco złagodzą zasady dotyczące ciągłości pobytu.

Dotychczas osoby z pre-settled status musiały spełniać rygorystyczne wymagania dotyczące obecności w Zjednoczonym Królestwie – co najmniej 6 miesięcy w każdym 12-miesięcznym okresie przez 5 kolejnych lat. Przekroczenie tego limitu (z wyjątkami, np. choroba lub wyjazd służbowy) mogło skutkować utratą ciągłości pobytu, co z kolei oznaczało brak możliwości uzyskania statusu osiedlonego (settled status). W praktyce było to szczególnie trudne dla osób, które z powodów zdrowotnych, rodzinnych lub zawodowych musiały na dłużej wyjechać z Wielkiej Brytanii – często nie z własnej winy.

Od 16 lipca 2025 r. wchodzą w życie nowe, bardziej elastyczne przepisy. Zgodnie z nimi posiadacze pre-settled status będą mogli ubiegać się o settled status, jeśli:

przebywali w Wielkiej Brytanii przez łącznie co najmniej 30 miesięcy (2,5 roku) w ciągu ostatnich 5 lat,

spełniają pozostałe wymogi systemu EU Settlement Scheme.

To oznacza, że pojedyncza dłuższa nieobecność nie przekreśla już szansy na uzyskanie settled status, o ile dana osoba w większości swojego czasu mieszkała w UK. Nowe przepisy okażą się szczególnie pomocne dla osób, które z przyczyn rodzinnych, zdrowotnych lub zawodowych zmuszone były wielokrotnie przebywać poza Wielką Brytanią przez okres dłuższy niż sześć miesięcy.

Warto również nadmienić, iż nowe zasady nie dotyczą osób, które dopiero składają pierwszy wniosek o status w ramach EUSS. Zmiany obejmują wyłącznie:

osoby już posiadające pre-settled status, oraz

osoby ubiegające się o settled status lub jego automatyczne przyznanie.

Nowe zasady przede wszystkim wprowadzają większą elastyczność w ocenie ciągłości pobytu, zapewniają większą ochronę prawną oraz zmniejszają ryzyko utraty prawa do settled status przez osoby, które rzeczywiście mieszkają i są związane z Wielką Brytanią.

Nowelizacja przepisów to odpowiedź na wieloletnie postulaty organizacji społecznych i prawników, którzy alarmowali, że zbyt sztywne reguły dotyczące nieobecności mogą pozbawiać obywateli UE ich praw pobytowych.

*data publikacji: 7 lipca 2025 roku

Nowy zautomatyzowany proces konwersji statusu w ramach EU Settlement Scheme

Thu, 26 Jun 2025 16:53:30 GMT

Co musisz wiedzieć?

17 stycznia 2025 roku brytyjskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych (Home Office) wprowadziło istotną zmianę w funkcjonowaniu EU Settlement Scheme (EUSS). Nowy proces automatycznej konwersji statusu pre-settled na settled ma na celu uproszczenie i przyspieszenie procedury uzyskiwania prawa stałego pobytu dla obywateli UE i ich rodzin przebywających w Wielkiej Brytanii.

Na czym polega automatyczna konwersja statusu?

Dotychczas osoby posiadające status pre-settled musiały samodzielnie składać wniosek o status settled po co najmniej pięciu latach ciągłego pobytu w UK oraz spełnieniu pozostałych kryteriów. Nowe przepisy zakładają, że ten proces będzie teraz możliwy automatycznie, bez potrzeby jakiejkolwiek aktywności ze strony posiadacza status tymczasowego.

Home Office będzie przeprowadzać automatyczne weryfikacje na podstawie posiadanych danych, w tym informacji dotyczących ciągłości pobytu w Wielkiej Brytanii. Na tej podstawie urzędnicy ocenią, czy dana osoba spełnia warunki do otrzymania pełnego statusu settled.

Jak przebiega procedura?

Pierwsze decyzje w trybie automatycznym mają być wydane w pierwszej połowie 2025 roku. Osoby, których status tymczasowy zbliża się do wygaśnięcia otrzymają wiadomość e-mail z informacją, że ich status będzie rozpatrywany pod kątem automatycznego przekształcenia statusu.

Jeśli osoba spełnia wymagania, status settled zostanie przyznany bez konieczności podejmowania dodatkowych działań. W przypadku, gdy Home Office nie będzie mogło dokonać konwersji (np. z powodu braku potwierdzenia ciągłego pobytu przez okres 5 lat), zainteresowany posiadacz statusu zostanie o tym poinformowany bezpośrednio.

Czy można nadal składać wniosek tradycyjną drogą?

Tak. Nowy system automatyczny nie zastępuje możliwości złożenia tradycyjnego wniosku. Osoby, które już spełniają warunki do uzyskania statusu settled, nie muszą czekać na automatyczną konwersję i mogą złożyć wniosek samodzielnie.

Co dalej?

Proces automatyzacji będzie wdrażany etapami, z planami dalszego rozszerzenia w ciągu 2025 roku. Home Office zapowiada publikację kolejnych informacji dotyczących szczegółów i harmonogramu wdrożenia nowego procesu.

W kontekście dynamicznych zmian prawnych, osobom objętym EU Settlement Scheme rekomenduje się monitorowanie komunikatów Home Office oraz aktualizację danych kontaktowych w swoim koncie imigracyjnym.

Podsumowanie

Nowy zautomatyzowany proces konwersji statusu to duże ułatwienie dla tysięcy obywateli UE w Wielkiej Brytanii. Choć automatyzacja nie zastępuje tradycyjnej drogi aplikacyjnej, stanowi znaczne uproszczenie i zmniejsza ryzyko przypadkowego wygaśnięcia statusu. Osoby zainteresowane powinny na bieżąco sprawdzać informacje i w razie potrzeby zasięgnąć porady prawnej.

* dane na czerwiec 2025 roku

ETA - nowy obowiązek dla podróżnych do Wielkiej Brytanii

Wed, 02 Apr 2025 07:00:02 GMT

Co to jest i kogo dotyczy?

Wielka Brytania, wzorem innych krajów takich jak USA czy Australia, wprowadza nowy system kontroli granicznej - Elektroniczna Autoryzacja Podróży (Electronic Travel Authorisation - ETA). Od 2 kwietnia 2025 r. obywatele wybranych krajów europejskich będą musieli uzyskać ETA przed podróżą do UK, natomiast osoby spoza Europy już teraz podlegają tym wymogom.

Jeśli planujesz podróż na Wyspy, warto wiedzieć, czym jest ETA i kiedy będzie potrzebna.

Czym jest ETA?

ETA to elektroniczne zezwolenie na podróż, które:

nie jest wizą - nie gwarantuje wjazdu do Wielkiej Brytanii, a jedynie pozwala na przelot lub przyjazd,
jest cyfrową zgodą na podróż, dokumentem, powiązanym z Twoim paszportem,
umożliwia wielokrotne podróże do Wielkiej Brytanii przez okres dwóch lat (lub do wygaśnięcia paszportu), z maksymalnym pobytem do 6 miesięcy na każdą podróż.

Kiedy wchodzi w życie?

Obywatele wybranych krajów europejskich będą potrzebowali ETA od 2 kwietnia 2025 r.
Obywatele spoza Europy (np. USA, Kanada) już teraz muszą posiadać ETA.
Od 9 kwietnia 2025 r. opłata za ETA wzrośnie z £10 do £16.

Jak aplikować o ETA?

Proces jest szybki i prosty - wystarczy:

Ściągnąć aplikację UK ETA App z Google Play lub App Store, albo skorzystać ze strony GOV.UK.
Podać dane paszportowe, dane kontaktowe, zdjęcie zgodne z wytycznymi oraz odpowiedzieć na kilka pytań dotyczących karalności i historii podróży.
Opłacić wniosek (£10 obecnie, od kwietnia 2025 - £16).
Decyzję większość osób otrzymuje w kilka minut, choć urzędnicy zalecają złożenie wniosku co najmniej 3 dni robocze przed planowaną podróżą.

Co, jeśli wniosek o ETA zostanie odrzucony?

Jeśli Twoje zgłoszenie zostanie odrzucone, otrzymasz powód odmowy.
Nie ma procedury odwoławczej - pozostaje wtedy aplikacja o wizę, jeśli nadal chcesz odwiedzić Wielką Brytanię.

Czy ETA jest potrzebne przy tranzycie?

Obecnie istnieje tymczasowe zwolnienie dla osób przesiadających się w UK, które nie przechodzą przez kontrolę graniczną (tzw. tranzyt airside).
Jeśli przekraczasz granicę Wielkiej Brytanii (np. zmieniasz terminal lub linie lotnicze) - potrzebujesz ETA.

Co z podróżami do Irlandii Północnej?

Na granicy lądowej pomiędzy Irlandią a Irlandią Północną nie ma kontroli granicznych.
Jednak jeśli podróżujesz do Irlandii Północnej spoza Wspólnego Obszaru Podróży (Common Travel Area), również będziesz potrzebować ETA.
Obywatele Wielkiej Brytanii i Irlandii są z tego obowiązku zwolnieni.

Dlaczego rząd wprowadza ETA?

To część działań na rzecz bezpieczeństwa granic - system umożliwia wcześniejszą weryfikację podróżnych pod kątem karalności i ryzyka. Ma także ograniczyć możliwość przyjazdu osób stanowiących zagrożenie dla kraju.

Czy opłata będzie rosnąć?

Od 9 kwietnia 2025 r. koszt ETA wzrośnie do £16, a rząd zapowiada, że opłata będzie regularnie aktualizowana, by system migracyjny był samofinansujący się.

Podsumowanie - o czym musisz pamiętać?

Od 2 kwietnia 2025 r. większość podróżnych z Europy będzie musiała posiadać ETA.
Wniosek złożysz przez aplikację lub na GOV.UK, koszt to £10 (od kwietnia 2025 – £16).
ETA jest ważna przez 2 lata i pozwala na wielokrotne podróże do UK.
Bez ETA możesz zostać niewpuszczony na pokład samolotu!

Jeśli planujesz podróż do Wielkiej Brytanii lub reprezentujesz klienta planującego wyjazd - warto wcześniej upewnić się, czy i kiedy potrzebne będzie ETA.

Masz pytania lub potrzebujesz pomocy w procedurach imigracyjnych?

Skontaktuj się z nami - pomagamy bezpiecznie poruszać się po zmieniających się przepisach brytyjskiego prawa imigracyjnego!

* dane na dzień 2 kwietnia 2025 roku

Wielka Brytania zaostrza przepisy dla pracodawców w sektorze opieki

Thu, 27 Mar 2025 12:01:34 GMT

Co warto wiedzieć?

W ostatnich dniach rząd Wielkiej Brytanii ogłosił znaczące zmiany w zasadach zatrudniania pracowników w sektorze opieki społecznej. Nowe przepisy, które wejdą w życie 9 kwietnia 2025 roku , nakładają na pracodawców obowiązek wykazania, że przed rozpoczęciem rekrutacji międzynarodowej podjęli realne i udokumentowane próby zatrudnienia pracowników już przebywających na terenie Wielkiej Brytanii.

Celem tych zmian jest ograniczenie nadużyć w systemie wizowym oraz promowanie lokalnego rynku pracy, przy jednoczesnym utrzymaniu możliwości pozyskiwania wykwalifikowanych pracowników z zagranicy wyłącznie w sytuacjach rzeczywistej potrzeby. Nowe regulacje mają również stanowić element szerszej strategii uporządkowania i uszczelnienia brytyjskiego systemu migracyjnego.

Dlaczego ta zmiana jest tak istotna?

Od 2020 roku system wiz Health & Care został wprowadzony jako odpowiedź na poważne braki kadrowe w sektorze opieki zdrowotnej i społecznej, pogłębione przez Brexit oraz pandemię COVID-19. W efekcie do Wielkiej Brytanii przyjechało ponad 300 tysięcy pracowników z całego świata, głównie z Nigerii, Indii, Zimbabwe oraz Filipin, podejmując zatrudnienie w tym kluczowym sektorze.

Niestety, rzeczywistość okazała się dla wielu migrantów niezwykle trudna. Coraz częściej odnotowywano przypadki nielegalnego pobierania opłat za sponsorowanie wiz, braku rzeczywistego zatrudnienia po przyjeździe, zaniżania wynagrodzeń, a nawet szantażu deportacją w przypadku zgłaszania nadużyć.

Zgodnie z danymi statystycznymi, od połowy 2022 roku do końca 2024 roku cofnięto łącznie 470 licencji przyznanych pracodawcom, którzy dopuścili się poważnych naruszeń obowiązujących przepisów oraz praw pracowniczych.

Co nowe przepisy oznaczają dla pracodawców i pracowników?

Dla pracodawców nowe regulacje wiążą się z dodatkowymi obowiązkami oraz zaostrzeniem kontroli. Przede wszystkim zobowiązani będą oni do priorytetowego zatrudniania pracowników już przebywających na terenie Wielkiej Brytanii. Minimalna stawka wynagrodzenia dla pracowników sektora opieki zostanie podniesiona do poziomu £12,82 za godzinę. Rząd zapowiada również wzmożoną kontrolę firm, które dopuszczają się nadużyć w ramach systemu wizowego. Ponadto planowane są zmiany w krótkoterminowych wizach studenckich, mające na celu ograniczenie ryzyka wykorzystywania ich do nielegalnej pracy.

Dla pracowników opieki nowe przepisy mogą oznaczać realną szansę na poprawę warunków zatrudnienia i większą stabilność. Rząd deklaruje, że jego celem jest „przywrócenie porządku” w systemie migracyjnym, przy jednoczesnym wsparciu osób, które już legalnie przebywają i pracują w Wielkiej Brytanii. Nowe regulacje mają zatem chronić prawa pracowników oraz zwiększyć przejrzystość i bezpieczeństwo rynku pracy w sektorze opieki.

Co zatem powinni zrobić pracodawcy w obliczu nadchodzących zmian?

Pracodawcy powinni w pierwszej kolejności dokładnie zweryfikować swoje procedury rekrutacyjne, aby upewnić się, że są one zgodne z nowymi przepisami. Kluczowe będzie posiadanie kompletnej i aktualnej dokumentacji potwierdzającej podjęte próby zatrudnienia pracowników już obecnych na terenie Wielkiej Brytanii przed rozpoczęciem rekrutacji międzynarodowej.

Niezwykle istotne jest również przygotowanie się na bardziej rygorystyczne kontrole ze strony organów nadzoru. W praktyce oznacza to konieczność utrzymywania przejrzystych procesów, przestrzegania minimalnych stawek wynagrodzeń oraz unikania jakichkolwiek działań mogących zostać uznane za nadużycia w systemie wizowym. Pracodawcy powinni także zadbać o bieżące szkolenia kadry zarządzającej i działów HR w zakresie zmieniających się przepisów imigracyjnych.

Podsumowując:

Zmiany wprowadzone w Wielkiej Brytanii to nie tylko element szerszej polityki migracyjnej, lecz także wyraźna odpowiedź na poważny problem wyzysku i nadużyć w sektorze opieki. Nowe regulacje mają na celu zwiększenie ochrony pracowników, uporządkowanie rynku pracy oraz wyeliminowanie nieuczciwych praktyk stosowanych przez część pracodawców.

Warto na bieżąco śledzić kolejne zmiany w polityce imigracyjnej. Proponowane zmiany mają dodatkowo uszczelnić system, wprowadzając nowe rozwiązania i mechanizmy nadzoru, które jeszcze bardziej zabezpieczą rynek pracy i prawa pracowników migrujących.

* dane na marzec 2025 roku

Power of Attorney w Szkocji

Mon, 10 Mar 2025 15:50:08 GMT

Co warto wiedzieć?

Power of Attorney w Szkocji – co warto wiedzieć?

Power of Attorney (PoA) to dokument prawny, który pozwala jednej osobie (zwanej "donor" lub "granator") wyznaczyć inną osobę (zwaną "attorney") do podejmowania decyzji w jej imieniu. W Szkocji regulacje dotyczące PoA różnią się od tych w Anglii i Walii, dlatego ważne jest, aby zrozumieć lokalne zasady.

Co to jest Power of Attorney?

Power of Attorney może obejmować różne zakresy uprawnień – od codziennych spraw finansowych, takich jak zarządzanie rachunkami bankowymi, po decyzje dotyczące opieki zdrowotnej. W Szkocji PoA jest regulowane przez Adults with Incapacity (Scotland) Act 2000.

Główne rodzaje PoA w Szkocji to:

Continuing Power of Attorney (CPA) – dotyczące spraw finansowych i majątkowych, które może działać natychmiast po podpisaniu dokumentu lub w momencie utraty zdolności do podejmowania decyzji przez donora.

Welfare Power of Attorney (WPA) – dotyczące decyzji związanych z opieką zdrowotną i osobistą, które wchodzą w życie tylko w przypadku utraty zdolności przez donora.

Dlaczego warto rozważyć PoA?

Brak PoA w sytuacji, gdy donor stanie się niezdolny do podejmowania decyzji, może prowadzić do poważnych komplikacji prawnych. W takim przypadku rodzina lub bliscy będą musieli ubiegać się o ustanowienie kuratora (guardian), co jest bardziej kosztowne i czasochłonne. PoA pozwala z góry ustalić, kto będzie działał w naszym interesie.

Jak sporządzić Power of Attorney w Szkocji?

Sporządzenie PoA w Szkocji wymaga przestrzegania określonych kroków:

1. Konsultacja z prawnikiem – Choć PoA można przygotować samodzielnie, warto skorzystać z usług prawnika specjalizującego się w prawie szkockim. Dokument musi być precyzyjny, aby uniknąć późniejszych sporów.

2. Treść dokumentu – PoA powinno jasno określać zakres uprawnień, jakie zostają przekazane attorney. Można również dodać ograniczenia lub warunki.

3. Świadkowie i rejestracja – Dokument musi być podpisany przez donora w obecności świadka i zarejestrowany w Public Guardian's Office (Scotland). Rejestracja jest obowiązkowa, aby PoA było prawnie skuteczne.

Kto może być attorney?

Attorney musi być osobą pełnoletnią (ukończone 16 lat) i zdolną do działania. Może to być członek rodziny, przyjaciel, a także profesjonalista, np. prawnik lub księgowy. Ważne jest, aby wybierać osobę godną zaufania i kompetentną.

Jakie są ograniczenia i obowiązki attorney?

Attorney ma obowiązek działać w najlepszym interesie donora i zgodnie z zakresem uprawnień określonym w PoA. Istnieją także przepisy ograniczające nadużycia – np. Public Guardian's Office może prowadzić nadzór nad działaniami attorney.

Jak unieważnić Power of Attorney?

PoA można unieważnić w każdej chwili, o ile donor jest zdolny do podejmowania decyzji. W przypadku śmierci donora PoA automatycznie traci ważność. W niektórych przypadkach może być też unieważnione przez sąd, jeśli zostaną wykryte nadużycia.

Kluczowe wskazówki

Rozważ długo i dokładnie wybór attorney. Osoba ta będzie miała znaczną władzę nad twoimi sprawami.

Dokumenty sporządzone w innym kraju mogą nie być ważne w Szkocji. Upewnij się, że PoA spełnia szkockie standardy prawne.

Rejestracja jest kluczowa. Bez niej PoA nie będzie uznawane za prawomocne.

Power of Attorney to istotne narzędzie prawne, które daje możliwość zabezpieczenia swoich interesów na wypadek utraty zdolności do działania. W Szkocji proces ten jest dobrze uregulowany, ale wymaga dokładnego przygotowania i przestrzegania procedur. Warto skonsultować się z prawnikiem, aby upewnić się, że PoA jest sporządzone prawidłowo i spełnia indywidualne potrzeby.

10 Największych mitów dotyczących postępowania dyscyplinarnego w UK

Fri, 07 Mar 2025 16:50:01 GMT

Warto o tym wiedzieć ;)

Postępowanie dyscyplinarne w miejscu pracy to temat budzący wiele emocji i nieporozumień zarówno wśród pracowników, jak i pracodawców. Wiele osób, opierając się na błędnych przekonaniach lub zasłyszanych informacjach, ma mylne pojęcie o tym, jak powinien przebiegać taki proces. W niniejszym artykule rozwiejemy 10 największych mitów związanych z postępowaniem dyscyplinarnym w Wielkiej Brytanii.

Mit 1: Pracownik musi być zawieszony, gdy toczy się postępowanie dyscyplinarne

Wielu pracodawców błędnie zakłada, że zawieszenie pracownika jest automatycznym krokiem przy wszczęciu postępowania dyscyplinarnego. W rzeczywistości zawieszenie z wynagrodzeniem powinno być stosowane jedynie w sytuacjach, gdy jest to absolutnie konieczne, np. gdy dalsza obecność pracownika w miejscu pracy mogłaby wpłynąć na dochodzeni. ACAS (Advisory, Conciliation and Arbitration Service) zaleca, aby zawieszenie było krótkotrwałe i regularnie monitorowane.

Mit 2: Postępowanie dyscyplinarne może być prowadzone bez uprzedniego dochodzenia

Nie można podjąć żadnej decyzji dyscyplinarnej bez wcześniejszego, rzetelnego dochodzenia. Pracodawca jest zobowiązany do przeprowadzenia dochodzenia w celu ustalenia wszystkich faktów przed przystąpieniem do formalnego postępowania dyscyplinarnego. To jest kluczowy element uczciwego procesu.

Mit 3: Pracownik może być zwolniony bez spotkania dyscyplinarnego

Zgodnie z wytycznymi ACAS, każdemu pracownikowi przed podjęciem decyzji dyscyplinarnej, w tym zwolnieniem, musi być umożliwione przedstawienie swojej wersji wydarzeń podczas formalnego spotkania dyscyplinarnego. Zaniechanie takiego spotkania może skutkować uznaniem postępowania za nieuczciwe.

Mit 4: Pracownik nie może przyprowadzić osoby towarzyszącej na spotkanie dyscyplinarne

Pracownicy w Wielkiej Brytanii mają ustawowe prawo do towarzystwa osoby trzeciej podczas formalnych spotkań dyscyplinarnych. Może to być przedstawiciel związku zawodowego, kolega z pracy, członek rodziny lub przyjaciel. Pracodawca musi umożliwić obecność takiej osoby, jeżeli pracownik o to poprosi.

Mit 5: Nie można się odwołać od decyzji dyscyplinarnej

Pracownicy mają prawo do odwołania się od każdej decyzji podjętej w ramach postępowania dyscyplinarnego. Pracodawcy są zobowiązani do zapewnienia procedury odwoławczej, która jest uczciwa i bezstronna. Sprawa powinna być rozpatrzona przez osobę, która nie była wcześniej zaangażowana w pierwotną decyzję.

Mit 6: Ostateczne ostrzeżenie zawsze musi być wydane po wcześniejszych ostrzeżeniach

Chociaż zazwyczaj formalne ostrzeżenia są wydawane stopniowo (od ustnych do ostatecznych pisemnych), w przypadku poważnych przewinień pracodawca może przejść bezpośrednio do ostatecznego pisemnego ostrzeżenia lub nawet zwolnienia. Przykładem mogą być przypadki rażącego zaniedbania lub naruszenia zasad bezpieczeństwa.

Mit 7: Pracownik musi otrzymać wypowiedzenie, nawet w przypadku rażącego naruszenia

W przypadku rażących naruszeń, takich jak kradzież, oszustwo, przemoc, pracownik może zostać zwolniony bez okresu wypowiedzenia. Ważne jest jednak, aby nawet w takich przypadkach zapewnić uczciwy proces, w tym przeprowadzenie dochodzenia i spotkania dyscyplinarnego.

Mit 8: Dyscyplinowanie pracownika może odbywać się bez pisemnego powiadomienia

Każdy pracownik musi być poinformowany na piśmie o powodach wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, zanim dojdzie do formalnego spotkania. Powiadomienie to powinno zawierać szczegóły dotyczące zarzutów oraz ewentualnych konsekwencji, aby pracownik miał czas na przygotowanie swojej obrony.

Mit 9: Postępowanie dyscyplinarne to zawsze formalny proces

Postępowanie dyscyplinarne nie zawsze musi być formalne. W wielu przypadkach problemy mogą być rozwiązane nieformalnie, np. przez rozmowę lub poradę. Dopiero gdy nieformalne działania nie przyniosą efektu lub gdy problem jest poważniejszy, należy przejść do formalnego procesu.

Mit 10: Małe firmy nie muszą przestrzegać zasad postępowania dyscyplinarnego

To, że firma jest mała, nie oznacza, że nie musi przestrzegać wytycznych dotyczących postępowania dyscyplinarnego. Nawet jeśli mała firma może nie mieć rozbudowanych zasobów, sądy pracy nadal oczekują, że procesy dyscyplinarne będą przeprowadzane uczciwie i zgodnie z podstawowymi zasadami sprawiedliwości określonymi przez ACAS.

Postępowanie dyscyplinarne to proces, który powinien być przeprowadzany z największą starannością i zgodnie z obowiązującymi przepisami. Pracodawcy powinni unikać błędów i uprzedzeń, które mogą prowadzić do nieuczciwych decyzji, a co za tym idzie – do sporów sądowych.

Upewnienie się, że procedury są zgodne z wytycznymi ACAS, jest kluczem do skutecznego i bezproblemowego rozwiązania kwestii dyscyplinarnych w miejscu pracy.

Wiza narzeczeńska do Wielkiej Brytanii

Mon, 06 Jan 2025 19:28:02 GMT

Co warto wiedzieć?

Planujesz ślub z obywatelem lub rezydentem Wielkiej Brytanii i zastanawiasz się, jak legalnie wjechać do tego kraju, aby zawrzeć związek małżeński? Wiza narzeczeńska (Fiancé(e) Visa) może być idealnym rozwiązaniem. W poniższym artykule wyjaśnimy, kto może się o nią ubiegać, jakie są wymagania oraz jak przebiega proces aplikacyjny.

Czym jest wiza narzeczeńska do Wielkiej Brytanii?

Wiza narzeczeńska to dokument pozwalający osobom spoza Wielkiej Brytanii na wjazd do tego kraju w celu zawarcia małżeństwa lub partnerstwa cywilnego z obywatelem Wielkiej Brytanii albo osobą posiadającą status osiedlonego (settled status). Wiza ta uprawnia do pobytu w Wielkiej Brytanii przez okres do 6 miesięcy, podczas których należy zawrzeć związek małżeński. Po ślubie możliwe jest ubieganie się o zmianę statusu na wizę małżeńską (Spouse Visa).

Kto może ubiegać się o wizę narzeczeńską?

Aby kwalifikować się do uzyskania wizy narzeczeńskiej, należy spełnić określone wymogi, takie jak:

Relacja z partnerem: Twój partner musi być obywatelem Wielkiej Brytanii, osobą z settled status, posiadaczem statusu rezydenta (permanent resident) lub osoby z ochroną humanitarną. Relacja powinna być autentyczna i trwała, co często wymaga przedstawienia dowodów, takich jak wspólne zdjęcia, korespondencja, czy relacje świadków.

Wymagania finansowe: Twój partner musi wykazać dochód na poziomie co najmniej £29,000 rocznie (lub odpowiednią kwotę oszczędności). Kwota ta wzrasta, jeśli są wspólne dzieci na utrzymaniu.

Zakwaterowanie: Musicie wykazać, że posiadacie odpowiednie zakwaterowanie, które spełnia brytyjskie standardy mieszkaniowe.

Znajomość języka angielskiego: Osoba ubiegająca się o wizę musi udowodnić podstawową znajomość języka angielskiego poprzez zdanie odpowiedniego egzaminu (np. IELTS Life Skills na poziomie A1).

Jak złożyć wniosek?

Proces aplikacyjny odbywa się online i składa się z kilku etapów:

Rejestracja wniosku na stronie UK Visas and Immigration.
Opłacenie wniosku - koszt wizy narzeczeńskiej wynosi około £1,623 (stan na 2024 rok).
Opłata za NHS (Immigration Health Surcharge) - wiza narzeczeńska zwalnia z tej opłaty, ponieważ nie uprawnia do korzystania z usług publicznej służby zdrowia.
Złożenie dokumentów:
Paszporty (wnioskodawcy i partnera),
Dowody finansowe (np. wyciągi bankowe, umowy o pracę),
Dowody relacji (zdjęcia, listy, bilety podróżne itp.),
Certyfikat potwierdzający znajomość języka angielskiego.
Biometria - po złożeniu wniosku należy udać się do centrum wizowego w celu złożenia odcisków palców i wykonania zdjęcia.

Jak długo trwa rozpatrywanie wniosku?

Decyzja w sprawie wizy narzeczeńskiej zazwyczaj zapada w ciągu 4-6 miesięcy, choć w przypadku skomplikowanych wniosków może to potrwać dłużej. Warto rozważyć opcję „priority service” za dodatkową opłatą, która przyspiesza proces rozpatrywania.

Co dalej po otrzymaniu wizy?

Po przyjeździe do Wielkiej Brytanii należy zawrzeć związek małżeński w ciągu 6 miesięcy. Następnie można ubiegać się o wizę małżeńską, która umożliwia dłuższy pobyt oraz podjęcie pracy w Wielkiej Brytanii.

Wiza narzeczeńska to świetne rozwiązanie dla par, które chcą wspólnie rozpocząć nowe życie w Wielkiej Brytanii. Proces aplikacyjny może być czasochłonny i wymagać zgromadzenia wielu dokumentów, ale odpowiednie przygotowanie zwiększa szanse na sukces. Jeśli potrzebujesz pomocy w przygotowaniu wniosku lub masz pytania dotyczące wymagań, warto skonsultować się z prawnikiem specjalizującym się w prawie imigracyjnym.

Zawsze warto skorzystać z profesjonalnego wsparcia, aby upewnić się, że proces przebiega sprawnie i bez komplikacji.

* dane na styczeń 2025 roku

Przegląd kategorii wizowych do Wielkiej Brytanii

Mon, 06 Jan 2025 19:11:57 GMT

Jak wybrać odpowiednią?

Wielka Brytania od lat przyciąga osoby z całego świata – czy to w celach zawodowych, edukacyjnych, czy turystycznych. Aby jednak legalnie przekroczyć granicę Zjednoczonego Królestwa, konieczne jest posiadanie odpowiedniej kategorii wizy.

W tym artykule przedstawimy przegląd najważniejszych rodzajów wiz, aby pomóc zrozumieć, która z nich najlepiej odpowiada Twoim potrzebom.

Wizy Turystyczne

Jeśli planujesz odwiedzić Wielką Brytanię w celach turystycznych, odwiedzin rodziny lub przyjaciół, a także udział w wydarzeniach kulturalnych czy konferencjach, najlepszym wyborem będzie wiza Standard Visitor Visa . Pozwala ona na pobyt w kraju przez maksymalnie 6 miesięcy.

Warto pamiętać, że ta wiza nie pozwala na podjęcie pracy lub nauki na terenie Zjednoczonego Królestwa. Wnioskowanie o wizę wymaga przedstawienia planu podróży, dowodu na posiadanie środków finansowych wystarczających na pobyt i powrót oraz rezerwacji zakwaterowania.

Wizy Pracownicze

Skilled Worker Visa jest obecnie najpopularniejszym rodzajem wizy dla osób, które chcą pracować w Wielkiej Brytanii. Aby ją otrzymać, musisz mieć ofertę pracy od brytyjskiego pracodawcy posiadającego licencję na sponsorowanie pracowników z zagranicy. Wymagane jest również udowodnienie kwalifikacji zawodowych oraz znajomości języka angielskiego. Wiza ta obejmuje wiele branż, w tym sektor technologiczny, opiekę zdrowotną i edukację. Ważna jest od 2 do 5 lat, z możliwością przedłużenia.

Temporary Worker Visa - Jeśli szukasz pracy na krótszy czas, możesz rozważyć jedną z wiz czasowych, takich jak Seasonal Worker Visa (praca sezonowa np. w rolnictwie czy podczas wydarzeń sportowych) czy Youth Mobility Scheme (dla osób młodych chcących doświadczyć życia w UK). Wymagania i okres ważności takich wiz są bardziej ograniczone niż w przypadku Skilled Worker Visa.

Global Talent Visa - Ta wiza jest skierowana do wybitnych specjalistów w dziedzinach takich jak nauka, sztuka, technologia i inne. Nie wymaga oferty pracy, ale konieczne jest uzyskanie akceptacji od brytyjskiego organu potwierdzającego Twoje umiejętności. Kluczowym aspektem jest wykazanie znaczących osiągnięć w swojej dziedzinie.

Wizy Edukacyjne

Jeśli planujesz studiować w Wielkiej Brytanii, potrzebujesz Student Visa. Kluczowym warunkiem jest otrzymanie miejsca na jednym z brytyjskich uniwersytetów lub innych akredytowanych instytucji edukacyjnych. Wiza ta, choć nie zawsze, pozwala na pracę w ograniczonym wymiarze godzin w trakcie trwania nauki.

Wizy Rodzinne

Family Visa - Jeśli chcesz dołączyć do bliskich mieszkających w Wielkiej Brytanii, możesz ubiegać się o Family Visa. Dotyczy to m.in. małżonków, partnerów oraz dzieci. Proces wymaga udowodnienia relacji rodzinnej oraz spełnienia kryteriów finansowych.

Spouse Visa - Dla małżonków i partnerów obywateli brytyjskich lub osób mających status osiedlony (settled status). Wymaga udowodnienia relacji oraz posiadania odpowiednich środków finansowych. Ważna do 2,5 roku z możliwością przedłużenia i prowadzi do uzyskania statusu osiedlonego.

Wizy Biznesowe

Innovator Visa i Start-up Visa - Jeśli masz pomysł na innowacyjny biznes i chcesz go rozwijać w Wielkiej Brytanii, rozważ Innovator Visa lub Start-up Visa . Obie wymagają zatwierdzenia pomysłu przez autoryzowaną instytucję w UK, ale są skierowane do osób na różnych etapach kariery zawodowej. Innovator Visa jest bardziej zaawansowana i obejmuje dłuższy okres pobytu.

Business Visitor Visa - Dla osób, które chcą uczestniczyć w spotkaniach biznesowych, konferencjach lub negocjacjach, a ich pobyt nie przekracza 6 miesięcy.

Wizy humanitarne i uchodźcie

Osoby szukające ochrony międzynarodowej mogą ubiegać się Asylum Visa – która przeznaczona jest dla osób uciekających przed prześladowaniami w swoich krajach. Humanitarian Protection Visa natomiast jest dla tych, którzy nie spełniają kryteriów azylowych, ale ich powrót do ojczyzny byłby niebezpieczny.

Wybór odpowiedniej wizy zależy od celu Twojego wyjazdu, długości planowanego pobytu oraz Twojej sytuacji zawodowej lub rodzinnej. Przed złożeniem wniosku warto dokładnie zapoznać się z wymaganiami i dokumentacjami, jakie trzeba przedstawić.

Jeśli potrzebujesz pomocy w procesie aplikacji, skontaktuj się z kancelarią prawną specjalizującą się w prawie imigracyjnym. Profesjonalna porada może zaoszczędzić czas i zminimalizować ryzyko odrzucenia wniosku.

* dane na styczeń 2025 roku

Wielka Brytania wprowadza zmiany dla podróżnych z Polski

Mon, 06 Jan 2025 19:01:47 GMT

Wszystko, co musisz wiedzieć o Elektronicznej Autoryzacji Podróży (ETA)

Od kwietnia 2025 roku obywatele Polski planujący podróż do Wielkiej Brytanii będą musieli zapoznać się z nowymi wymogami wjazdowymi. Rząd brytyjski wprowadza bowiem Elektroniczną Autoryzację Podróży (ETA), która stanie się obowiązkowa dla niemal wszystkich odwiedzających Wielką Brytanię, w tym Polaków. Jest to część szeroko zakrojonej strategii, która ma na celu poprawę bezpieczeństwa granic i uproszczenie procedur imigracyjnych. Oto wszystko, co musisz wiedzieć o nowym systemie.

Czym jest ETA?

Elektroniczna Autoryzacja Podróży (ETA) to nowy system, który zastępuje tradycyjne procedury wizowe dla obywateli krajów, które dotąd mogły podróżować do Wielkiej Brytanii bez wizy. Oznacza to, że każdy podróżny musi uzyskać cyfrową autoryzację przed wjazdem na teren Zjednoczonego Królestwa. ETA będzie przypisana do paszportu podróżującego, co umożliwi jej elektroniczne sprawdzenie przy przekraczaniu granicy. Autoryzacja będzie ważna przez dwa lata od momentu wydania lub do chwili wygaśnięcia ważności paszportu, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Dzięki ETA podróżni będą mogli wielokrotnie odwiedzać Wielką Brytanię w okresie ważności autoryzacji. Jednak maksymalny czas jednorazowego pobytu wyniesie sześć miesięcy.

Proces aplikacji o ETA będzie prosty i w pełni cyfrowy. Wnioski można składać online za pośrednictwem oficjalnej strony internetowej rządu Wielkiej Brytanii lub aplikacji mobilnej UK ETA. Wniosek o ETA będzie kosztował 10 GBP. Większość aplikacji będzie rozpatrywana w ciągu kilku minut, choć w niektórych przypadkach może to potrwać dłużej.

Wdrożenie nowego systemu będzie przebiegać etapowo:

27 listopada 2024 : Obywatele spoza Europy będą mogli rozpocząć składanie wniosków o ETA.

8 stycznia 2025 : ETA stanie się obowiązkowa dla obywateli spoza Europy.

5 marca 2025 : Obywatele krajów europejskich, w tym Polski, będą mogli rozpocząć składanie wniosków o ETA.

2 kwietnia 2025 : ETA stanie się obowiązkowa dla obywateli europejskich, w tym Polski.

Warto zaznaczyć, iż niektóre grupy podróżnych nie będą musiały ubiegać się o Elektroniczną Autoryzację Podróży. Zwolnienia dotyczą:

obywateli Wielkiej Brytanii i Irlandii,

osób posiadających ważną wizę do Wielkiej Brytanii,

osób z pozwoleniem na pobyt, pracę lub studia w Wielkiej Brytanii (np. w ramach EU Settlement Scheme),

obywateli krajów Rady Współpracy Zatoki Perskiej (GCC), dla których ETA już teraz jest wymagana.

Dla obywateli Polski wprowadzane zmiany oznaczają konieczność odpowiedniego przygotowania przed planowaną podróżą do Wielkiej Brytanii. Kluczowe kwestie to:

Każdy podróżny musi złożyć wniosek o ETA przed przyjazdem do Wielkiej Brytanii. Proces jest prosty i w pełni cyfrowy.

Koszt wniosku to 10 GBP, a ETA będzie ważna przez dwa lata, umożliwiając wielokrotne wizyty, pod warunkiem, że żaden pobyt nie przekroczy sześciu miesięcy.

Nowy system eliminuje konieczność posiadania fizycznych dokumentów, co przyspieszy proces kontroli granicznej i uprości zarządzanie statusem imigracyjnym podróżnych.

Wprowadzenie Elektronicznej Autoryzacji Podróży (ETA) to znaczną zmiana dla podróżnych z Polski i innych krajów europejskich. Dla obywateli Polski kluczowe jest zapoznanie się z nowymi wymogami oraz złożenie wniosku o ETA z odpowiednim wyprzedzeniem.

Nowy system ma na celu nie tylko zwiększenie bezpieczeństwa, ale także usprawnienie procedur wjazdowych do Wielkiej Brytanii, aby uczynić podróż bardziej przewidywalną i uporządkowaną.

Jeśli planujesz wizytę w Wielkiej Brytanii po 2 kwietnia 2025 roku, pamiętaj, aby sprawdzić wszystkie wymogi i aplikować o ETA z odpowiednim wyprzedzeniem, aby uniknąć problemów na granicy.

* dane na styczeń 2025 roku

Spóźniony wniosek do EU Settlement Scheme

Mon, 06 Jan 2025 18:12:47 GMT

Uzasadnione przesłanki spóźnionych wniosków

Brak świadomości konieczności złożenia wniosku do EU Settlement Scheme przed upływem odpowiedniego terminu był często podnoszonym argumentem przez osoby, które nie zdołały złożyć wniosku na czas. Jednak zgodnie z aktualnymi wytycznymi Home Office, samo nieświadome przeoczenie tego obowiązku nie jest już wystarczającym powodem do zaakceptowania opóźnionego wniosku.

Dobra wiadomość jest taka, że od 16 stycznia 2024 roku wprowadzono nowe wytyczne, które uwzględniają sytuacje, w których dana osoba miała uzasadnione przekonanie, że nie musi składać wniosku. Poniżej omówione zostały kluczowe przypadki, kiedy takie przekonanie może być uznane za uzasadnione przez Home Office.

1. Dokument pobytu wydany na podstawie przepisów EEA Regulations

Osoby posiadające dokument potwierdzający prawo stałego pobytu w Wielkiej Brytanii wydany na podstawie przepisów EEA Regulations mogły nie zdawać sobie sprawy, że dokument ten stracił ważność.

W takich przypadkach wytyczne wskazują, że jeśli dana osoba nie opuściła Wielkiej Brytanii na okres dłuższy niż pięć lat, ma szansę uzyskać status osoby osiedlonej w ramach EU Settlement Scheme. Posiadanie dokumentu wydanego na podstawie przepisów EEA może być uznane za uzasadniony powód, dla którego wnioskodawca był przekonany, że nie musi składać wniosku.

Aby uzyskać akceptację spóźnionego wniosku, konieczne będzie odpowiednie wyjaśnienie oraz przedstawienie dokumentów potwierdzających, że wnioskodawca nie wiedział o utracie ważności swojego dokumentu.

2. Długi nieprzerwany pobyt w Wielkiej Brytanii

Osoby z długim, nieprzerwanym pobytem w Wielkiej Brytanii mogą mieć dodatkowe argumenty przemawiające za uzasadnionym opóźnieniem w złożeniu wniosku o status w systemie osiedleńczym. Przykładowe dowody to rejestry podatkowe lub dokumenty potwierdzające pobieranie świadczeń społecznych.

W takich przypadkach Home Office może uznać, że osoba ta mogła nie być świadoma konieczności złożenia wniosku, szczególnie jeśli to jej pierwszy wniosek do EU Settlement Scheme.

3. Pozytywna historia imigracyjna

Wnioskodawcy z pozytywną historią imigracyjną, przestrzegający przepisów w przeszłości, mogą być postrzegani jako osoby, które działały w dobrej wierze. Może to być istotnym argumentem przy rozpatrywaniu ich spóźnionego wniosku o status.

4. Błędne informacje od pracodawcy lub wynajmującego

Jeśli wnioskodawca był mylnie poinformowany przez pracodawcę lub wynajmującego na temat swoich praw po 30 czerwca 2021 roku, może to stanowić istotny powód opóźnienia. Ważne jest, aby dostarczyć dowody takich błędnych informacji, np. korespondencję lub oświadczenia.

5. Podróże do i z Wielkiej Brytanii po 30 czerwca 2021 roku

Jeśli osoba regularnie podróżowała do i z Wielkiej Brytanii po 30 czerwca 2021 roku i nie została poinformowana o konieczności złożenia wniosku, może to wskazywać na uzasadnione przekonanie, że nie było takiego obowiązku. W takim przypadku pomocne będzie przedstawienie dowodów podróży, takich jak pieczątki w paszporcie lub rezerwacje lotnicze.

Co Home Office bierze pod uwagę?

Warto zaznaczyć, iż każdy przypadek jest oceniany indywidualnie. Wytyczne Home Office podkreślają, że obecność jednego z opisanych czynników „może, ale nie musi być wystarczająca”. Ważne jest dostarczenie wszystkich dostępnych dowodów oraz jak najszybsze złożenie wniosku od momentu uzyskania świadomości o konieczności jego złożenia.

Jeśli spóźniłeś się ze złożeniem wniosku do EU Settlement Scheme, wiedz, że istnieją nowe okoliczności, które mogą być uznane za uzasadnione. Kluczowe jest jednak szybkie działanie i rzetelne udokumentowanie swojej sytuacji. Jeśli masz wątpliwości lub potrzebujesz pomocy, skontaktuj się z prawnikiem specjalizującym się w prawie imigracyjnym.

Nie zwlekaj – każdy dzień opóźnienia może wpływać na szanse pozytywnego rozpatrzenia Twojego wniosku.

* dane na styczeń 2025 roku

10 Najczęściej popełnianych błędów w zatrudnieniu przez pracodawców w Wielkiej Brytanii

Thu, 10 Oct 2024 15:59:36 GMT

O czym warto pamiętać?

Proces zatrudniania nowych pracowników może być złożony i pełen wyzwań. Wielu pracodawców w Wielkiej Brytanii, nawet tych z doświadczeniem, popełnia błędy, które mogą prowadzić do kosztownych konsekwencji prawnych. Oto 10 najczęściej popełnianych błędów przez pracodawców podczas zatrudniania, które warto unikać, aby chronić firmę przed niepotrzebnymi problemami.

1. Brak odpowiedniej umowy o pracę

Jednym z podstawowych obowiązków pracodawcy jest dostarczenie pracownikowi pisemnej umowy o pracę, zwanej "Statement of Terms and Conditions". Wielu pracodawców zapomina o tym obowiązku, co może prowadzić do sporów. W Wielkiej Brytanii pracownik ma prawo do otrzymania umowy w ciągu dwóch miesięcy od rozpoczęcia pracy.

2. Niewłaściwe przeprowadzanie procesu rekrutacji

Rekrutacja musi być prowadzona zgodnie z przepisami dotyczącymi dyskryminacji. Pracodawcy często nie zdają sobie sprawy, że pytania o wiek, płeć, pochodzenie etniczne, religię czy plany rodzinne są niezgodne z przepisami i mogą prowadzić do roszczeń o dyskryminację. Kluczowe jest, aby każde ogłoszenie o pracę i proces rekrutacyjny były zgodne z przepisami antydyskryminacyjnymi.

3. Brak odpowiednich uprawnień do pracy

Zatrudnienie osoby, która nie posiada odpowiednich uprawnień do pracy w Wielkiej Brytanii, może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych, w tym wysokich kar finansowych. Pracodawca ma obowiązek sprawdzić, czy pracownik ma prawo do pracy w UK, niezależnie od jego obywatelstwa.

4. Niewłaściwe traktowanie pracowników kontraktowych

Pracownicy kontraktowi (ang. "contractors") mają inne prawa niż pracownicy zatrudnieni na umowę o pracę. Wielu pracodawców myli te dwa statusy, co może prowadzić do roszczeń o zasiłki, urlopy czy wynagrodzenie za nadgodziny. Ważne jest jasne określenie statusu zatrudnienia od samego początku.

5. Nieprzestrzeganie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu

Wielu pracodawców, zwłaszcza małych firm, nie jest świadomych obowiązku przestrzegania przepisów dotyczących minimalnego wynagrodzenia. Niewypłacenie pracownikom minimalnej stawki godzinowej może skutkować wysokimi karami oraz roszczeniami od pracowników.

6. Niewłaściwe zarządzanie czasem pracy i nadgodzinami

Wielu pracodawców nie zarządza prawidłowo czasem pracy, co prowadzi do niezgodności z przepisami regulującymi maksymalny czas pracy, przerwy i nadgodziny. W Wielkiej Brytanii obowiązuje maksymalny czas pracy wynoszący 48 godzin tygodniowo, chyba że pracownik zgodzi się na pracę dłuższą w ramach tzw. "opt-out".

7. Niedopełnienie obowiązku szkoleniowego

Pracodawcy mają obowiązek zapewnienia odpowiednich szkoleń w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy (BHP). Brak takich szkoleń może prowadzić do wypadków w miejscu pracy oraz roszczeń pracowników. Jest to szczególnie istotne w branżach wysokiego ryzyka, takich jak budownictwo czy produkcja.

8. Nieprawidłowe postępowanie w sprawach dyscyplinarnych

Kiedy dochodzi do problemów z pracownikiem, wielu pracodawców popełnia błędy, nie przestrzegając procedur dyscyplinarnych. Brak odpowiedniego postępowania może prowadzić do nieuzasadnionych zwolnień, a co za tym idzie – roszczeń o niesłuszne zwolnienie (ang. "unfair dismissal").

9. Brak polityki antymobbingowej i antydyskryminacyjnej

Wielu pracodawców nie wprowadza polityki antymobbingowej ani antydyskryminacyjnej, co może prowadzić do konfliktów i roszczeń ze strony pracowników. W Wielkiej Brytanii istnieje obowiązek dbania o dobre środowisko pracy wolne od dyskryminacji i mobbingu, co wymaga odpowiednich procedur i działań prewencyjnych.

10. Niewłaściwe zarządzanie wypowiedzeniem umowy

Nieprawidłowe zakończenie umowy o pracę, bez uzasadnienia i przestrzegania procedur, może skutkować roszczeniami o niesłuszne zwolnienie. Pracodawcy często nie dają odpowiedniego okresu wypowiedzenia, nie przeprowadzają konsultacji z pracownikiem lub nie oferują alternatywnych rozwiązań. Ważne jest, aby proces ten był przeprowadzony zgodnie z prawem i we właściwy sposób udokumentowany.

Zatrudnienie pracowników to skomplikowany proces, który wymaga od pracodawcy znajomości przepisów prawa pracy w Wielkiej Brytanii. Unikanie najczęstszych błędów może pomóc w stworzeniu bezpiecznego i sprawiedliwego środowiska pracy, a także uchronić firmę przed niepotrzebnymi kosztami i problemami prawnymi.

10 podstawowych praw pracownika w Wielkiej Brytanii

Thu, 03 Oct 2024 17:46:09 GMT

Warto o tym wiedzieć ;)

Każdy pracownik w Wielkiej Brytanii posiada szereg praw, które mają na celu ochronę jego interesów, zdrowia oraz godności w miejscu pracy. Przepisy te regulują wiele aspektów zatrudnienia, od wynagrodzenia po warunki pracy i urlopy. W tym artykule przedstawiamy 10 podstawowych praw, które przysługują pracownikom w UK, a które pracodawcy muszą przestrzegać.

1. Prawo do minimalnego wynagrodzenia

Każdy pracownik w Wielkiej Brytanii ma prawo do otrzymywania minimalnego wynagrodzenia (National Minimum Wage) lub minimalnej stawki godzinowej dla osób powyżej 23. roku życia (National Living Wage). Stawki te są ustalane przez rząd i zależą od wieku pracownika. Pracodawcy, którzy płacą mniej niż przewidziane minimum, mogą podlegać karom finansowym.

2. Prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy

Prawo brytyjskie nakłada na pracodawców obowiązek zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Pracodawcy muszą podejmować wszelkie niezbędne kroki, aby zminimalizować ryzyko wypadków oraz chronić zdrowie pracowników. Regularne szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy (BHP) oraz oceny ryzyka są kluczowe w tym zakresie.

3. Prawo do urlopu

Każdy pracownik ma prawo do płatnego urlopu w wymiarze 28 dni rocznie, wliczając w to dni ustawowo wolne od pracy (bank holidays). Jest to minimalna liczba dni urlopu, którą pracodawca musi zapewnić. Pracownicy zatrudnieni w niepełnym wymiarze czasu pracy otrzymują proporcjonalną liczbę dni wolnych.

4. Prawo do przerw w pracy

Pracownicy mają prawo do przerw podczas pracy. Zgodnie z przepisami, jeśli pracownik pracuje co najmniej 6 godzin dziennie, ma prawo do minimum 20-minutowej przerwy. Dodatkowo, pracownik powinien mieć zapewniony odpowiedni odpoczynek między dniami pracy – minimum 11 godzin między kolejnymi zmianami oraz prawo do co najmniej jednego dnia wolnego na tydzień.

5. Prawo do ochrony przed dyskryminacją

W Wielkiej Brytanii obowiązują surowe przepisy antydyskryminacyjne. Pracownicy są chronieni przed dyskryminacją ze względu na płeć, wiek, pochodzenie etniczne, niepełnosprawność, religię, orientację seksualną oraz inne cechy chronione. Dyskryminacja w zatrudnieniu, awansach czy warunkach pracy jest zabroniona, a ofiary dyskryminacji mogą dochodzić swoich praw przed sądem pracy.

6. Prawo do urlopu macierzyńskiego, tacierzyńskiego i adopcyjnego

Kobiety w Wielkiej Brytanii mają prawo do urlopu macierzyńskiego (Statutory Maternity Leave), który trwa do 52 tygodni. Podczas tego okresu, mogą one również otrzymywać zasiłek macierzyński (Statutory Maternity Pay) przez 39 tygodni. Mężczyźni mają prawo do urlopu tacierzyńskiego (Statutory Paternity Leave) trwającego 1-2 tygodnie. Dodatkowo, rodzice adopcyjni mogą ubiegać się o urlop adopcyjny.

7. Prawo do ochrony przed nieuzasadnionym zwolnieniem

Pracownicy, którzy przepracowali u danego pracodawcy co najmniej 2 lata, mają prawo do ochrony przed nieuzasadnionym zwolnieniem (unfair dismissal). Oznacza to, że pracodawca musi mieć uzasadniony powód do rozwiązania umowy o pracę i przestrzegać odpowiednich procedur, w przeciwnym razie pracownik może dochodzić swoich praw przed sądem pracy.

8. Prawo do umowy o pracę

Każdy pracownik ma prawo do otrzymania pisemnej umowy o pracę, która określa warunki zatrudnienia, wynagrodzenie, godziny pracy, prawo do urlopu i inne istotne kwestie. Pracodawca ma obowiązek dostarczenia tej umowy w ciągu 2 miesięcy od rozpoczęcia pracy. Umowa ta powinna być jasna i zgodna z obowiązującym prawem pracy.

9. Prawo do wypłaty za nadgodziny

Jeśli pracownik pracuje dłużej niż przewiduje jego umowa, ma prawo do wynagrodzenia za nadgodziny, chyba że w umowie przewidziano inaczej. W Wielkiej Brytanii nie istnieje ustawowa stawka za nadgodziny, jednak pracodawca musi wypłacić co najmniej minimalne wynagrodzenie za każdą godzinę pracy, w tym za nadgodziny.

10. Prawo do ochrony zdrowia psychicznego

Brytyjskie prawo pracy coraz większy nacisk kładzie na ochronę zdrowia psychicznego pracowników. Pracodawcy mają obowiązek dbać nie tylko o fizyczne, ale i psychiczne bezpieczeństwo swoich pracowników. W związku z tym, firmy powinny wprowadzać polityki przeciwdziałania mobbingowi i nadmiernemu stresowi w miejscu pracy oraz oferować wsparcie psychologiczne dla pracowników, którzy tego potrzebują.

Znajomość podstawowych praw pracowniczych w Wielkiej Brytanii jest kluczowa zarówno dla pracowników, jak i pracodawców. Przestrzeganie tych zasad zapewnia zdrową i bezpieczną atmosferę w miejscu pracy, a także chroni przed potencjalnymi problemami prawnymi. W przypadku naruszenia praw pracowniczych, pracownicy mogą dochodzić swoich roszczeń przed sądem pracy, co dodatkowo podkreśla znaczenie znajomości obowiązujących przepisów i praw.

10 najczęściej popełnianych błędów podczas podziału majątku osób niebędących małżeństwem

Thu, 26 Sep 2024 12:54:40 GMT

O czym warto pamiętać?

Podział majątku po związku nieformalnym, czyli takim który nie był małżeństwem, to często skomplikowany i burzliwy proces. Brak precyzyjnych regulacji prawnych w tym zakresie sprawia, że wiele osób może popełnić błędy, które prowadzą do dalszych trudności oraz konfliktów.

Oto 10 najczęstszych błędów, których należy się wystrzegać podczas tego procesu:

1. Brak pisemnej umowy: Jednym z najczęstszych błędów jest brak pisemnego dokumentu regulującego podział majątku. Nawet jeśli strony nie posiadają majątku lub wiedzy o oddzielnym majątku, spisanie porozumienia może uchronić przed nieporozumieniami w przyszłości.

2. Pomijanie formalności prawnych: Bez względu na długość związku, warto skorzystać z pomocy prawnika lub mediatora, aby ustalić prawa i obowiązki każdej ze stron. Takie podejście pomoże uniknąć późniejszych sporów.

3. Nieuregulowany stan prawny wspólnych nabytków: W przypadku wspólnie zakupionych
przedmiotów lub nieruchomości, ważne jest określenie udziałów każdej osoby. Brak takich ustaleń może prowadzić do trudności przy podziale majątku.

4. Nieokreślenie wkładów finansowych: Jeśli jeden z partnerów wniósł większy wkład finansowy na poczet nabywanych składników majątkowych, lub dokonał nabycia za środki w całości zgromadzone indywidualnie to warto to jasno określić i ustalić podział takiego składnika w przyszłości. Brak takiego rozwiązania gwarantuje wręcz wystąpienie sporu o udziały w posiadanych aktywach w przypadku rozstania.

5. Ignorowanie długów: Podczas rozdzielania majątku należy pamiętać o długach. Ustalenie, kto ponosi odpowiedzialność za poszczególne zobowiązania finansowe jest absolutnie kluczowe.

6. Nieuwzględnianie wartości niematerialnych: Czas i wysiłek włożone w określone projekty czy przedsięwzięcia mają wartość niematerialną, która ciężko jest zmaterializować. Jednakże nie warto tej kwestii ignorować, gdyż jej ewentualnie pominięcie może prowadzić do niesprawiedliwego podziału majątku.

7. Rozwiązywanie spraw pod wpływem emocji: Emocje nigdy nie są dobrym doradcą, gdyż zniekształcają obraz rzeczywistości. Dodatkowo, podejmowanie decyzji w zakresie podziału majątku pod wpływem silnych emocji często prowadzi do negatywnych i napiętych sytuacji. Dlatego ważne jest zachowanie zdrowego rozsądku i podejście do tego procesu racjonalnie.

8. Zaniedbanie dokumentacji: Wszelkie dokumenty dotyczące posiadanych aktywów, umów czy transakcji powinny być starannie zarchiwizowane i udokumentowane. Należy szczególnie podkreślić ważność pisemnych ustaleń między stronami, bez których moc dowodowa jakichkolwiek porozumień jest wątpliwa. Co więcej, ich brak może utrudnić podział majątku.

9. Niezrozumienie prawnych konsekwencji: Niewiele osób zdaje sobie sprawę z prawnych aspektów podziału majątku. Dlatego warto skonsultować się z ekspertem, aby uniknąć problemów w trakcie trwania procesu.

10. Brak komunikacji: Otwarta i uczciwa komunikacja jest kluczowa podczas podziału majątku. Negocjacje i wspólne ustalenia mogą znacznie przyspieszyć oraz ułatwić proces.

Podsumowując, podział majątku osób niebędących małżeństwem może być skomplikowany, ale uniknięcie powyższych błędów może znacząco ułatwić ten proces. Warto skorzystać z pomocy specjalisty i postawić na dialog oraz jasne ustalenia, aby uniknąć konfliktów i zachować sprawiedliwość w podziale majątku.

10 najczęściej popełnianych błędów podczas podziału majątku małżeńskiego

Thu, 19 Sep 2024 17:00:01 GMT

O czym warto pamiętać?

Podział majątku wspólnego podczas separacji czy też rozwodu jest niezwykle istotnym i konfliktogennym tematem. Z uwagi na swoją złożoność, kwestia ta rodzi wiele niejasności i często prowadzi do błędnych decyzji.

Poniżej przedstawiamy 10 najbardziej powszechnych błędów popełnianych w związku z podziałem majątku małżeńskiego:

1. Po pierwsze, brak pełnej dokumentacji finansowej: braki w dokumentach takich jak umowy, rachunki bankowe, akty notarialne czy dokumenty o inwestycjach są jednym z najczęściej występującym problemem. Dotyczy to nie tylko ustaleń między stronami, dokonywania rozliczeń bez żadnych dowodów na ich dokonywanie, ale też zagubienia dokumentów lub nadzwyczajne ich zniszczenie. Zaskakująco częstym powodem jest przeprowadzka, podczas której dokumenty giną. Porzucone lub niekompletnie zgromadzone dokumenty prowadzą do trudności w dokładnym podziale majątku.

2. Po drugie, brak lub nieprawidłowa wycena majątku: wiele osób nie dokonuje rzetelnej wyceny posiadanych aktywów, co prowadzi do nierównego podziału lub niezrozumienia rzeczywistej wartości posiadanych dóbr Niekompletna lub nieodpowiednia wycena posiadanych dóbr, w tym nieruchomości, posiadanych biznesów czy inwestycji, może prowadzić do nierównego podziału majątku.

3. Po trzecie, zaniechanie sporządzenia spisu inwentarza majątku wspólnego: brak dokumentacji lub spisu majątku w momencie rozpoczęcia małżeństwa może sprawić, że ustalenie, co do kogo należy, będzie trudne w późniejszym okresie.

4. Po czwarte, ignorowanie długów: nieuwzględnienie wspólnych długów czy zobowiązań finansowych podczas podziału majątku może prowadzić do nieprzewidzianych konsekwencji i sytuacji, w której jedna ze stron ponosi większe obciążenie finansowe niż druga. Jest to istotny element, gdyż często zdarza się, że wartość długów przekracza wartość otrzymanego w skutek podziału majątku lub spłaty.

5. Po piąte, niedoszacowanie przyszłych kosztów: nieuwzględnienie przyszłych kosztów, takich jak alimenty czy koszty utrzymania dzieci, może prowadzić do braku środków na pokrycie tych wydatków w dłuższej perspektywie..

6. Po szóste, nieuwzględnianie wartości niematerialnych aktywów: niektóre wartości, takie jak udziały w spółce, wartość marki, czy też zasoby własności intelektualnej, mogą być pomijane lub nieoszacowywane w trakcie podziału majątku. Podobnie jak w przypadku wartości emocjonalnej lub zawodowej, którą strony często ignorują podczas podziału.

7. Po siódme, podejmowanie decyzji w skutek emocji: emocje mogą przesłaniać ocenę sytuacji finansowej. Podejmowanie decyzji w wyniku gniewu, smutku czy zemsty może prowadzić do niekorzystnych rezultatów.

8. Po ósme, nieplanowanie w perspektywie przyszłości i ignorowanie długoterminowych skutków: podczas podziału majątku warto rozważyć nie tylko bieżącą sytuację, ale także jakie mogą być konsekwencje danego podziału dla obu stron w dłuższej perspektywie czasowej w tym planowanie emerytalne czy zabezpieczenie finansowe.

9. Po dziewiąte, brak jasnych umów i porozumień: nawet jeśli strony są w zgodzie co do podziału majątku, brak pisemnej umowy może prowadzić do konfliktów w przyszłości.

10. Po dziesiąte, brak profesjonalnej porady prawnej: niezrozumienie prawa rodzinnego i reguł rządzących podziałem majątku może skutkować niekorzystnymi decyzjami finansowymi. Pomoc prawnika specjalizującego się w sprawach rozwodowych i podziale majątku może być kluczowa. Brak porady specjalisty na odpowiednim etapie, może okazać się kosztownym błędem.

Podsumowując, podział majątku małżeńskiego to proces, który wymaga ostrożności, rzetelności i czasem wsparcia specjalistów, takich jak prawnicy czy doradcy finansowi. Unikanie powyższych błędów może pomóc w osiągnięciu bardziej sprawiedliwego i zrównoważonego podziału majątku, minimalizując konflikty i zapewniając lepsze zrozumienie dla obu stron.

10 najczęściej popełnianych błędów podczas rozwodu w UK

Thu, 12 Sep 2024 16:07:25 GMT

O czym warto pamiętać?

Rozwód jest złożonym i emocjonalnie wymagającym procesem. W trakcie trwania procedury rozwodowej łatwo więc o błędy, które mogą mieć drastyczne konsekwencje dla zaangażowanych stron, jak również dla samej sprawy rozwodowej.

W tym artykule przedstawiamy 10 najczęściej popełnianych błędów podczas procesu rozwodowego w Wielkiej Brytanii.

1. Brak porady prawnej: Jednym z największych i najczęściej popełnianych błędów podczas procedury rozwodowej jest podejmowanie decyzji bez wcześniejszej konsultacji z prawnikiem specjalizującym się w sprawach rodzinnych. Ustalanie warunków separacji bez wiedzy o przysługujących nam prawach może negatywnie skutkować podczas podziału majątku, a także generować niepotrzebne koszty. Również błędny dobór jurysdykcji (czyli w jakim kraju powinna zostać założona i przeprowadzona sprawa rozwodowa), będzie często rzutował na koszty poprzez konieczność przeprowadzenia dodatkowych procedur. Pomoc prawnika na wczesnym etapie może zapewnić niezbędną wiedzę i doradzić w kwestiach prawnych oraz pomóc w ochronie interesów.

2. Brak dokumentacji: Brak odpowiedniej dokumentacji może zdecydowanie utrudnić proces rozwodowy. Dlatego tak ważne jest gromadzenie i zachowanie wszelkich dokumentów dotyczących majątku małżeńskiego, finansów, umów małżeńskich, a także korespondencji i dowodów dotyczących kwestii opieki nad dziećmi.

3. Brak komunikacji: Niedostateczna komunikacja między małżonkami może prowadzić do eskalacji konfliktu i trudności w osiągnięciu porozumienia. Dlatego ważne jest utrzymanie otwartej i konstruktywnej komunikacji pozbawionej wzajemnych oskarżeń, szczególnie w sprawach dotyczących podziału majątku, opieki nad dziećmi i innych istotnych kwestii.

4. Walka o zemstę: Traktowanie rozwodu jako okazji do zemsty lub zaszkodzenia drugiemu małżonkowi jest często popełnianym błędem zwłaszcza w przypadku dość burzliwych rozstań. Próba unieszczęśliwienia drugiej strony najczęściej kończy się katastrofą finansową dla obojga małżonków. Tego rodzaju postawa może tylko pogłębić konflikty i prowadzić do dłuższego i bardziej kosztownego procesu rozwodowego.

5. Negocjacje oparte na emocjach: Podejmowanie decyzji dotyczących rozwodu wyłącznie w oparciu o emocje i uczucia może prowadzić do niekorzystnych rezultatów, w tym poczucia żalu oraz niesprawiedliwości. Dlatego ważne jest podejście do sprawy w sposób racjonalny, analizując fakty i rozważając wszystkie aspekty rozwodu.

6. Niedostateczna ochrona dzieci: Niedostateczna ochrona interesów dzieci może okazać się ważnym błędem w trakcie trwania rozwodu, który będzie również wywierać niekorzystny wpływ w późniejszym okresie. Dlatego, warto skonsultować się z prawnikiem specjalizującym się w sprawach rodzinnych, aby uzyskać profesjonalne wsparcie w kwestiach dotyczących opieki nad dziećmi, alimentów i innych związanych z tym tematem kwestii.

7. Nieodpowiednia ocena finansowa: Popełnienie błędu w ocenie finansowej może mieć długoterminowe konsekwencje dla stron, w tym negatywnie rzutować na podział majątku wspólnego. Warto skorzystać z usług doradcy finansowego, który pomoże Ci w oszacowaniu wartości majątku, ustaleniu składników majątku wspólnego oraz wysokości alimentów i innych finansowych aspektów rozwodu.

8. Brak dokumentowanego porozumienia: Pominięcie dokumentowania uzgodnień między stronami i wypracowanych porozumień, które zostało osiągnięte w trakcie negocjacji, mogą prowadzić do późniejszych sporów i niejasności. Brak odpowiedniej dokumentacji, naraża również strony na braki w postępowaniu dowodowym. Dlatego ważne jest sporządzenie pisemnego porozumienia, które określa warunki separacji, rozwodu oraz podział majątku, a także wszelkie ustalenia dotyczące opieki nad dziećmi.

9. Niedopatrzenia w umowie separacyjnej lub rozwodowej: Brak dokładnego zapoznania się z umową separacyjną przed jej podpisaniem może skutkować niespodziewanymi konsekwencjami w przyszłości, jak na przykład zrzeszeniem się wszelkich przyszłych roszczeń finansowych względem małżonka. Przed podpisaniem jakichkolwiek umów, warto dokładnie zapoznać się z treścią proponowanego porozumienia, przeanalizować konsekwencje prawne płynące z przestawionych rozwiązań prawnych i zasięgnąć rady prawnika, który pomoże zrozumieć zapisy budzące wątpliwości. Warto również pamiętać, iż język prawniczy jest dość skomplikowany i często z pozoru niewinne stwierdzenie może nieść ze sobą niepożądane skutki prawne.

10. Niedotrzymanie terminów i zaniedbania formalne: Niedotrzymanie terminów i zaniedbania formalne mogą prowadzić do opóźnień i komplikacji w procesie rozwodowym. Ważne jest ścisłe przestrzeganie terminów oraz odpowiednie dopełnienie wszelkich formalności związanych z rozwodem.

Podsumowując, w trakcie trwania procedury separacyjnej lub rozwodowej należy unikać błędów, które mogą mieć późniejsze negatywne konsekwencje dla obojga małżonków. Unikając pomyłek wskazanych powyżej, można znacząco ułatwić proces rozwodowy i osiągnąć bardziej satysfakcjonujące rezultaty.

10 najczęściej popełnianych błędów podczas separacji

Thu, 29 Aug 2024 14:42:37 GMT

O czym warto pamiętać?

Proces separacji jest niezwykle trudnym i stresującym procesem dla wszystkich zaangażowanych stron, zarówno emocjonalnie, jak i prawnie. W Wielkiej Brytanii istnieje wiele aspektów prawnych, które należy wziąć pod uwagę podczas separacji, a niektóre błędy mogą mieć poważne konsekwencje dla obu stron.

Poniżej przedstawiamy 10 najczęściej popełnianych błędów przy separacji małżonków, których warto unikać:

1. Brak porady prawnej - to jeden z największych błędów, jakie można popełnić. Zaniedbanie skonsultowania się z prawnikiem na wczesnych etapie może prowadzić do popełnienia błędów proceduralnych i zawarcia niekorzystnych umów. Niezależne podejmowanie decyzji finansowych bez odpowiedniej wiedzy i przygotowania, może doprowadzić do niesprawiedliwego podziału majątku lub trudności finansowych w przyszłości. Dlatego, zanim podejmiesz jakiekolwiek kroki prawne, skonsultuj się uprzednio z doświadczonym prawnikiem specjalizującym się w sprawach rodzinnych, który pomoże Ci zrozumieć Twoje prawa i obowiązki oraz zapewni ochronę Twoich interesów.

2. Brak komunikacji – kolejnym najczęściej popełniamy błędem jest brak komunikacji między małżonkami. Brak odzewu lub ignorowanie komunikacji z drugą stroną może tylko pogorszyć sytuację. Warto prowadzić otwarte i szczerze rozmowy na temat wzajemnych oczekiwań, potrzeb i obawach związanych z separacja, w tym kwestiach związanych z podziałem majątku, opieki nad dziećmi itp. Brak komunikacji może prowadzić do akumulacji wzajemnych nieporozumień i niepotrzebnie wydłużać proces separacji. Dobra komunikacja i szczery dialog mogą pomóc w znalezieniu rozwiązań, które będą korzystne dla obu stron. W przypadku mocno skonfliktowanych par warto również rozważyć mediację, która często jest skutecznym sposobem rozwiązywania sporów związanych z separacją.

3. Ignorowanie finansów - w trakcie separacji należy dokładnie zbadać sytuację finansową i majątkową obojga małżonków. Nie zaniedbuj tego aspektu, gdyż może to mieć to wpływ na podział majątku, kwotę alimentacji oraz wysokość wsparcia finansowego. Nieprawidłowe dokumentowanie sytuacji finansowej małżonków może prowadzić do dalszych sporów i utrudnić podział majątku. Dlatego warto skonsultować się w tym zakresie z doradcą finansowym, który pomoże Ci przebrnąć przez ten proces.

4. Niezrozumienie prawa i procesu prawnego – proces separacji małżeńskiej w UK jest skomplikowany i ma wiele etapów. Niezrozumienie lub brak wiedzy o przysługujących prawach i obowiązkach może doprowadzić do zawarcia niekorzystnych umów lub kontynuacji sporów sądowych. Poleganie na radach znajomych lub przyjęcie za pewnik, iż przepisy w różnych krajach są podobne jest po prostu ignorancją prawną, na którą nie można się powoływać w postępowaniu przed sądem. Dlatego ważne, abyś zrozumiał poszczególne etapy procedury i wiedział, czego można się spodziewać. Unikaj podejmowania decyzji na podstawie niepełnej wiedzy i skonsultuj się z prawnikiem specjalizującym się w sprawach rodzinnych, aby dobrze zrozumieć swoje prawa.

5. Brak uwzględnienia dzieci - separacja małżeńska może być szczególnie trudna również dla dzieci. Ignorowanie ich emocji i potrzeb może prowadzić do trudności w przystosowaniu się do nowej sytuacji. Jeśli w separację są zaangażowane małoletnie dzieci, to ich dobro powinno być najważniejsze. Pamiętaj o tym i staraj się działać zgodnie z ich najlepiej rozumianym interesem. W takich sytuacjach warto rozważyć mediację rodzinną lub sesję z terapeutą rodzinnym, która może pomóc w osiągnięciu porozumienia w kwestii opieki nad małoletnimi dziećmi.

6. Niezachowanie umiaru i walka o zemstę - często małżonkowie w separacji mają negatywne emocje i chcą ‘’zemścić’’ się na drugiej stronie lub udowodnić swoje racje. Jednak walka o zemstę prowadzi do długotrwałych i kosztownych sporów sądowych. Emocje mogą wziąć górę podczas separacji, ale ważne jest, aby zachować umiar i nie działać impulsywnie. Unikaj obraźliwych uwag, gróźb czy działań, które mogą pogorszyć sytuację. Zachowaj spokój i postaraj się rozwiązywać problemy w sposób konstruktywny. Warto skupić energię na znalezieniu rozwiązania, które będzie korzystne dla obu stron aniżeli przerzucaniu się argumentami kto ma rację.

7. Brak dokumentacji - podczas procesu separacji ważne jest zabezpieczenie wszelkich ważnych dokumentów dotyczących małżonków. Obejmuje to korespondencję, odpis aktu małżeństwa, wszelkie umowy, dowody płatności, potwierdzenia i wyciągi z kont bankowych, polisy ubezpieczeniowe, dokumenty finansowe, uzgodnienia i decyzje dotyczące opieki nad małoletnimi dziećmi itp. Taka dokumentacja może być niezbędna w późniejszym procesie, jeśli pojawią się spory lub niejasności między stronami. Niezabezpieczenie tych dokumentów może prowadzić do utraty ważnych informacji i utrudnić proces separacji. Dlatego ważne jest, aby mieć te dokumenty dostępne „pod ręką” w sytuacji, gdy będziesz ich potrzebować.

8. Niedokładność przy wycenie majątku - podział majątku to jeden z kluczowych aspektów separacji. Błędne oszacowanie wartości posiadanych aktywów może prowadzić do niesprawiedliwego podziału i frustracji małżonków. Dlatego warto skorzystać z usług rzeczoznawcy majątkowego, który pomoże dokładnie wycenić posiadane nieruchomości, samochody, inwestycje itp.

9. Brak sporządzenia umowy o separacyjnej – brak pisemnych ustaleń między stronami to dość częsty problem i poważny błąd w procesie separacji. Umowa separacyjna jest fundamentalnym dokumentem, który określa zasady na jakich małżonkowie się rozstają i precyzuje prawa i obowiązki obu stron, w tym podział majątku, alimenty i opiekę nad dziećmi. Brak takiej umowy jest najczęstszym źródłem konfliktu pomiędzy małżonkami i może prowadzić do znacznych trudności w przyszłości.

10. Nadmierny pośpiech – separacja jest procesem, który wymaga czasu i odpowiedniego przygotowania. Pośpieszne podejmowanie decyzji lub podpisywanie umów bez odpowiedniego zrozumienia ich treści może prowadzić do niekorzystnych konsekwencji w przyszłości. Dlatego bądź cierpliwy, starannie rozważaj każdy kolejny krok i skonsultuj się z prawnikiem przed podjęciem jakichkolwiek zobowiązań.

Podsumowując, separacja małżeńska jest procesem trudnym, ale unikanie tych najczęściej popełnianych błędów może pomóc w łagodzeniu stresu, skróceniu czasu trwania procesu i osiągnięciu bardziej satysfakcjonującego wyniku. Warto również skonsultować się z prawnikiem specjalizującym się w sprawach rodzinnych, który będzie mógł udzielić Ci profesjonalnej porady i przeprowadzić Cię przez cały proces separacji.

Sytuacja prawna dzieci urodzonych w Wielkiej Brytanii

Tue, 06 Aug 2024 10:48:38 GMT

Czy posiadam obywatelstwo polskie czy brytyjskie?

W ostatnim czasie otrzymujemy liczne zapytania o status prawny dzieci urodzonych na terenie Wielkiej Brytanii. Zapytania te dotyczą różnych dziedzin prawa jak np. dziedzicznie, ale wiodącą kwestią budzącą wątpliwości jest obywatelstwo dziecka.

Wiele bowiem osób mylnie twierdzi, iż dziecko urodzone na terenie Wielkiej Brytanii automatycznie staje się obywatelem brytyjskim i nie posiada obywatelstwa polskiego (przy założeniu, iż obojga rodziców są obywatelami polskimi).

Zasady nabywania obywatelstwa można podzielić na dwa główne systemy: prawo krwi (łac. jus sanguinis ) oraz prawo ziemi (łac. jus soli ).

W przypadku prawa ziemi, obywatelstwo jest nabywane na podstawie miejsca urodzenia, niezależnie od obywatelstwa rodziców. Oznacza to, iż jeśli dziecko urodzi się na terytorium danego kraju, automatycznie staje się obywatelem tego kraju. Przykładem może być dziecko urodzone w USA automatycznie uzyskuje obywatelstwo amerykańskie, nawet jeśli rodzice są obywatelami innego kraju.

W przypadku prawa krwi, obywatelstwo jest nabywane na podstawie obywatelstwa rodziców, niezależnie od miejsca urodzenia dziecka. Jeśli rodzice (lub jedno z rodziców) są obywatelami danego kraju, to dziecko automatycznie uzyskuje obywatelstwo tego kraju. Przykładowo dziecko urodzone w USA z rodziców, którzy są obywatelami Niemiec, automatycznie uzyskuje obywatelstwo niemieckie (zgodnie z prawem niemieckim).

Dlatego, jeżeli chodzi o obywatelstwo brytyjskie, należy przede wszystkim pamiętać, iż dziecko urodzone na terenie Wielkiej Brytanii nie nabywa automatycznie obywatelstwa tego kraju. Sam fakt urodzenia na terenie UK nie daje więc obywatelstwa z mocy prawa, gdyż obywatelstwa nie nabywa się na zasadzie ziemi, lecz przez krew. Aby dziecko mogło stać się obywatelem UK, muszą zostać spełnione dodatkowe przesłanki, najczęściej związane ze statusem imigracyjnym rodziców dziecka, które umożliwią rejestrację dziecka jako obywatela brytyjskiego, co następnie umożliwi aplikacje o paszport brytyjski dla dziecka. Tylko w takiej sytuacji dziecko nabędzie obywatelstwo brytyjskie.

Jednocześnie należy wskazać, iż dziecko z chwilą narodzin automatycznie nabywa obywatelstwo rodzica, czyli polskie, niezależnie od faktu narodzin poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej. Dzieje się tak dlatego, gdyż obywatelstwo polskie nabywane jest na zasadzie krwi. W takim układzie, dziecko urodzone w Wielkiej Brytanii, nie zarejestrowane w Polsce i nie posiadające polskiego paszportu nadal jest obywatelem Polski, i polski system prawny będzie miał do takiego dziecka zastosowanie np. w kwestii dziedziczenia długów, odrzucenia spadku lub wymogu posiadania ważnego polskiego dokumentu tożsamości, takiego jak paszport lub dowód osobisty.

Dlatego przed podjęciem jakichkolwiek działań lub wyruszeniem w podróż, warto upewnić się jak wygląda sytuacja prawna małoletnich.

Uważaj, żeby nie stracić swojego statusu osoby osiedlonej w UK

Tue, 06 Aug 2024 10:37:38 GMT

Można stracić status osoby osiedlonej w UK?

Jeśli otrzymałeś status osoby osiedlonej (znany również jako Indefinite Leave to Remain), możesz przebywać poza granicami Wielkiej Brytanii przez maksymalnie pięć lat bez ryzyka utraty tego statusu. Ta zasada nie ma zastosowania do obywateli Szwajcarii lub członków rodziny obywatela Szwajcarii, gdyż w takim przypadku możesz przebywać poza Wielką Brytanią przez maksymalnie cztery lata bez utraty statusu osoby osiedlonej.

Jeśli zaś przebywasz poza granicami Wielkiej Brytanii okres dłuższy niż 5 lat, Twój status osiedleńca automatycznie wygaśnie. W takim przypadku, jeśli chcesz ponownie zamieszkać w Wielkiej Brytanii, będziesz musiał złożyć nowy wniosek na podstawie nowych przepisów wizowych. Należy pamiętać, że nowy wniosek będzie musiał spełniać przepisy imigracyjne obowiązujące w danym czasie, co oznacza, że niektóre osoby mogą nie mieć możliwości powrotu do Wielkiej Brytanii, jeśli ich status osiedleńca straci ważność.

Należy również zaznaczyć, iż organ imigracyjny UK, czyli Home Office może cofnąć Twój status, jeśli:

Popełnisz poważne przestępstwo; lub

Home Office uzna, że złożyłeś fałszywe informacje jako część swojego wniosku.

Pre-settled znany również jako Limited Leave to Remain jest statusem tymczasowym, który jest ważny przez pięć lat. Jeśli chcesz pozostać w Wielkiej Brytanii dłużej, musisz w trakcie trwania tego okresu złożyć wniosek o status osoby w pełni osiedlonej.

Aby zakwalifikować się do statusu osoby w pełni osiedlonej, musisz przebywać w Wielkiej Brytanii nieprzerwanie przez okres co najmniej pięć lat. "Nieprzerwanie" oznacza, że musisz mieszkać w Wielkiej Brytanii przez co najmniej 6 miesięcy (180 dni) w każdym 12-miesięcznym okresie. Home Office może zgodzić się na jedną nieobecność trwającą do 12 miesięcy z ważnego powodu, takiego jak ciąża, poród, poważna choroba, nauka, szkolenie zawodowe lub delegacja zagraniczna. Wskazane jest, aby najpierw skonsultować się z prawnikiem lub doradcą ds. Imigracji w tym zakresie.

Możliwe jest przebywanie poza Wielką Brytanią przez okres do dwóch lat bez utraty tymczasowego statusu. Jednakże, jeśli na przykład spędzisz nieprzerwanie półtora roku poza Wielką Brytanią, choć zachowasz status osoby wstępnie osiedlonej, prawdopodobnie nie będziesz kwalifikować się do statusu osoby w pełni osiedlonej. Wynika to z faktu, że nie będziesz w stanie wykazać wymaganej "nieprzerwanej rezydencji" w Wielkiej Brytanii przez co najmniej pięć lat.

Obecnie nie ma możliwości przedłużenia statusu osoby wstępnie osiedlonej, więc jeśli nie będziesz w stanie kwalifikować się do statusu osoby w pełni osiedlonej przed wygaśnięciem tymczasowego statusu, być może będziesz musiał złożyć wniosek o pozostanie w Wielkiej Brytanii na innej podstawie.

Jeśli spędzisz więcej niż dwa lata poza Wielką Brytanią, Twój tymczasowy status wygaśnie. Status osoby wstępnie osiedlonej również może zostać cofnięty przez organ imigracyjny, jeśli popełnisz poważne przestępstwo lub Home Office uzna, że złożyłeś fałszywe informacje we wniosku.

* dane na sierpień 2024 roku

Sprawdź zanim polecisz na urlop do Polski...

Fri, 31 May 2024 15:41:50 GMT

Jakie dokumenty powinniśmy mieć przy sobie?

W kwietniu 2024 Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Londynie wydała ostrzeżenie dla osób posiadających podwójne obywatelstwo, które planują podróż do Polski w sezonie letnim bez polskich dokumentów. Poniżej przedstawione zostały kluczowe informacje, które należy wsiąść po uwagę przy organizacji podróży do Polski w nadchodzącym okresie wakacyjnym.

Wymagane dokumenty

Osoby posiadające polskie obywatelstwo są zobowiązane wjeżdżać i wyjeżdżać z Polski na podstawie ważnego polskiego paszportu lub dowodu osobistego. Brak polskich dokumentów może skutkować problemami na granicy, w tym odmową wjazdu do kraju. Dlatego przed podróżą warto upewnić się, że polskie dokumenty są ważne i aktualne, a w przypadku ich utraty należy skontaktować się z najbliższym konsulatem w celu pozyskania dokumentów tymczasowych.

Prawo do posiadania obywatelstwa innego kraju

Zgodnie z polskim prawem, obywatel Polski ma możliwość posiadania obywatelstwa innego kraju. Jednakże, w relacjach z polskimi urzędami nie można odwoływać się do obywatelstwa innego niż polskie. Oznacza to, że podczas kontroli granicznej, polscy obywatele zobowiązani są do przedstawienia wyłącznie polskich dokumentów tożsamości.

Brak polskich dokumentów

Należy zaznaczyć, iż Polska Straż Graniczna ma prawo odmówić wyjazdu z Polski obywatelom polskim, którzy nie posiadają ważnego dokumentu tożsamości tj. polskiego paszportu lub dowodu osobistego. Choć wiele osób z podwójnym obywatelstwem w praktyce przekracza granicę bez problemów na podstawie brytyjskich dokumentów, a zatrzymania na granicy są sporadyczne, czasem jednak osoby otrzymują pouczenie o konieczności posługiwania się polskimi dokumentami. W rzadkich zaś przypadkach, straż graniczna egzekwuje prawo i nie pozwala na przekroczenie granicy bez polskich dokumentów.

Podróż do Polski

W nadzwyczajnych przypadkach, polski obywatel może wjechać do Polski na nieważnym dokumencie lub na dokumencie wydanym przez inną jurysdykcję. Aby jednak wyjechać z kraju, konieczne jest okazanie ważnego polskiego dokumentu – paszportu lub dowodu osobistego (obejmuje to również małoletnie dzieci).

Podróż do Wielkiej Brytanii

Warto również zaznaczyć, iż nie wszystkie linie lotnicze uznają polski dowód osobisty za dokument umożliwiający podróż do Wielkiej Brytanii. Dlatego podróżujący do Wielkiej Brytanii winny odpowiednio wcześniej sprawdzić, czy ich dowód osobisty zostanie zaakceptowany. Należy przy tym zaznaczyć, iż poza strefą Schengen dokumentem umożliwiającym podróżowanie jest tylko i wyłącznie paszport.

Podsumowując, rozważając podróż do Polski, każdy obywatel polski posiadający podwójne obywatelstwo powinien dokładnie przeanalizować kwestię posiadanych dokumentów. Brak ważnego polskiego paszportu lub dowodu osobistego może skutkować niemożnością wyjazdu z Polski oraz innymi problemami przy próbie powrotu do Wielkiej Brytanii. Dlatego przestrzeganie powyższych zasad jest szczególnie ważne aby uniknąć nieprzyjemnych opóźnień podczas podróży.

* dane na maj 2024 roku

Zmiany w tymczasowym statusie osiedleńczym

Fri, 31 May 2024 15:31:42 GMT

Zapowiedź nowych zmian w tymczasowym statusie osiedleńczym

W maju 2024 roku, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych ogłosiło kolejne ważne zmiany które dotyczą ponad 1,9 mln obywateli UE mieszkających w Wielkiej Brytanii i posiadających tymczasowy status osiedleńca w ramach programu EU Settlement Scheme. W poczet zmian wchodzą następujące kwestie:

Daty wygaśnięcia statusu osoby indywidualnej nie będą widoczne dla pracodawców, osób wynajmujących i innych osób weryfikujących posiadanie statusu;
Brak konieczności przeprowadzania dalszych kontroli przez wynajmujących lub pracodawców, w sytuacji kiedy osoba posiadająca status tymczasowy jest już zatrudniona lub wynajmuje mieszkanie;
Osoby posiadające tymczasowy status osiedleńca automatycznie otrzymają przedłużenie statusu o 5 lat.

Proponowane zmiany to potencjalnie świetna wiadomość dla osób posiadających tymczasowy status osiedleńca, choć nadal nie wiadomo kiedy zostaną one zaimplementowane. Propozycja usunięcia dat wygaśnięcia statusu była lobbowana przez organizacje pro-europejskie od momentu kiedy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych ogłosiło zamiar przedłużenia statusu dla wszystkich osób. Wiele osób posiadających tymczasowy status otrzymywało od wynajmujących tymczasowe umowy najmu tylko na okres do wygaśnięcia ich statusu, pomimo iż ich status miał w praktyce zostać automatycznie przedłużony. Dlatego usunięcie widoczności dat wygaśnięcia statusu rozwiąże tę część problemu. Nadal pozostaje jednak niejasne czy osoby posiadające tymczasowy status będą w stanie udowodnić posiadanie statusu poprzez generowanie kodu dostępu tzw. ‘’share code’’czy też wynajmujący czy pracodawca będą musieli skorzystać z wyspecjalizowanych mechanizmów sprawdzających.

Pomimo powyższego, w zakresie proponowanych zmian należy zachować umiarkowany entuzjazm. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych oświadczyło bowiem, że w tym samym czasie, w którym proponowane zmiany zostaną wprowadzone w życie, rozpocznie się proces ograniczania przyznawania pełnego statusu. W praktyce będzie to oznaczało, iż osoby posiadające status tymczasowy będą otrzymywać wezwania do udowodnienia, iż zamieszkują w Wielkiej Brytanii przez okres 5 lat. Jeśli obywatele UE nie przedstawią niezbędnych dowodów w terminie wyznaczonym przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, pozostaną bez dokumentów.

Taka polityka naraża bowiem na niebezpieczeństwo wiele osób, które nie mają wystarczających dowodów zamieszkania w Wielkiej Brytanii: jak na przykład kobiety sprawujące opiekę nad dziećmi w domu, osoby posiadające nieformalne umowy najmu, osoby pracujące za gotówkę, osoby ze społeczności romskiej i wiele innych.

Warto również dodać, iż wiele osób skorzystało z pomocy organizacji charytatywnych w uzyskaniu tymczasowego statusu osoby osiedlonej, więc ich dane kontaktowe nie są nawet powiązane z ich cyfrowym statusem imigracyjnym, co będzie wpływało na trudności w komunikacji aby powiadomić taką osobę o tym iż jej status jest zagrożony.

* dane na maj 2024 roku

Zmiany, zmiany, i jeszcze raz zmiany... w przepisach imigracyjnych

Sun, 28 Apr 2024 20:58:57 GMT

Co nowego?

W dniu 4 grudnia 2023 roku Minister Spraw Wewnętrznych - James Cleverly ogłosił kolejne zmiany w przepisach wizowych w ramach, jak to określił, „pięciopunktowego planu” mającego na celu ograniczenie imigracji do Wielkiej Brytanii.

Część zmian weszła już w życie z początkiem roku, jednak pozostała większość zacznie obowiązywać od 11 kwietnia 2024 r., zgodnie z zaproponowanymi dwoma pakietami zmian do przepisów imigracyjnych opublikowanymi 19 lutego i 14 marca.

Jakie pięć zmian proponuje Home Office?

Po pierwsze, pracownicy opieki społecznej nie będę mogli ‘’sprowadzać’’ członków rodziny, którzy pozostają na ich utrzymaniu (tj. partnerów i dzieci), na podstawie swojej wizy.

Po drugie, wzrośnie próg minimalnego wynagrodzenia wymaganego w ramach wizy pracowniczej. Obecny próg wynagrodzenia to 26,200 GBP, który zostanie podwyższony aż do 38,700 GBP (wyjątek stanowi wiza dla (i) pracowników służby zdrowia, która obejmuje również opiekę społeczną, oraz (ii) pracowników oświaty objętych krajową skalą wynagrodzeń).

Po trzecie, wprowadzenie zmian na liście zawodów deficytowych mających na celu zmniejszenie liczby stanowisk pracy, w których możliwe będzie sponsorowanie kogoś w ramach wizy pracowniczej za niższą płacę niż wynagrodzenie minimalne (co było głównym celem powstania listy).

Po czwarte, minimalny dochód wymagany dla Sponsora w ramach wizy dla współmałżonka/partnera wrośnie z 18 600 GBP rocznie do 29 000 GBP, a ostatecznie próg ten ma osiągnąć poziom 38 700 GBP rocznie w przyszłym roku.

Po piąte, rewizja wymogów prawnych w ramach wizy dla absolwentów tzw. Graduate Visa, czyli dwuletniego niesponsorowanego zezwolenia na pracę dla zagranicznych absolwentów brytyjskich uniwersytetów.

Kiedy proponowane zmiany wejdą w życie:

Od 11 marca 2024 roku obowiązuje zakaz sprowadzania członków najbliższej rodziny przez nowo przybyłych pracowników opieki społecznej.

Podwyżka minimalnego wynagrodzenia dla pracowników w ramach wizy pracowniczej nastąpi 4 kwietnia 2024 roku. Tego samego dnia zostanie opublikowana również tymczasowa lista wynagrodzeń dla imigrantów, zastępująca dotychczasową listę zawodów deficytowych.

Nowy podwyższony minimalny dochód dla małżonka/partnera w ramach wizy małżeńskiej tj. 29 000 GBP zacznie obowiązywać w dniu 11 kwietnia 2024 roku. Próg ten zostanie kolejno zwiększony do około 34 500 GBP w drugiej części roku 2024, i ostatecznie ma osiągnąć pułap 38 700 GBP z początkiem 2025 roku.

Rewizja prawna wizy dla absolwentów została już zainicjowana, a Minister Spraw Wewnętrznych poprosił o przedstawienie raportu do 14 maja 2024 roku.

* dane na kwiecień 2024 roku

Zmiany w przepisach wizowych UK

Sun, 07 Apr 2024 19:22:31 GMT

Kolejne zmiany w przepisach wizowych UK

W ostatnich latach Wielka Brytania wprowadza wiele zmian w polityce migracyjnej, co ma znaczący wpływ na utrudnienie migracji zarobkowej, w tym Polaków, którzy poszukują możliwości pracy czy pobytu w tym kraju. Nowe przepisy zaostrzające warunki wizowe wywołują niepokój wśród osób planujących emigrację lub tymczasowy pobyt.

Proponowane zmiany będą zasadniczo ograniczać proces wydawania wiz pracowniczych. Uzyskanie takiej wizy stanie się znacznie trudniejsze, a wymagane zarobki dla większości wykwalifikowanych pracowników wzrosną niemal dwukrotnie. Minimalny próg zarobków, który umożliwi aplikację o wizę pracowniczą, wzrośnie z 26 200 funtów rocznie do 38 700 funtów. To ogromna różnica, stanowiąca wyzwanie dla wielu, nawet wykwalifikowanych pracowników. Wyjątkiem będzie służba w ochronie zdrowia.

To nie jest jednak jedyna ze zmian. Zniesiona zostanie również możliwość ściągania przez pracujących np. studentów pozostających na ich utrzymaniu członków ich rodzin. Ponadto, anulowana zostanie lista zawodów deficytowych, w których zagraniczni pracownicy mogli do tej pory być zatrudniani za pensje poniżej wymaganego minimum.

Zmiany te mają na celu ograniczenie legalnej imigracji, co oznacza, że większa część osób szukających pracy będzie musiała sprostać wyższym wymaganiom zarobkowym. Z kolei branże, które opierają się na zagranicznej sile roboczej, mogą odczuć niedobór pracowników.

Wzmożone ograniczenia dotkną także turystów. Proces uzyskania wiz turystycznych stanie się bardziej wymagający, a niektórzy mogą mieć trudności w ich zdobyciu. Brytyjski rząd zamierza podnieść minimalne wymagania finansowe, które będą uprawniać do legalnego pobytu w celach turystycznych.

Nowe zasady mają wejść w życie wiosną w roku 2024. Zmiany w wymogach finansowych i wizowych wymagają od osób zainteresowanych pobytem w Wielkiej Brytanii dodatkowego planowania i uprzedniego gromadzenia oszczędności. Dlatego przed podjęciem decyzji o przyjeździe do Wielkiej Brytanii warto zasięgnąć porady prawnej lub skonsultować się z ekspertami migracyjnymi, aby dobrze zrozumieć aktualne i przyszłe wymagania.

* dane na marzec 2024 roku

Wiza małżeńska do Wielkiej Brytanii

Sun, 07 Apr 2024 19:22:30 GMT

Jak sprowadzić współmałżonka do Wielkiej Brytanii?

Wiza małżeńska do Wielkiej Brytanii stanowi kluczowe rozwiązanie prawne dla par, które chcą rozpocząć wspólne życie w tym kraju po Brexicie. Proces wizowy podlega ściśle określonym wymogom prawnym i kryteriom, które należy spełnić, by uzyskać pozwolenie na pobyt.

Po pierwsze , ślub z partnerem brytyjskim lub osobą posiadającą prawo stałego pobytu. Aby uzyskać wizę małżeńską do Wielkiej Brytanii, kluczowym elementem jest zawarcie legalnego związku małżeńskiego z osobą posiadającą brytyjskie obywatelstwo lub prawo stałego pobytu.

Po drugie , dowód autentyczności związku. Kluczowym elementem wniosku o wizę małżeńską jest dostarczenie solidnych dowodów na rzecz autentyczności związku Małżonkowie muszą bowiem dostarczyć dowody, takie jak wspólne dokumenty finansowe, umowy, zdjęcia, korespondencja itp. Ponadto, para musi udowodnić, że ma wspólne plany na przyszłość oraz że zamierza wspólnie mieszkać, pracować i rozwijać się jako małżeństwo w Wielkiej Brytanii.

Po trzecie , spełnienie wymogów finansowych. W przypadku niektórych wiz małżeńskich wymagane jest spełnienie określonych kryteriów finansowych. Osoba sponsora, czyli małżonka zapraszającego, musi wykazać, że posiada wystarczające środki finansowe pozwalające na utrzymanie partnera finansowo bez korzystania z pomocy społecznej. Zwykle oznacza to posiadanie dochodu w wysokości co najmniej 18 600 GBP rocznie (wartość ta wzrasta, jeśli masz dzieci) i/lub posiadanie wystarczających oszczędności. Warto mieć na uwadze, iż od 11 kwietnia, 2024 próg finansowy zostanie podwyższony dla sponsora do wysokości 29 000 GBP rocznie.

Po czwarte , zdrowie i bezpieczeństwo. Małżonek chcący dołączyć do małżonka w UK, musi przejść kontrolę zdrowotną oraz zapewnić, że nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego Wielkiej Brytanii. W tym celu konieczne będzie wykupienie prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego i dokonanie jednorazowej opłaty na rzecz brytyjskiego NHS.

Po piąte, zgodność z wymogami prawnymi. Konieczne jest spełnienie wszystkich wymogów prawa brytyjskiego związanych ze znajomością języka angielskiego i dostarczenie niezbędnej dokumentacji.

Aplikacja o wizę małżeńską do Wielkiej Brytanii jest procesem wymagającym staranności, odpowiednich dokumentów i czasu. Warto również dodać, iż wymogi formalne mogą się różnić w zależności od indywidualnych okoliczności każdej pary. Zrozumienie wymogów prawnych i kryteriów jest kluczowe dla udanej aplikacji, która umożliwi parze rozpoczęcie życia razem.

* dane na marzec 2024 roku

Spóźnione aplikacje o EU Settlement Scheme (EUSS)

Sun, 07 Apr 2024 18:59:45 GMT

Nowe rygorystyczne zasady już weszły w życie - sprawdź jakie są obecne zasady.

Kolejne zmiany w ramach systemu osiedleńczego - EU Settlement Scheme (EUSS) zostały ogłoszone przez Home Office w dniu 17 lipca 2023 roku. Nowe, bardziej rygorystyczne zasady dotyczące tego, co może stanowić uzasadnione podstawy do złożenia opóźnionej aplikacji o status osiedleńczy, dotyczą aplikacji złożonych po dniu 9 sierpnia 2023 roku.

Jakie są więc 'uzasadnione powody' opóźnienia w złożeniu aplikacji do EUSS?

Na początek warto zauważyć, że Home Office uznaje, iż istnieje nieograniczona możliwość składania opóźnionych aplikacji do EU Settlement Scheme przez osobę uprawnioną do statusu, jeśli w świetle wszystkich okoliczności i powodów istnieją uzasadnione przyczyny opóźnienia w złożeniu aplikacji. Jednakże, osoba, która nie zdążyła złożyć aplikacji w terminie i chce złożyć taką aplikację po dniu 9 sierpnia 2023 roku, musi złożyć dodatkową aplikację wyjaśniając przyczyny opóźnienia w złożeniu aplikacji o status. Oznacza to, że proces będzie dwu-etapowy: po pierwsze złożenie aplikacji uzasadniającej opóźnienie, a następnie złożenie aplikacji o status.

We wszystkich przypadkach Home Office będzie badał czy na podstawie prawdopodobieństwa i przedstawionych dowodów, w dniu złożenia aplikacji istnieją uzasadnione powody opóźnienia w złożeniu aplikacji przez wnioskodawcę. Ogólnie rzecz biorąc, im więcej czasu upłynęło od ostatecznego terminu, tym trudniej będzie przekonać Home Office, że istnieją uzasadnione powody opóźnienia w złożeniu aplikacji.

Okoliczności, które nie stanowią uzasadnionych przyczyn opóźnienia w złożeniu aplikacji

Wytyczne Home Office dotyczące EUSS wyraźnie wyliczają pewne okoliczności, które zazwyczaj nie będą uważane za uzasadnione powody opóźnienia w złożeniu aplikacji w ramach EU Settlement Scheme, np:

Brak świadomości konieczności złożenia aplikacji w ramach EU Settlement Scheme przed odpowiednim terminem.
Ograniczone umiejętności języka angielskiego.
Brak złożenia aplikacji w wyniku braku dostępu do Internetu lub ograniczonych umiejętności obsługi komputera.
Utrudnienia w uzyskaniu wsparcia w celu pomocy w złożeniu aplikacji wynikłe z pandemii COVID-19.
Pominięcie złożenia aplikacji przed terminem lub niezłożenie aplikacji, ze względu na ogólne okoliczności osobiste, takie jak obowiązki zawodowe lub studia.

Powyższe przesłanki nie będą już uznawane za uzasadnione powody opóźnienia w złożeniu aplikacji, chyba że istnieją bardzo przekonujące praktyczne lub moralne powody takiego stanu rzeczy poparte dokumentacją - na przykład brak zdolności fizycznych lub psychicznych do złożenia aplikacji. Jednakże, ta lista nie jest wyczerpująca i każdy przypadek będzie rozważany w świetle szczególnych okoliczności i dostarczonych dowodów.

Okoliczności, które stanowią przykłady uzasadnionych powodów opóźnienia w złożeniu aplikacji

Wytyczne Home Office dotyczące EUSS opisują również okoliczności, które mogą zostać uznane, jako uzasadnione powody opóźnienia, takie jak np:

Nie złożenie aplikacji przed terminem z uwagi na poważną chorobę lub długoterminowe leczenie medyczne.
Osoba dorosła dowiedziała się, że aplikacja powinna zostać złożona w jej imieniu kiedy była dzieckiem, a opiekunowie zaniechali tego obowiązku.
Osoba zwolniona z kontroli imigracyjnej może ubiegać się o status pozostając osobą zwolnioną z kontroli imigracyjnej.
Jeśli osoba nie miała zdolności fizycznych lub psychicznych do złożenia aplikacji i nadal nie posiada takiej zdolności.
Jeśli osoba została powstrzymana od złożenia aplikacji przed terminem, ponieważ jest lub była ofiarą przemocy domowej lub nadużyć albo była w innej przemocowej relacji, która uniemożliwiła złożenie aplikacji przed terminem.

Podobnie jak powyżej lista przykładów nie jest wyczerpująca, a każdy przypadek będzie rozważany w świetle szczególnych okoliczności. W każdym przypadku Home Office będzie wymagał przedstawienia stosownej dokumentacji na podstawie której zweryfikuje czy istnieją uzasadnione powody opóźnienia w złożeniu aplikacji w systemie osiedleńczym.

Powtórne aplikacje do programu EUSS

Jeśli aplikant złożył aplikację w terminie która następnie została odrzucona, to taka okoliczność nie będzie mogła posłużyć jako uzasadniony powód w opóźnieniu złożenia kolejnej aplikacji. Jednakże wytyczne Home Office przewidują, że w pewnych okolicznościach mogą istnieć uzasadnione powody do ponownego złożenia aplikacji, np. w sytuacji gdy uzasadniony powód związany jest ze stanem fizycznym lub psychicznym aplikanta, który uniemożliwił aplikantowi zaangażowanie w komunikację z organem imigracyjnym w celu dostarczenia dodatkowych informacji lub dowodów. W każdym przypadku Home Office będzie wymagać obiektywnie weryfikowalnych dowodów, aby stwierdzić, że istnieją uzasadnione powody do złożenia kolejnej aplikacji.

Podsumowanie

Warto podkreślić, iż od 9 sierpnia 2023 roku znacznie trudniej będzie przekonać Home Office do przyjęcia opóźnionej aplikacji EUSS. Istnieje prawdopodobieństwo, że Home Office będzie surowo stosować nowe zasady i oczekiwać dokumentacji potwierdzającej powody opóźnienia. Co więcej, powód opóźnionej aplikacji będzie oceniany pod kątem kryteriów ważności. Oznacza to, że aplikacja w ramach EUSS zostanie odrzucona, jeśli Home Office nie będzie usatysfakcjonowany, że przedstawione powody opóźnienia spełniają kryteria uzasadnionych powodów. Odrzucenie aplikacji EUSS oznacza, że wnioskodawca nie otrzyma zaświadczenia o złożeniu aplikacji, a aplikacja nie będzie podlegać ocenie merytorycznej.

* dane na marzec 2024 roku

Zmiany w systemie osiedleńczym

Sun, 07 Apr 2024 18:43:32 GMT

Kolejne zmiany. Co nowego?

W dniu 17 lipca 2023 roku Home Office ogłosił istotne zmiany w polityce dotyczącej tymczasowego statusu osiedleńczego (pre-settled status) w ramach programu EU Settlement Scheme (EUSS), a mianowicie automatyczne przedłużenie statusu o 2 lata.

Powyższa zmiana została wprowadzona na skutek niedawnej decyzji Sądu Najwyższego Wielkiej Brytanii, który potwierdził, iż niezgodne z prawem jest wymaganie przez organ imigracyjny (Home Office) złożenia kolejnej aplikacji przez osoby posiadające tymczasowy status przed upływem początkowego pięcioletniego okresu.

W konsekwencji od września 2023 roku osoby posiadające tymczasowy status osiedleńca automatycznie otrzymają przedłużenie statusu o 2 lata przed jego wygaśnięciem, jeśli nie uzyskają w tym terminie statusu osoby w pełni osiedlonej.

Proces zmiany będzie dokonywał się automatycznie ze strony organu imigracyjnego w systemie informatycznym, a osoba zostanie bezpośrednio poinformowana o przedłużeniu statusu. Home Office wskazał również, że zamierza podjąć kroki w celu automatycznego przekształcenia jak największej liczby posiadaczy statusu tymczasowego w status osoby w pełni osiedlonej, gdy tylko aplikanci będą do tego uprawnieni, bez konieczności składania nowej aplikacji.

Powyższa regulacja zapewnia dodatkowy czas na konwersję tymczasowego statusu na status osoby w pełni osiedlonej i będzie mieć istotne znaczenie dla ponad 2.1 milionowego grona migrantów osiedlonych w UK.

* dane na marzec 2024 roku

Nowelizacja polskiego prawa spadkowego

Thu, 09 Nov 2023 19:48:22 GMT

Co się zmieniło? Czy nadal należę do grona spadkobierców?

Już niebawem, bo w listopadzie 2023 zmianie ulegną przepisy regulujące zasady dziedziczenia w Polsce. Nowelizacja prawa spadkowego ma bardzo praktyczny wymiar, gdyż jej zasadniczym celem jest skrócenie czasu trwania postępowań sądowych oraz zapewnienie większego bezpieczeństwa prawnego spadkobiercom.

Zmiany w spadkach obejmują wiele obszarów: ograniczają krąg potencjalnych spadkobierców, przewidują możliwość odrzucenia spadku za dzieci bez zgody sądu, oraz umożliwiają uznanie wybranych osób za niegodnych dziedziczenia spadku.

Poniżej pokrótce przedstawione zostały nadchodzące zmiany w obrębie prawa spadkowego.

Po pierwsze - Ograniczenie trzeciej grupy spadkowej

Jednym z kluczowych elementów nowelizacji jest modyfikacja trzeciej grupy spadkowej, czyli dziadków spadkodawcy i ich zstępnych, tj. potomków. Dotychczas w sytuacji gdy zmarły nie pozostawił najbliższych krewnych, spadek przypadał dziadkom, a z kolei ich udział spadkowy przechodził na ich zstępnych bez względu na stopień pokrewieństwa. Według nowych przepisów, krąg spadkobierców w tej grupie zostanie zawężony do dziadków, rodzeństwa rodziców spadkodawcy oraz ich zstępnych. Cioteczne i stryjeczne wnuki oraz dalsze pokolenia zostaną wyłączone od dziedziczenia. Taka zmiana ma zagwarantować skrócenie czasu trwania postępowań sądowych oraz dostosować prawo spadkowe do rzeczywistych wzorców relacji rodzinnych.

Po drugie - Wykluczenie osób z kręgu spadkobierców czyli uznawanie za niegodnych dziedziczenia spadku

Kolejnym istotnym aspektem nowelizacji jest możliwość uznawania za niegodne dziedziczenia osób, które ‘’uporczywie uchylały się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego lub opieki nad spadkodawcą’’. Do tej pory spadkobierca mógł zostać uznany za niegodnego dziedziczenia tylko w przypadku, gdy osoba dopuściła się przeciwko spadkodawcy ciężkiego przestępstwa lub nakłaniała go podstępem czy groźbą do sporządzenia testamentu. W ramach proponowanej nowelizacji, ustawodawca rozszerzył przesłanki uznania spadkobiercy za niegodnego dziedziczenia, a tym samym wzmocnił ochronę interesów spadkobierców poprzez eliminację nieodpowiedzialnych postaw. Warto przy tym zaznaczyć, iż nowe przepisy pozwalają na wyłączenie osoby niegodnej z dziedziczenia niezależnie od stopnia pokrewieństwa ze spadkodawcą.

Po trzecie - Odrzucanie spadku w imieniu małoletnich dzieci

Jedną z najbardziej istotnych zmian w prawie spadkowym są ułatwienia dla osób małoletnich. Dotychczas, odrzucenie spadku w imieniu małoletniego dziecka odbywało się wyłącznie po uprzednim uzyskaniu zgody sądu rodzinnego przez rodziców małoletniego w terminie sześciu miesięcy. Wprowadzone zmiany przewidują, iż rodzice będą mogli bez zgody sądu odrzucić niekorzystny spadek w imieniu dziecka, o ile wcześniej sami go odrzucili. Zgoda sądu będzie niezbędna tylko w sytuacji tzw. konfliktu interesu, a więc w sytuacji, gdy np. dziecko zostanie powołane do spadku obok rodzica. Co więcej, w celu usprawnienia rozpoznawania spraw z udziałem małoletnich spadkobierców, wnioski o zgodę na odrzucenie spadku będą składane od razu do sądu spadku.

Po czwarte - Złożenie oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku

Nowe przepisy wprowadzają także zmiany w oświadczeniach o przyjęciu lub odrzuceniu spadku. Obowiązujące obecnie prawo spadkowe przewiduje, że spadkobierca na złożenie oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku ma sześć miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o śmierci spadkodawcy. Nadchodzące zmiany zakładają jednak zawieszenie odliczania tego terminu w sytuacji, gdy złożenie takiego oświadczenia będzie wymagało interwencji (zezwolenia) sądu opiekuńczego. Proponowana zmiana, z pewnością pomoże dotrzymać terminu spadkobiercom, dla których okres 6 miesięcy może okazać się niewystarczający np. z uwagi na zamieszkiwanie poza granicami kraju.

Nowe przepisy wejdą w życie 15 listopada 2023 roku i będą miały zastosowanie do spadków otwartych po dniu wejścia w życie ustawy.

Nowa wiza pracownicza w UK

Sun, 29 Oct 2023 13:42:26 GMT

Jak legalnie pracować w UK?

Wielka Brytania jako miejsce o bogatej historii i różnorodności kulturowej, przyciąga wielu obcokrajowców, którzy chcieliby podjąć pracę w tym kraju. W przeszłości Europejczycy mogli swobodnie osiedlać się na terenie Wielkiej Brytanii i bez przeszkód podejmować pracę zarobkową. Jednakże od momentu Brexitu, brytyjski system imigracyjny przeszedł znaczącą zmianę.

Jedną z kluczowych nowości jest wprowadzenie tzw. "Nowej Wizy Pracowniczej" (Skilled Worker Visa), która zastąpiła dotychczasową wizę dla obywateli państw spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) i Szwajcarii.

Oznacza to, iż od 1 stycznia 2021 roku, aby podjąć pracę na terenie Wielkiej Brytanii osoby nie będące rezydentami UK muszą aplikować o wizę pracowniczą. Wymóg ten dotyczy także cudzoziemców z krajów Unii Europejskiej. Wymogi prawne dotyczące Nowej Wizy Pracowniczej do Wielkiej Brytanii zostały ustalone przez rząd brytyjski i obejmują różne aspekty, które osoba aplikująca musi obowiązkowo spełnić.

Poniżej przedstawione zostały najważniejsze wymogi prawne wiązane z ubieganiem się o nową wizę pracowniczą do UK :

Sponsor : Pracodawca, który oferuje pracę aplikującemu, musi być zarejestrowany w ministerialnym systemie licencyjnym sponsorów i posiadać licencję na sponsoring pracowników spoza Wielkiej Brytanii.
Oferta Pracy : Aplikant musi posiadać oficjalną i ważną ofertę pracy od pracodawcy posiadającego status sponsora i zarejestrowanego w Wielkiej Brytanii. Pracodawca po zakończonym procesie rekrutacyjnym powinien wydać aplikantowi zaświadczenie o sponsorowaniu, które umożliwi kandydatowi rozpoczęcie procesu wizowego. Pracodawca musi więc uzyskać licencję na sponsoring, co pozwala na zatrudnienie pracownika z zagranicy. Nie każda firma posiada takową licencję, także przed podjęciem formalnego procesu wizowego należy sprawdzić czy dany pracodawca posiada prawo zatrudniania pracowników spoza UK.
Wysokość Wynagrodzenia: Wynagrodzenie musi przekraczać minimalny próg wynagrodzenia £25,600* lub inny pułap ustalony dla danej branży i stanowiska. Kwota ta może się różnić w zależności od rodzaju pracy i poziomu kwalifikacji.
Poziom Kwalifikacji : Aplikant musi posiadać odpowiedni poziom kwalifikacji i umiejętności wymaganych do wykonywania danej pracy. Rząd brytyjski regularnie publikuje listę zawodów, dla których określone zostały minimalne wymogi kwalifikacyjne.
Znajomość Języka Angielskiego : Osoba aplikująca musi również wykazać swoją znajomość języka angielskiego na odpowiednim poziomie (obecnie poziom B1), aby móc efektywnie i swobodnie komunikować się w miejscu pracy i w społeczeństwie. Znajomość języka musi być oparta certyfikatem językowym z odpowiedniej instytucji zatwierdzonej przez brytyjskie ministerstwo.
Punktacja Systemu Imigracyjnego : Nowa Wiza Pracownicza opiera się na systemie punktowym, w ramach którego aplikant musi zdobyć odpowiednią liczbę punktów, aby zakwalifikować się do wizy. Punkty przyznawane są za kryteria takie jak zarobki, kwalifikacje, znajomość języka i oferty pracy. Aby otrzymać wizę, aplikant musi łącznie zdobyć 70 punktów według poniższej klasyfikacji:
50 punktów z kategorii obowiązkowych (np. oferta pracy pochodząca od zarejestrowanego sponsora – do 20 pkt, gdy oferta pracy jest na odpowiednim poziomie kwalifikacji zawodowych – do 20 pkt, znajomość języka angielskiego - do 10 pkt);
20 punktów z kategorii dodatkowych (np. wynagrodzenie przekraczające próg minimalny, posiadanie tytułu naukowego, otrzymanie oferty pracy w sektorze deficytowym.
Zakaz Wykonywania Pracy dla Określonej Kategorii Zawodów: Niektóre kategorie zawodów zostały automatycznie wykreślone z tej kategorii wizy np. lekarz rezydent, pielęgniarka lub prawnik. Oznacza to, iż przedstawiciele takich grup zawodowych powinni ubiegać się o wizę na podstawie odrębnych przepisów.
Opłaty : Aplikant musi uiścić odpowiednie opłaty za wniosek o wizę pracowniczą.
Ubezpieczenie Zdrowotne : Osoby ubiegające się o Nową Wizę Pracowniczą muszą zakupić odpowiednie ubezpieczenie zdrowotne, które umożliwia korzystanie z usług National Health Service (NHS) w Wielkiej Brytanii.

Warto zaznaczyć, że powyższe wymogi mogą ulec zmianie i podlegać regularnej aktualizacji, w związku z czym zaleca się sprawdzenie najnowszych przepisów na stronach oficjalnych brytyjskich instytucji odpowiedzialnych za imigrację przed składaniem wniosku o wizę pracowniczą do Wielkiej Brytanii ( https://www.gov.uk/government/publications/uk-points-based-immigration-system-employer-information/the-uks-points-based-immigration-system-an-introduction-for-employers ) .

* dane na 2023 rok

Czy warto ubiegać się o obywatelstwo brytyjskie?

Thu, 24 Aug 2023 17:15:05 GMT

Jak zostać obywatelem Wielkiej Brytanii?

Coraz więcej rodaków rezydujących w Wielkiej Brytanii decyduje się na ubieganie się o obywatelstwo brytyjskie. Nic w tym dziwnego, skoro polskie prawo zezwala na posiadanie podwójnego obywatelstwa.

Obywatelstwo brytyjskie jest jednym z najbardziej pożądanych na świecie, a Wielka Brytania przyciąga ludzi z różnych zakątków globu ze względu na swoją bogatą historię, kulturę i możliwości życiowe. Nabycie obywatelstwa Wielkiej Brytanii z pewnością ma swoje atuty, jednakże wiąże się ze spełnieniem określonych wymogów prawnych i wykazaniem się dużą dozą cierpliwości w przebrnięciu przez meandry procesu aplikacyjnego.

W tym artykule przyjrzymy się krok po kroku temu procesowi, aby pomóc Ci zrozumieć, co jest konieczne, by stać się obywatelem Wielkiej Brytanii.

Proces naturalizacji - czyli proces ubiegania się przez osobę pełnoletnią o obywatelstwo brytyjskie jest procesem długotrwałym i zdecydowanie kosztownym, dlatego warto przed podjęciem jakichkolwiek kroków zasięgnąć rady profesjonalnego prawnika, który wyjaśni procedurę oraz poinformuje o wymaganych dokumentach. Odpowiednio wczesne przygotowanie oraz skonsultowanie kwestii potencjalnie problematycznych może znacznie ułatwić i przyspieszyć cały proces.

Zanim jednak podejmiesz decyzję o aplikacji o obywatelstwo brytyjskie, należy upewnić się, że spełniasz podstawowe kryteria takie jak:

Ukończ enie 18 lat - w przypadku osób małoletnich zastosowanie będą miały odrębne przepisy;
Posiadanie statusu rezydenta Wielkiej Brytanii przez określony czas, zwykle co najmniej pięć lat, a w ciągu ostatnich 12 miesięcy nie mogłeś spędzić więcej niż 90 dni poza terenem UK.
Posiadanie prawa do nieograniczonego pobytu na terenie Wielkiej Brytanii (rezydenturę) co oznacza, że jesteś bezwarunkowym rezydentem i nie masz ograniczeń co do czasu pobytu;
Osiągnięcie pozytywnego wyniku z egzaminu z wiedzy o Wielkiej Brytanii tzw. ‘’Life in the UK test’’
Przedstawienie certyfikatu językowego, wyniku z egzaminu językowego lub dokumentu zwalniającego z egzaminu
Posiadanie ‘’dobrego charakteru’’ w rozumieniu ustawy o obywatelstwie brytyjskim

Po sprawdzeniu podstawowych wymogów aplikant może przystąpić do pierwszego kroku procedury którym jest egzamin z wiedzy o Wielkiej Brytanii tzw. ''Life in the UK test” - gdzie aplikant musi wykazać się wiedzą na temat historii, kultury, tradycji i systemu politycznego kraju. Test ten sprawdza posiadanie odpowiedniej wiedzy dotyczącej historii Wielkiej Brytanii, jej kultury i społeczeństwa. Egzamin ma formę pytań zamkniętych, aby zdać należy poprawnie odpowiedzieć na przynajmniej 18 z 24 pytań. Koszt egzaminu to około £50* .

W dalszej kolejności aplikant powinien pozyskać certyfikat językowy potwierdzający znajomość języka angielskiego na poziomie B1 - lub przygotować dokumenty zwalniające go tego obowiązku. Warte podkreślenia jest to ze certyfikat językowy musi zostać wydany przez instytucję akredytowaną przez organ imigracyjny. Pełna lista instytucji oraz rodzajów testów językowych które są akceptowalne znajduje się na stronie rządowej www.gov.uk .

Kolejnym krokiem jest przygotowanie odpowiednich dokumentów, które potwierdzą jej tożsamość, rezydenturę i spełnienie innych wymagań. Ważne, aby dostarczyć oryginały lub notarialnie poświadczone kopie tych dokumentów. Przykładowe dokumenty, które mogą być wymagane, to:

Paszport lub dowód tożsamości
Dokumenty potwierdzające Twój status osiedlenia (Settled Status)
Dowody zamieszkania w Wielkiej Brytanii przez określony okres
Świadectwa urodzenia, ślubu lub rozwodu
Potwierdzenie opłaty za aplikację

Po zebraniu niezbędnych dokumentów aplikant może przystąpić do złożenia aplikacji o obywatelstwo brytyjskie. Aplikację można złożyć online lub za pośrednictwem poczty, w zależności od preferencji i dostępnych opcji. Podczas składania wniosku online aplikant będzie również musiał uiścić stosowną opłatę - £1,500 *.

Częścią aplikacji jest wykazanie okresu pobytu aplikanta w UK bez dłuższych przerw przez okres ostatnich 5 lat oraz wykazanie, iż wymóg ten był spełniony na 12 miesięcy przed złożeniem aplikacji. Aplikant zostanie również poproszony o wykazanie dobrego charakteru. Przy tej analizie organ imigracyjny tzw. Home Office bierze pod uwagę wiele czynników, aby zadecydować, czy aplikant posiada dobry charakter np. płacenie podatków, wcześniejsze ogłoszenie upadłości itp. Sprawdzana jest również historia kryminalna aplikanta. Ważne jest, aby być uczciwym i zawrzeć wszystkie informacje, które mają związek z wnioskiem o obywatelstwo brytyjskie. Jeśli Home Office stwierdzi, że coś zostało pominięte lub celowo zatajone (celowe wprowadzenie organu w błąd), może odmówić przyjęcia wniosku. Potwierdzenie ‘’dobrego charakteru’’ wymaga przedłożenia referencji od co najmniej dwóch osób, z czego jedna musi być obywatelem brytyjskim, a druga zaś - niezależnie od posiadanego obywatelstwa – musi wykonywać jeden z akceptowanych zawodów takich jak na przykład księgowy, prawnik, nauczyciel, dentysta, czy też pielęgniarka. Obie osoby muszą pisemnie potwierdzić, że znają aplikanta przynajmniej przez okres trzech ostatnich lat i poświadczają, że jest on lub ona osobą o „dobrym charakterze”.

W ramach procesu aplikacyjnego na obywatelstwo brytyjskie aplikant będzie musiał przejść przez kilka dodatkowych etapów takich jak spotkanie na pobranie danych biometrycznych. Możliwe, że aplikant będzie również musiał przejść przez przesłuchanie, podczas którego urzędnik zweryfikuje tożsamość aplikanta, zada kilka pytań dotyczących aplikacji i historii pobytu w kraju.

Po złożeniu i opłaceniu aplikacji oraz przeprowadzeniu wszystkich wymaganych testów i przesłuchań aplikant otrzyma decyzję w sprawie swojego wniosku. Czas oczekiwania na decyzję może trwać nawet do 6 miesięcy. Jeśli aplikacja zostanie pozytywnie rozpatrzona, aplikant otrzyma list powitalny i będzie mógł złożyć przysięgę obywatelską. Po złożeniu przysięgi aplikant otrzymuje oficjalne obywatelstwo brytyjskie w postaci ‘’Certificate of Naturalisation’’, który to dokument umożliwia złożenie aplikacji o paszport brytyjski.

Podsumowanie:

Obywatelstwo brytyjskie otwiera drzwi do nowych możliwości i doświadczeń w Wielkiej Brytanii, co sprawia, że jest to cel wielu osób z całego świata. Jednakże, proces aplikacyjny o obywatelstwo brytyjskie jest złożony i wymaga przestrzegania ścisłych wytycznych. Warto pamiętać, że powyższe wymogi są ogólne i mogą ulec zmianie. Dlatego warto dokładnie zapoznać się z wymaganiami i skonsultować się z brytyjskimi władzami imigracyjnymi lub specjalistą ds. imigracji, aby uzyskać najbardziej aktualne informacje i indywidualną poradę dotyczącą wymogów obywatelstwa brytyjskiego w konkretnym przypadku.

* dane na 2023 rok

Odrzucenie spadku... - jak to zrobić?

Mon, 24 Jul 2023 20:22:25 GMT

Spadek - co z tym zrobić...

Dziedziczenie majątku po zmarłej osobie jest nieodłącznym elementem procesu przekazywania majątku po śmierci. Każdy po śmierci pozostawia jakiś majątek, a wraz z nim obowiązki i zobowiązania. Czasem jednak zobowiązania znaczne przekraczają masę spadkową lub stanowią wyłączny majątek pozostawiony przez zmarłego. W takiej sytuacji spadkobiercy w pełni dziedziczą obciążenia spadkowe niezależne od ich woli czy też miejsca zamieszkania. Jednak istnieją sytuacje, w których potencjalni spadkobiercy mogą zdecydować się na odrzucenie spadku. Odrzucenie spadku, znane również jako rezygnacja z dziedziczenia, wiąże się z konsekwencjami, o których warto wiedzieć przed podjęciem takiej decyzji.

W tym artykule przedstawimy podstawowe informacje dotyczące odrzucania spadku oraz czynniki, które mogą wpływać na taką decyzję.

Co to jest odrzucenie spadku?

Odrzucenie spadku jest prawem osoby, która ma potencjalne prawo do dziedziczenia po zmarłej osobie, do odmowy przyjęcia spadku. Oznacza to, że osoba, która odrzuca spadek, nie przejmuje żadnych praw ani obowiązków związanych z majątkiem spadkodawcy. Odrzucenie spadku wywołuje określony skutek prawny to znaczy - taką osobę traktuje się tak jakby osoba nigdy nie dożyła otwarcia spadku i nigdy nie była powołana do spadkobrania, a w jej miejsce powoływanie są kolejne osoby w linii dziedziczenia - najczęściej dzieci osoby odrzucającej spadek.

Powody odrzucenia spadku

Istnieje kilka powodów, dla których spadkobiercy podejmują decyzję o odrzuceniu spadku.

Po pierwsze, długi i zobowiązania: Spadek nierzadko obejmuje również długi i zobowiązania finansowe spadkodawcy. Jeśli osoba spodziewa się, że majątek zmarłej osoby jest obciążony znacznymi długami, może zdecydować się odrzucić spadek, aby uniknąć ponoszenia tych zobowiązań. Odrzucenie spadku pozwala uniknąć odpowiedzialności za długi spadkowe.

Po drugie, niechęć do odpowiedzialności: Dziedziczenie wiąże się z różnymi obowiązkami i sporym zakresem odpowiedzialności, w związku z rozliczeniem z podatków, sporządzeniem spisu inwentarza spadkowego, sprawdzeniem stanu prawnego nieruchomości lub zarządzaniem firmą. Niektóre osoby mogą nie czuć się kompetentne lub zainteresowane w podejmowaniu takich obowiązków, dlatego też decydują się odrzucić spadek.

Po trzecie, konflikty rodzinne: Napięcia rodzinne i konflikty mogą również wpływać na decyzję o odrzuceniu spadku. Zwłaszcza w przypadku konfliktu między spadkobiercami lub wcześniej występujące problemy w rodzinie. Niechęć do współdziedziczenia z innymi członkami rodziny może skłonić osobę właśnie do rezygnacji z dziedziczenia.

Skutki odrzucenia spadku

Odrzucenie spadku wywołuje określone konsekwencje prawne, które warto zrozumieć przed podjęciem takiej decyzji.

Po pierwsze, brak prawa do dziedziczenia: Odrzucenie spadku oznacza, że osoba zostaje wyłączona z kręgu spadkobierców i nie ma prawa do części majątku zmarłej osoby. W praktyce jest traktowana tak, jakby nie dożyła spadku i nigdy nie została powołana do dziedziczenia.

Po drugie, brak obowiązków i odpowiedzialności związanych z dziedziczeniem. Osoba odrzucająca spadek nie będzie musiała rozliczać się z podatków, sprawdzać stanu prawnego nieruchomości spadkowych oraz dokonywać wszelkich innych czynności wynikających z zarządu majątkiem spadkowym.

Po trzecie, odrzucenie spadku wpływa na kolejność dziedziczenia i powoduje przejście spadku na inne osoby. Jeśli jedna osoba odrzuca spadek, jej udział spadkowy przechodzi na pozostałych spadkobierców według odpowiednich przepisów prawa dziedziczenia.

Procedura odrzucenia spadku

Procedura odrzucenia spadku różni się w zależności od kraju i jurysdykcji. Zazwyczaj przepisy prawa przewidują określony czas, w którym potencjalny spadkobierca musi złożyć oświadczenie o odrzuceniu spadku.

Należy pamiętać, że odrzucenie spadku zawsze musi spełniać określone wymogi prawne i musi być zgodne z przepisami prawa obowiązującego w danym kraju.

Podsumowanie

Odrzucenie spadku jest prawem potencjalnego spadkobiercy do odmowy przyjęcia spadku po zmarłym. Istnieje wiele powodów, dla których spadkobierca może rozważać odrzucenie spadku w tym obciążenie długami, niechęć do odpowiedzialności lub konflikty rodzinne.

Odrzucenie spadku wywołuje określone skutki prawne, takie jak brak prawa do dziedziczenia i brak obowiązków związanych z dziedziczeniem.

Procedura odrzucenia spadku zależy od przepisów prawnych obowiązujących w danym kraju. W przypadku wątpliwości zawsze warto skonsultować się z prawnikiem lub notariuszem, aby uzyskać profesjonalną poradę prawna.

Czy warto posiadać testament?

Mon, 24 Jul 2023 20:07:51 GMT

Testament - ostatnia Twoja wola

Planowanie dziedziczenia i sukcesji jest kluczowym elementem odpowiedzialnego zarządzania swoim majątkiem i dziedzictwem. Każdy po śmierci pozostawia jakiś majątek, a wraz z nim obowiązki i zobowiązania. Dziedziczenie jest procesem polegającym na przydzielaniu majątku po zmarłym na podstawie przepisów prawa, a testament pozwala na zmianę kolejności dziedziczenia określonej przez przepisy prawa. To właśnie testament umożliwia osobom samodzielne określenie, jak ich majątek ma być rozdzielony po ich śmierci.

I choć tematyka ostatniej woli oraz testamentów jest dość często poruszana w społeczeństwie, wciąż niewiele osób decyduje się na uregulowanie kwestii związanych ze swoim majątkiem po śmierci właśnie w ten sposób.

Dlatego w tym artykule przedstawimy kilka głównych korzyści, jakie płyną z tworzenia i posiadania testamentu i dlaczego warto rozważyć podjęcie takiego kroku w planowaniu swojej przyszłości.

Testament jest jednym z najważniejszych instrumentów prawnych, który pozwala osobom na planowanie przyszłości swojego majątku i wyrażenia życzenia co do jego rozdziału po śmierci.

Kontrola nad rozdziałem majątku

Jedną z najważniejszych korzyści płynących z posiadania testamentu jest możliwość samodzielnego kontrolowania sposobu w jaki nasz majątek zostanie rozdzielony po naszej śmierci. Testament pozwala nam wyrazić swoje życzenia dotyczące spadkobierców, podziału majątku, dziedziczenia poszczególnych składników majątkowych lub aktywów czy przekazywania darowizn na cele charytatywne. Dzięki temu możemy mieć pewność, że nasze pieniądze, nieruchomości i przedmioty wartościowe trafią do osób lub instytucji, które mają dla nas szczególne znaczenie.

Unikanie sporów rodzinnych

Sporządzenie testamentu może również pomóc w uniknięciu potencjalnych sporów rodzinnych dotyczących dziedziczenia. Jasne i precyzyjne wytyczne w testamencie mogą zminimalizować ryzyko konfliktów między spadkobiercami i pomóc w utrzymaniu harmonii rodzinnej w trudnych czasach. Testament stanowi zapis naszych intencji, który jest prawnie wiążący i może zapobiec nieporozumieniom oraz potencjalnym bataliom o nasz majątek.

Opieka nad nieletnimi i zależnymi członkami rodziny

Posiadanie testamentu daje nam również możliwość zabezpieczenia przyszłości naszych nieletnich dzieci lub zależnych członków rodziny. Możemy wskazać opiekunów dla naszych dzieci oraz określić, jakie środki finansowe mają zostać przeznaczone na ich utrzymanie, edukację i opiekę zdrowotną. Takie uregulowania zdecydowanie zapewniają spokój umysłu, dając komfort i poczucie, iż najbliższe nam osoby będą odpowiednio chronione i wspierane po naszej śmierci.

Minimalizacja obciążeń podatkowych i kosztów spadkowych

Przemyślane przygotowanie testamentu może pomóc w minimalizacji obciążeń podatkowych i kosztów związanych z dziedziczeniem. Istnieją różne strategie testamentowe, takie jak dziedziczenie z wykorzystaniem ulg podatkowych czy tworzenie fundacji charytatywnych, które mogą pomóc w zredukowaniu zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od spadku i darowizn. Ponadto, z wypracowanym testamentem, procedury prawne związane z dziedziczeniem mogą przebiegać sprawniej i z mniejszym obciążeniem kosztami.

Przekazywanie darowizn na cele charytatywne

Testament daje również możliwość przekazania części swojego majątku na cele charytatywne lub organizacje, które są nam bliskie. To doskonały sposób, aby pomóc innym i wywrzeć pozytywny wpływ na świat nawet po naszej śmierci. Możemy wskazać konkretne organizacje lub określić obszary, na które mają zostać przekazane nasze środki, czyniąc dobroczynność integralną częścią naszego dziedzictwa.

Podsumowanie

Testament jest ważnym narzędziem planowania dziedzictwa, które daje nam kontrolę nad rozdziałem naszego majątku, minimalizuje konflikty rodzinne, chroni naszych najbliższych, minimalizuje koszty spadkowe i umożliwia przekazanie darowizn na cele charytatywne.

Sporządzenie testamentu daje pewność, że nasze życzenia zostaną spełnione po śmierci i pomogą w tworzeniu trwałego dziedzictwa.

Proces sporządzenia testamentu warto skonsultować z prawnikiem lub notariuszem, aby uzyskać profesjonalną pomoc i pewność, iż testament jest skuteczny i zgodny z obowiązującymi przepisami prawa.

Certificate of Application

Tue, 04 Jul 2023 14:02:50 GMT

Certificate of Application

Bardzo często Certificate of Application mylony jest przez obywateli EU przebywających w Wielkiej Brytanii z tymczasowym statusem osiedleńczy.

Certificate of Application jest niczym innym jak potwierdzeniem złożenia ważnej aplikacji w systemie osiedleńczym EU. Po złożeniu stosownej aplikacji przez wnioskodawcę, system generuje potwierdzenia otrzymania aplikacji.

Standardowym komunikatem wysłanym przez organ imigracyjny do osób aplikujących jest poniższe zdanie: ‘’This Certificate of Application is confirmation that you have made a valid application to the EU Settlement Scheme.’’

Certyfikat Aplikacji nie nadaje więc żadnego formalnego statusu aplikantowi, a jedynie zabezpiecza tymczasowo legalny pobyt oraz funkcjonowanie w obrocie prawnym aplikanta na terenie Wielkiej Brytanii na czas rozpatrzenia jego aplikacji.

Tak więc Certyfikat Aplikacji oznacza, iż aplikant może legalnie:

Mieszkać i funkcjonować na terenie Wielkiej Brytanii;
Pracować - po otrzymaniu przez pracodawcę weryfikacji od Urzędu Kontroli dla Pracodawców;
Podejmować naukę i studiować;
Wynająć mieszkanie - po otrzymaniu przez wynajmującego (Landlorda) lub agencji weryfikacji od Urzędu Kontroli dla Landlordów;
Korzystać z narodowego funduszu zdrowia (NHS) w podobny sposób jak stali mieszkańcy Wielkiej Brytanii;
Korzystać z funduszy publicznych takich jak emerytura, zasiłki jeżeli aplikant jest uprawniony do ich pobierania;
Operować swoim rachunkiem bankowym;
Podróżować do i z Wielkiej Brytanii - jeśli aplikant jest w stanie przedstawić stosowne dokumenty umożliwiające podróżowanie, bez nich wyjazd lub wjazd do Wielkiej Brytanii nie będzie możliwy;

Warto również podkreślić, iż Certyfikat Aplikacji jest ważny do czasu otrzymania przez aplikanta decyzji w zakresie jego wniosku o status osiedleńca lub do czasu otrzymania wyniku odwołania w sprawie negatywnej decyzji. Po otrzymaniu decyzji, Certyfikat Aplikacji traci swoją moc a co za tym idzie aplikant traci wskazaną powyżej ochronę prawną swojego pobytu w Wielkiej Brytanii.

Czy po Brexicie potrzebna jest wiza na wjazd do Wielkiej Brytanii?

Tue, 04 Jul 2023 13:55:39 GMT

Bexit - wiza do UK

Wielka Brytania opuściła Unię Europejską 31 stycznia 2020, a wraz z 31 grudnia, 2020 zakończył się okres przejściowy. Co za tym idzie zmieniły się przepisy regulujące zasady wjazdu na teren Wielkiej Brytanii dla osób nieposiadających obywatelstwa lub rezydentury UK.

W dalszym ciągu osoby odwiedzające mogą przyjechać do Wielkiej Brytanii i pozostawać na jej terenie przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy bez konieczności składania wniosku o wizę. Nie ma zatem konieczności składania wniosków o wizę turystyczną przez Europejczyków. Jednakże, osoby odwiedzające UK muszą spełnić określone wymagania prawne, aby móc przekroczyć granicę brytyjską.

Po pierwsze, konieczność posiadania ważnego paszportu. Od 1 października, 2021 wjazd do Wielkiej Brytanii jest możliwy tylko na podstawie ważnego paszportu. Przekraczanie granicy brytyjskiej na podstawie dowodu osobistego jest możliwe tylko dla osób posiadających status osoby osiedlonej do końca 2025 roku.

Kolejnym wymogiem jest konieczność przejścia przez istotne procesy kontrolne, między innymi sprawdzenie karalności na terenie Wielkiej Brytanii. Warto podkreślić, iż oficerowie służby celnej mają prawo odmówić wjazdu, jeżeli uznają to za stosowne.

Następnie, pobyt na terenie Wielkiej Brytanii jest limitowany w czasie i nie może przekroczyć 6 miesięcy w każdym roku kalendarzowym. Każde, nawet najmniejsze przekroczenie limitu pobytu jest przestępstwem imigracyjnym.

Ostatnim wymogiem wartym podkreślenia jest fakt, iż bezwizowy pobyt na terenie Wielkiej Brytanii pozwala na podejmowanie tylko ograniczonych działań takich jak aktywności turystyczne, odwiedzanie rodziny i przyjaciół, podjęcie krótkoterminowych kursów, uczestnictwo w szkoleniu oraz działania powiązane z biznesem takie jak uczestnictwo w konferencjach. Warto podkreślić, iż bezwzględnie zakazane jest podejmowanie pracy zarobkowej, nauki lub zawarcie związku małżeńskiego. Pełna lista działań dozwolonych dla odwiedzających dostępna jest na stronie rządowej www.gov.uk .

EU Family Permit - czyli czy mam prawo dołączyć do członka rodziny zamieszkałego w UK

Tue, 04 Jul 2023 13:38:25 GMT

EU Family Permit

Po zakończeniu okresu przejściowego i wystąpieniu Wielkiej Brytanii ze struktur UE zmianie uległy przepisy prawne dotyczące zasad wjazdu członków rodzin obywateli UE przebywających na terenie UK i posiadających status osoby osiedlonej. Dotychczas członkowie rodzin mogli swobodnie migrować i dołączać do swoich bliskich przebywających na terenie UK bez wymogu sformalizowania swojego pobytu. Po 1 stycznia 2021 sytuacja uległa radykalnej zmianie eliminując tym samym prawo swobodnego przepływu osób. Jednakże, obywatelom EU (EU, EOG oraz Szwajcarii) osiedlonym na terenie Wielkiej Brytanii (tzw. sponsorom) przysługuje możliwość ''sprowadzenia'' do Wielkiej Brytanii niektórych członków swoich rodzin w ramach prawa łączenia rodzin. Dołączający członkowie rodzin otrzymują w ten sposób prawo pobytu w UK wraz z dostępem do edukacji, opieki zdrowotnej, kształcenia zawodowego i zatrudnienia na takich samych zasadach jak osoby posiadające status osoby osiedlonej.

Jak wspomniano powyżej, o prawo wjazdu na teren Wielkiej Brytanii na zasadach łączenia rodzin mogą ubiegać się tylko ściśle określone kategorie członków rodziny, dlatego kluczowe jest dokładnie sprecyzowanie kto może skorzystać z takiego programu wizowego.

Po pierwsze - małżonek lub partner cywilny obywatela UE

Małżonek obywatela EU przebywającego na terenie Wielkiej Brytanii może dołączyć do swojego współmałżonka na podstawie łączenia rodzin. Jednakże, w procesie składania aplikacji istotną rolę odgrywa data zawarcia tegoż związku, gdyż związek małżeński musiał rozpocząć się przed 31 grudnia 2020 roku. Jeśli małżeństwo zostało zawarte po tej dacie, małżonek może nadal złożyć wniosek, lecz będzie musiał udowodnić, iż pozostawał w długotrwałej relacji z osiedlonym obywatelem UE przed dniem 31 grudnia 2020. Istotne znaczenie, więc ma data 31 grudnia, 2020, nie zaś data zawarcia samego związku małżeńskiego lub złożenia wniosku.

W podobny sposób przedstawia się sytuacja prawna osób pozostających w związkach partnerskich. Warto przy tym podkreślić, iż na terenie Wielkiej Brytanii związek cywilny par jednopłciowych jest prawnie uznanym związkiem dwóch osób, podobnie jak w przypadku konwencjonalnego małżeństwa. Tak więc partner cywilny również uprawniony jest do złożenia wniosku o wizę na zasadzie łączenia rodzin, a warunkiem złożenia aplikacji jest ponownie data zawarcia związku - związek musiał zostać zawarty przed 31 grudnia 2020 roku. W przypadku związku zawartego po tej dacie, analogicznie wnioskodawca będzie musiał udowodnić fakt bycia długotrwałym partnerem obywatela Unii Europejskiej przed dniem 31 grudnia 2020.

Po drugie - długoletni partner ze związku nieformalnego

Długoletni partner obywatela EU przebywającego na terenie Wielkiej Brytanii również może skorzystać z prawa łączenia rodzin, jednakże jego sytuacja prawna kształtuje się zgoła odmiennie. Otóż wnioskodawca będący 'konkubentem' obywatela EU przebywającego na terenie UK musi spełnić łącznie dwa warunki, aby móc skorzystać z zasady łączenia rodzin:

Po pierwsze, związek partnerski musiał istnieć i być trwały przed 31 grudnia 2020 roku, oraz
Po drugie, związek pozostaje trwały w dniu złożenia wniosku.

Kluczową rolę odgrywa więc definicja trwałego związku. Zgodnie z przepisami imigracyjnymi ''trwałym partnerem'' jest osoba w trwałym związku z obywatelem Unii Europejskiej, która może wykazać, że para mieszkała razem w związku podobnym do małżeństwa lub związku cywilnego przez okres co najmniej 2 lat lub że istnieją inne istotne dowody trwałego związku.

Warto podkreślić, iż organ imigracyjny będzie uważnie badał istnienie związku między wnioskodawcą a obywatelem EU osiedlonym na terenie UK oraz jego trwałość i wymagał dowodów na istnienie dwuletniego konkubinatu lub trwałego związku przed datą 31 grudnia 2020.

Po trzecie - dziecko, wnuk lub prawnuk

Kolejną kategorię stanowią dzieci osiedlonych na terenie Wielkiej Brytanii obywateli EU. W przypadku dzieci należy rozróżnić dwie kategorie wiekowe:

dziecko, wnuk lub prawnuk w wieku poniżej 21 lat - o wizy na zasadzie łączenia rodzin mogą się ubiegać dzieci, wnukowie i prawnukowie obywateli Unii Europejskiej, a także ich małżonków i partnerów cywilnych poniżej 21 roku życia. Przepisy te nie obejmują dzieci niezamężnych partnerów. Warto wspomnieć, iż kategoria ta obejmuje zarówno dzieci urodzone przed jak i po 31 grudnia 2020 roku a jedynym wymogiem złożenia aplikacji jest udowodnienie stopnia relacji poprzez złożenia aktu urodzenia.

dziecko, wnuk lub prawnuk powyżej 21 roku życia - w przypadku dzieci, wnuków lub prawnuków powyżej 21 roku życia przepisy przewidują dodatkowy wymóg. Osoby ubiegające się o wizę na tej zasadzie oprócz udowodnienia relacji, będą zmuszone wykazać zależność od obywatela Unii Europejskiej (ich małżonków lub partnerów cywilnych). ''Zależność'' została zdefiniowana jako niemożność zaspokojenia przez wnioskodawcę swoich podstawowych potrzeb życiowych (w całości lub w części) bez wsparcia finansowego lub innego wsparcia materialnego ze strony osiedlonego obywatela EU przebywającego na terenie UK (sponsora). Zależność może więc mieć różny charakter finansowy, zdrowotny, praktyczny lub społeczny i musi zostać poparta odpowiednią dokumentacją.

Po czwarte - rodzic, dziadek lub pradziadek

Ostatnią grupą, której przysługuje możliwość ubiegania się o wizy na zasadzie łączenia rodzin są rodzice, dziadkowie i pradziadkowie obywateli Unii Europejskiej, ich małżonków lub partnerów cywilnych. Warto podkreślić, iż kategoria ta nie obejmuje rodziców, dziadków oraz pradziadków niezamężnych partnerów obywateli UE. Podobnie jak w przypadku dzieci, wnioskodawcy na tej podstawie będą musieli wykazać stopień zależności od obywatela Unii Europejskiej przy uwzględnieniu swoich warunków finansowych i społecznych lub stanu zdrowia.

Podsumowując, członkowie bliskich rodzin obywateli UE, ich małżonków lub partnerów, którzy chcą wjechać do Zjednoczonego Królestwa po 1 stycznia 2021 roku muszą najpierw złożyć wniosek o EUSS Family Permit pozostając w chwili złożenia wniosku za granicą a następnie po korzystnym rozstrzygnięciu przyjechać do UK.

Należy przy tym wspomnieć, iż pozostałym członkom rodzin nadal przysługuje prawo odwiedzania rodziny na terenie Wielkiej Brytanii, jednakże ich pobyt nie może przekroczyć okresu 6 miesięcy w danym roku kalendarzowym.

Czy można utracić status osoby osiedlonej?

Tue, 04 Jul 2023 13:24:52 GMT

EU Settlement Status

Wiele kontrowersji wzbudza możliwość utraty statusu osoby osiedlonej. Wokół tej tematyki narosło już wiele mitów które nie tylko wprowadzają chaos, ale także kreują wiele niejasności i popularyzują nieprawdziwe informacje. Aby prawidłowo wyjaśnić zasady dotyczące utraty statusu, należy przede wszystkim rozróżnić sytuację prawną osób posiadających pełny status (tzw. settled status) od osób posiadających status tymczasowy (tzw. pre-settled status), z uwagi na odmienne regulacje w tym zakresie.

Settled status:

W przypadku osób w pełni osiedlonych status wygasa tylko wtedy gdy dana osoba przebywa poza Wielką Brytanią przez okres pięć lat i powyżej. Po tym czasie osoba osiedlona traci prawo pobytu na terenie Wielkiej Brytanii, a ewentualny ponowny wjazd będzie odbywał się na podstawie nowych przepisów imigracyjnych.

Pre-settled status:

Sytuacja wygląda zgoła odmiennie w przypadku osób posiadających status tymczasowy. Przepisy imigracyjne przewidują bowiem, iż posiadacze statusu tymczasowego mogą opuścić UK na okres do 6 miesięcy (180 dni) w dowolnym okresie 12 miesięcy (tzw. dozwolona nieobecność) bez żadnych negatywnych konsekwencji lub zmian w statusie rezydenta Wielkiej Brytanii. Oznacza to, że w przypadku osób nie posiadających pełnego statusu możliwa jest tylko krótkotrwała nieobecność w kraju nie przekraczająca 6 miesięcy. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na kilka ważnych kwestii.

Po pierwsze , warto zauważyć, że sześciomiesięczny limit nieobecności nie ogranicza się do jednego długiego okresu poza Wielką Brytanią i może dotyczyć również wielokrotnych podróży trwających łącznie sześć miesięcy.

Po drugie, zasady odnoszą się do nieobecności w „dowolnym 12-miesięcznym okresie”, co oznacza, że organ imigracyjny (Home Office) będzie przyglądał się nie tylko podróżom w ciągu roku kalendarzowego, ale będzie także analizował i uwzględniał wszystkie wcześniejsze podróże odbyte w okresie poprzedzającym. Dlatego istotnym jest, aby osoby, które często podróżują uważnie monitorowały dni swojej nieobecności w kraju.

Po trzecie, nieobecności dotyczą tylko okresu kwalifikacyjnego aż do nabycia pełnego statusu. Po zakończeniu pięcioletniego okresu kwalifikacyjnego i uzyskaniu statusu osoby w pełni osiedlonej (settled status) wnioskodawca może spędzić do pięciu lat poza Wielką Brytanią bez utraty tego statusu.

Co w takim razie, gdy Wnioskodawca posiadający status tymczasowy przekroczy limit 6 miesięcy?

Przede wszystkim nie oznacza to, iż osoba traci posiadany status z automatu. Osoby nieobecne będą mogli nadal powrócić do wielkiej Brytanii i dokończyć pozostały czas w pięcioletnim okresie tymczasowego statusu osoby osiedlonej. Jednakże po upływie tego okresu, Wnioskodawcy nie będą mogły przekonwertować swojego statusu na status pełny. Oznacza to, iż takie osoby pozbawiane są szansy na odnowienie statusu osoby osiedlonej. Zamiast tego Wnioskodawcy będą musieli opuścić Wielką Brytanię a ponowny wjazd będzie odbywał się na podstawie nowych przepisów imigracyjnych.

Dlatego istotne jest, aby osoby posiadające status tymczasowy były świadome zasad na jakich mogą opuszczać Wielka Brytanię i skrupulatnie monitorowały dni swojej nieobecności.

Wyjątki uzasadniające 6 miesięczną nieobecność:

Warto również wspomnieć, iż nie zawsze 6 miesięczna nieobecność w Wielkiej Brytanii będzie skutkować utratą statusu. W ściśle określonych okolicznościach istnieją bowiem wyjątki umożliwiające dłuższy pobyt poza granicami UK. I tak na przykład okresy nieobecności spowodowane odbywaniem obowiązkowej służby wojskowej, oddelegowaniem w służbie Koronie lub pracą na obszarze morskim Wielkiej Brytanii nie prowadzą do utraty statusu nawet po przekroczeniu wskazanych limitów czasowych. Kolejnym wyjątkiem jest nieobecność w Wielkiej Brytanii spowodowana pandemią COVID-19 – jeżeli przekroczyła ona ponad 180 dni z przyczyn niezależnych od Wnioskodawcy. Ponadto, przepisy imigracyjne zezwalają się na pojedynczy okres nieobecności do 12 miesięcy „z ważnego powodu’’, którym może być ciąża, poród, poważna choroba, nauka, szkolenie zawodowe lub oddelegowanie za granicę. Powyższe wyliczenie nie charakter przykładowy co oznacza, że organ imigracyjny rozpatrzy również inne sytuacje, które mogą kwalifikować się jako ważny powód.

Odmowa statusu - co dalej?

Fri, 30 Jun 2023 18:24:31 GMT

EU Settlement Status

Odmowa przyznania statusu osiedleńczego przez organ imigracyjny jest niezwykle stresującym doświadczeniem dla imigranta, które nierzadko wiąże się z desperackim poszukiwaniem alternatywnych możliwości zalegalizowania pobytu w UK.

Zgodnie z przepisami ustawy imigracyjnej (Immigration Act 1971), pobyt imigranta na terenie Wielkiej Brytania jest legalny, dopóki nie zapadła ostateczna decyzja organu imigracyjnego. Ostateczność decyzji oznacza rozstrzygnięcie sprawy co do istoty w całości od którego nie przysługują żadne środki zaskarżenia - krótko mówiąc wyczerpane zostały wszystkie możliwe drogi odwoławcze.

Dlatego warto pamiętać, iż otrzymanie decyzji odmownej w zakresie statusu osiedleńca nie kończy postępowania. Jakie więc są kroki prawne dostępne dla imigranta w takiej sytuacji?

Po pierwsze: Administrative Review

W pierwszej kolejności należy rozważyć możliwość złożenia wniosku o rewizję administracyjną, jeżeli Wnioskodawca uważa, że decydent (w tym przypadku organ imigracyjny) popełnił błąd, błędnie zastosował przepisy prawa lub wiążące wytyczne lub też, gdy Wnioskodawca posiada nowe informacje lub dowody na poparcie wniosku o status osiedleńczy.

Proces rewizji administracyjnej sprowadza się bowiem do ponownego rozpatrzenia aplikacji Wnioskodawcy przez ten sam organ w tym przypadku Home Office. Organ imigracyjny może zmienić pierwotną decyzję przyznając status lub podtrzymać pierwotne rozstrzygnięcie zatwierdzając odmowę statusu.

Wniosek o rewizję administracyjną należy złożyć w terminie 28 dni kalendarzowych od daty otrzymania decyzji, chyba że w tym dniu otrzymania decyzji Wnioskodawca przebywa w areszcie, wówczas czas ten ulega skróceniu do 7 dni kalendarzowych. Wniosek należy złożyć online po uregulowaniu opłaty w wysokości £80.

Wniosek o rewizję administracyjna należy rozważyć i przygotować możliwie jak najszybciej, tak aby móc zebrać niezbędne dowody i brakujące informacje. Warto pamiętać, iż w oczekiwaniu na decyzję w ramach rewizji administracyjnej, imigrant może polegać na pozyskanym Certyfikacie Aplikacji, aby udowodnić prawo pobytu na terenie Wielkiej Brytanii. W przypadku gdy rewizja zakończy się niepowodzeniem Wnioskodawcy nadal przysługuje prawo apelacji.

Po drugie: Appeal

Od odmownej decyzji organu imigracyjnego, można się również odwołać do Trybunału Pierwszej Instancji (First-tier Tribunal) zgodnie z na podstawie Immigration (Citizens' Rights Appeals) (EU Exit) Regulations 2020. Apelacja jest środkiem odwoławczym, który skutkuje złożeniem sprawy do sądu przeciwko decyzji organu imigracyjnego. Warto zauważyć, iż postępowanie ma charakter sporny i będzie rozpatrywane przez sędziego zajmującego się prawem imigracyjnym. Organ administracyjny będzie więc tak samo jak Wnioskodawca uczestnikiem postępowania.

Apelację należy przesłać w terminie 14 dni kalendarzowych od daty otrzymania decyzji, jeżeli w dniu jej otrzymania Wnioskodawca przebywał UK. W przypadku pobytu poza granicami Wielkiej Brytanii termin do wniesienia apelacji wydłuża się do 28 dni kalendarzowych.

Podstawę apelacji może stanowić argument, iż decyzja jest niezgodna z przepisami prawa o EU Settlement Scheme lub narusza jakiekolwiek prawa przysługujące Wnioskodawcy. W tym zakresie warto skorzystać z pomocy wykwalifikowanego prawnika imigracyjnego, który pomoże odpowiednio sformułować i przygotować apelację. Koszt złożenia apelacji to £80 (w przypadku rozpoznania w oparciu o dokumentację) lub £140, jeżeli rozpoznanie sprawy ma odbyć się w ramach rozprawy ustnej.

Podobnie jak w przypadku rewizji administracyjnej, w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie apelacji, migrant może polegać na pozyskanym Certyfikacie Aplikacji, aby udowodnić prawo pobytu na terenie Wielkiej Brytanii.

Ważne, aby pamiętać, iż prawo apelacji przysługuje tylko jednorazowo.

Po trzecie: Judicial Review

Ostatnią formę zaskarżalności decyzji jest rewizja decyzji administracyjnej przez sąd tzw. judicial review. Jest to rodzaj postępowania sądowego w którym sędzia sprawdza zgodność z prawem decyzji lub czynności podjętej przez organ administracyjny. Innymi słowy jest to rodzaj kontroli sądowej w ramach, których badany jest sposób podjęcia decyzji przez organ. Jest to proces niezwykle skomplikowany wymagający fachowej wiedzy i właściwego przygotowania przez profesjonalistę.

Wniosek o judicial review powinien zostać złożony w terminie 3 miesięcy od momentu zaistnienia przesłanek uzasadniających złożenie wniosku.

Nigdy nie jest za późno.... aby aplikować o status osoby osiedlonej

Tue, 27 Jun 2023 18:16:52 GMT

EU Settlement Status

Wraz z wystąpieniem Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej dobiegła końca era swobodnej migracji i osiedlania się na terenie UK. Imigranci, którzy chcieli pozostać na wyspach po zakończeniu okresu przejściowego musieli zalegalizować swój pobyt poprzez złożenie aplikacji o status osoby osiedlonej (tzw. EU Settlement Status) w terminie do 30 czerwca 2021.

Dla niewtajemniczonych, status osoby osiedlonej to status przyznawany na podstawie przepisów imigracyjnych – tzw. Immigration Rules. Umożliwia on nie tylko legalny pobyt imigranta na terenie Zjednoczonego Królestwa, ale także zapewnia mu możliwość podjęcia przez niego pracy zarobkowej, dostępu do edukacji, świadczeń socjalnych i opieki zdrowotnej oraz wynajmu/zakupu nieruchomości.

W zależności od długości pobytu na terenie UK, osoby aplikujące mogą uzyskać pełny status osoby osiedlonej (tzw. settled status), jeżeli zamieszkują w UK ponad 5 lat lub status tymczasowy (tzw. pre-settled status) jeżeli czas ich pobytu był krótszy niż 5 lat. Status jest nadawany automatycznie przez organ imigracyjny po spełnieniu określonych wymogów i zależy od udokumentowania przez Wnioskodawcę okresu zamieszkiwania na terenie Wielkiej Brytanii przed 31 grudnia 2020 roku.

Warto podkreślić, iż rejestracja w systemie osiedleńczym jest obligatoryjna i dotyczy każdej osoby przebywającej na terenie Zjednoczonego Królestwa nie posiadającej obywatelstwa brytyjskiego (w tym osób małoletnich urodzonych na terenie Wielkiej Brytanii). Brak rejestracji może skutkować tym, iż organ imigracyjny uzna pobyt imigranta za nielegalny i będzie wymagał pozwolenia na pobyt w UK poprzez złożenie wniosku o wizę na podstawie nowego systemu punktowego.

Dobra wiadomość jest jednak taka, iż Ci którzy nie złożyli aplikacji w terminie tj. 30 czerwca 2021 nadal mogą ubiegać się o nadanie statusu osiedleńca pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek. Przepisy imigracyjne przewidują ściśle określone sytuacje, w których możliwe jest późniejsze przesłanie aplikacji o uzyskanie statusu osoby osiedlonej, do których należą:

Po pierwsze, dołączenie do bliskiego członka rodziny, który zamieszkiwał na terenie Wielkiej Brytanii przed 31 grudnia 2020 roku. W tym ujęciu kluczowe znaczenie ma definicja bliskiego członka rodziny.
Po drugie, ubieganie się o status dla małoletniego dziecka, które urodziło się lub zostało adoptowane w Wielkiej Brytanii po 1 kwietnia 2021 roku.
Po trzecie, zamieszkiwanie wraz obywatelem brytyjskim jako członek rodziny na terenie UE przed 31 grudnia 2020, a następnie powrót wraz z nim do Wielkiej Brytanii.
Po czwarte, wykazanie tzw. „uzasadnionych powodów” uchybienia złożenia wniosku w odpowiednim terminie.

W tym ostatnim przypadku ważne jest przywołanie i udokumentowanie okoliczności, których wystąpienie skutecznie uniemożliwiło Wnioskodawcy złożenie aplikacji w terminie. Powstaje więc pytanie jakie sytuacje można nazwać „uzasadnionym powodem”.

Przepisy imigracyjne nie przewidują zamkniętego katalogu takich okoliczności, jednakże zgodnie z nowymi wytycznymi, "uzasadniony powód" niezłożenia aplikacji w terminie może wystąpić wtedy, gdy:

rodzic, opiekun prawny lub władze lokalne nie złożyły wniosku o status osoby osiedlonej dla małoletniego dziecka;
wnioskodawca miał poważne schorzenia medyczne uniemożliwiające złożenie wniosku;
wnioskodawca był ofiarą współczesnego niewolnictwa lub pozostawał w związku o charakterze przemocowym;
wnioskodawca był odizolowany, należy do kategorii osób podatnych na zagrożenia lub nie posiada umiejętności IT umożliwiających przesłanie aplikacji;
inne „ważne powody”, które uniemożliwiły złożenie wniosku np. zły stan psychiczny, pozostawanie w żałobie, w tym także przeszkody spowodowane pandemią COVID-19;

Warto podkreślić, iż przy składaniu aplikacji po upływie przewidzianego terminu Wnioskodawca zobowiązany jest przedstawić dowody na poparcie okoliczności, zaistnienie których uniemożliwiło złożenie wniosku w terminie.

Blog prawniczy

Ulga podatkowa na powrót do Polski

Kiedy można nie płacić podatku PIT po emigracji?

Wyjazd z dzieckiem z Wielkiej Brytanii

Czy potrzebna jest zgoda drugiego rodzica?

Co się dzieje z emeryturą z UK, jeśli wrócisz do Polski?

Czy emerytura z UK przepada po powrocie do Polski?

Co zrobić, gdy ktoś umrze w UK, a rodzina mieszka w Polsce?

Jak ustalić, jaki majątek pozostawił zmarły?

Czy polski testament działa w Wielkiej Brytanii?

Czy warto mieć osobny testament w UK?

Dziedziczenie w UK bez testamentu

Kto dziedziczy majątek?

Czy warto pracować w UK mniej niż 10 lat?

Co dzieje się z emeryturą?

Emerytura w UK

Czy można dopłacić brakujące lata składek?

Powrót do Polski z Wielkiej Brytanii

Jakie dokumenty zabrać i o czym trzeba pamiętać?

Zmiany w zasadach wjazdu do Wielkiej Brytanii od 2026 roku

Konsekwencje prawne dla osób posiadających status w ramach EU Settlement Scheme

Nowe zasady wjazdu do Wielkiej Brytanii od 2026 roku

Co naprawdę się zmienia i kogo dotyczą?

Prawo pracy w Wielkiej Brytanii w 2026 roku

Co zmieni się dla pracowników, w tym Polaków?

Najczęstsze błędy podatkowe migrantów w UK

Jak ich uniknąć?

Zmiany w wymogach wizowych w Wielkiej Brytanii

5 rzeczy, które musisz wiedzieć przed powrotem z UK do Polski

O czym warto pamiętać?

Sukcesja międzynarodowa między UK a Polską

Nowe zasady wizy pracowniczej - Skilled Worker w Wielkiej Brytanii

Cyfrowe ID w Wielkiej Brytanii

Zmiany w brytyjskim prawie imigracyjnym

Braki w kontroli wiz pracowniczych w Wielkiej Brytanii

Nowe prawa pracownicze w Wielkiej Brytanii dopiero w 2027 roku

Nowe zasady wiz pracowniczych w Wielkiej Brytanii

Pamiętaj o polskich dokumentach podczas wakacyjnych podróży do Polski

Jakie dokumenty powinniśmy mieć przy sobie?

Zmiany w EU Settlement Scheme – Dobra wiadomość dla posiadaczy pre-settled status!

Co musisz wiedzieć?

Nowy zautomatyzowany proces konwersji statusu w ramach EU Settlement Scheme

Co musisz wiedzieć?

ETA - nowy obowiązek dla podróżnych do Wielkiej Brytanii

Co to jest i kogo dotyczy?

Wielka Brytania zaostrza przepisy dla pracodawców w sektorze opieki

Co warto wiedzieć?

Power of Attorney w Szkocji

Co warto wiedzieć?

10 Największych mitów dotyczących postępowania dyscyplinarnego w UK

Warto o tym wiedzieć ;)

Wiza narzeczeńska do Wielkiej Brytanii

Przegląd kategorii wizowych do Wielkiej Brytanii

Jak wybrać odpowiednią?

Wielka Brytania wprowadza zmiany dla podróżnych z Polski

Spóźniony wniosek do EU Settlement Scheme

Uzasadnione przesłanki spóźnionych wniosków

10 Najczęściej popełnianych błędów w zatrudnieniu przez pracodawców w Wielkiej Brytanii

O czym warto pamiętać?

10 podstawowych praw pracownika w Wielkiej Brytanii

Warto o tym wiedzieć ;)

10 najczęściej popełnianych błędów podczas podziału majątku osób niebędących małżeństwem

O czym warto pamiętać? ﻿

10 najczęściej popełnianych błędów podczas podziału majątku małżeńskiego

O czym warto pamiętać?

10 najczęściej popełnianych błędów podczas rozwodu w UK

O czym warto pamiętać? ﻿

10 najczęściej popełnianych błędów podczas separacji

O czym warto pamiętać?

Sytuacja prawna dzieci urodzonych w Wielkiej Brytanii

Czy posiadam obywatelstwo polskie czy brytyjskie?

Uważaj, żeby nie stracić swojego statusu osoby osiedlonej w UK

Można stracić status osoby osiedlonej w UK?

Sprawdź zanim polecisz na urlop do Polski...

Jakie dokumenty powinniśmy mieć przy sobie?

Zmiany w tymczasowym statusie osiedleńczym

Zapowiedź nowych zmian w tymczasowym statusie osiedleńczym

Zmiany, zmiany, i jeszcze raz zmiany... w przepisach imigracyjnych

Co nowego?

Zmiany w przepisach wizowych UK

O czym warto pamiętać?

O czym warto pamiętać?